Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 796 21.01.2015

Αυτή η στήλη ξεκίνησε την αδιάκοπη, ως τώρα, πορεία της στις 20 Ιανουαρίου 1991 (κυκλο-φ-οριακα 001). Γιόρτασε 15α γενέθλια στις 20.01.2006 (κυκλο-φ-οριακα 521) και 20α γενέθλια στις 20.01.2011 (κυκλο-φ-οριακα 658). Χθες, 20.01.2015, έγινε 24 ετών!
Αυτή είναι η μοναδική φορά στα 24 χρόνια που μεσολάβησαν, που δημοσιεύτηκε με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο. Και με το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ για τις βουλευτικές εκλογές στις 25 Ιανουαρίου 2015.  















Και πάλι Καλημέρα. Τρεις και μία, κατά την στρατιωτική ορολογία, για τις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Όπου θα αναμετρηθούν δύο βασικά συνθήματα: το «η Ανάπτυξη έρχεται» και το «η Ελπίδα έρχεται».
Πάντοτε τα συνθήματα είναι αυτά που χαρακτηρίζουν τις εκλογικές μάχες της μεταπολίτευσης. Από το «Καραμανλής ή τάνκς» και το «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» στο μονολεκτικό «Αλλαγή», στο «για ακόμη καλύτερες μέρες», στο «υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε», στο «λεφτά υπάρχουν». στο «δύναμη ευθύνης» κι αν ξεχνάω και κανένα βασικό, συμπαθάτε με. Ύστερα προέκυψαν μνημόνια και εφαρμοστικοί νόμοι, Ζάππεια, κιβηστίσεις και συγκυβερνήσεις. Και τότε άρχισε να έρχεται η Ανάπτυξη.
Το ακούσαμε, το είδαμε, το κάναμε ανέκδοτο στα καφενεία και στο διαδίκτυο, την περιμέναμε την ανάπτυξη να φανεί απ’ τη γωνία, κι αντί γι’ αυτήν ερχόταν κάθε μέρα και αυστηρότερη λιτότητα.
Κι όσο η Ανάπτυξη αργούσε, τόσο μεγάλωνε η Ελπίδα, κι έτσι φτάσαμε στο σήμερα, στο «τρεις και μία», για την ακρίβεια. Όπου η Ελπίδα έρχεται, και είναι, καθώς διαφαίνεται από τα λεγόμενα αυτών που πραγματικά ξέρουν να διαβάζουν τις πραγματικές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, κάπου κοντά ακόμη και στην αυτοδυναμία, βοηθούντος και του εκλογικού νόμου που προηγούμενοι έφτιαξαν, προσαρμόζοντας στα δικά τους μέτρα την θέληση ημών των πολιτών. Τώρα προφανώς τούς γίνεται μπούμερανγκ.
Στις μέρες που απομένουν, δεν μπορώ να φανταστώ τι πρόκειται να ακούσουν τ’ αυτάκια μας και να δουν τα ματάκια μας. Θυμάμαι τι έγινε και στις διπλές εκλογές του 2012, όμως τούτο που ζούμε αυτές τις μέρες είμαι βέβαιος ότι δεν έχει προηγούμενο σ’ αυτή τη χώρα. Μοιάζει με φαινόμενο οργανωμένης τρομοκρατικής επίθεσης, όχι με καλάζνικωφ, βεβαίως-βεβαίως, αλλά με εικόνες και λόγια, μέσα στο καθιστικό μας. Καταστροφές βιβλικού χαρακτήρα μας περιμένουν, αν κάνουμε το «λάθος» και δεν ξαναψηφίσουμε αυτούς που μας έφεραν μέχρι εδώ.
Ψυχραιμία. Ίσως να είναι καλή λύση και μια κλειστή τηλεόραση, είναι πολλοί οι άνθρωποι που δηλώνουν, όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και αρκετό καιρό, ότι δεν βλέπουν πια τηλεοπτικές ειδήσεις.
Χρειαζόμαστε, λέω, μια Ελπίδα. Κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, μια καινούργια αφετηρία. Μια πίστη ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, κάτι άλλο μπορεί να γίνει, μήπως και έρθει κάποια στιγμή κι αυτή η πολυθρύλητη Ανάπτυξη, που θα ξεκινάει από τις δικές μας παραγωγικές δυνάμεις.
Εύχομαι την Δευτέρα να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για όλους μας.
Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.01.2015)

κυκλο-φ-οριακα 795 14.01.2015

Η ανοιχτή πισίνα στο κολυμβητήριο "Ιάσων Ζηργάνος" του ΕΑΚ Βόλου


Καλημέρα συμπολίτες και Καλή Χρονιά να έχουμε. Από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς έχουμε να βρεθούμε, καθότι μεσολάβησε η Τρίτη των Φώτων. Τότε λοιπόν, την Τρίτη πριν την παραμονή (η στήλη γράφεται πάντοτε την Τρίτη και πάει «ζεστή» για δημοσίευση την Τετάρτη) γράφαμε ότι πέφτει «ένα ψιλό-ψιλό χιονάκι, που πάει πέρα-δώθε με τον αέρα και δεν κάθεται ακόμη». Ύστερα, όπως ξέρετε και ξέρουμε…κάθισε. Κι έγινε το «έλα να δεις» μέσα στην ωραία μας πόλη.

Εμείς δεν είμαστε, σε καμία έκφανση της κοινωνικής μας ζωής, υπέρ του πανικού. Σε καμία περίπτωση. Και είναι αλήθεια ότι το στρωμένο χιόνι μέσα στην πόλη, έτσι όπως είναι διαμορφωμένες οι πόλεις μας και οι ζωές μας, δημιουργεί κάποια προβλήματα. Από μικρά έως μεγάλα ή και πολύ μεγάλα. Από την προμήθεια του άρτου του επιουσίου από τον φούρνο της γειτονιάς μέχρι την προστασία των φυτών που κινδυνεύουν να παγώσουν, από τον αποχιονισμό των πεζοδρομίων μέχρι την ανάγκη επείγουσας μετακίνησης ενός ασθενούς, από την εξασφάλιση της θέρμανσης μέχρι την πρόσβαση στην εργασία κλπ. κλπ. διαφοροποιημένα προβλήματα ανάλογα με τις ηλικίες, τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, τους τομείς απασχόλησης, τους επιμέρους τόπους κατοικίας και ούτω καθ’ εξής.

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 794 31.12.2014



Καλημέρα συμπολίτες. Είναι η πέμπτη φορά στην μακρόχρονη ιστορία της, που η στήλη δημοσιεύεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς: οι προηγούμενες ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 1993, 1999, 2004 και 2010. Και τηρώντας την «παράδοση» που η ίδια έχει δημιουργήσει, σήμερα περιέχει μόνον Ευχές.
Την ώρα που η στήλη γράφεται, χιονίζει. Ένα ψιλό-ψιλό χιονάκι, που πάει πέρα-δώθε με τον αέρα και δεν κάθεται ακόμη – ο χειμώνας είναι, επί τέλους, εδώ. Πρώτη Ευχή, λοιπόν, να έχουμε έναν καλό χειμώνα, με χιόνι στις κορφές, για να έχουμε καλό νεράκι και να μην τρωγόμαστε είτε με την ΔΕΥΑΜΒ είτε με τις βρύσες του βουνού.
Δεύτερη Ευχή, να υπάρξει στις 25 Ιανουαρίου 2015 ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι απαραίτητο. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, με εύσχημο τρόπο, κινείται και η φετινή οικογενειακή ευχετήρια κάρτα, που μας ετοίμασε η Ηλέκτρα, παίρνοντας ιδέες από τον ανέκαθεν εορταστικό φωτισμό της πόλης και τα πρόσφατα εγκαίνια της σήραγγας στην Γορίτσα.
Την τελευταία φορά της σύμπτωσης, στις 31.12.2010, βρισκόμασταν μπροστά στην έναρξη της εφαρμογής του προγράμματος «Καλλικράτης», που έφερε τα πάνω κάτω στην Τοπική Αυτοδιοίκηση 1ου και 2ου βαθμού. Γράφαμε τότε: «Να ευχηθούμε να μπορέσουν οι Δήμοι να ξεπεράσουν τις δικές τους οικονομικές και οργανωτικές δυσκολίες και να σταθούν στο πλάι μας, ευδόκιμοι αρωγοί στις προσπάθειές μας, συνεργάτες και φίλοι, κι εμείς δικοί τους, στον ίδιο καλόν αγώνα για την βελτίωση της ζωής του Κοινωνικού Συνόλου μας.» Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, με τις δεύτερες εκλεγμένες Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές να έχουν αναλάβει δράση, θεωρούμε ότι «έπιασε» εκείνη η Ευχή; Δεν ξέρω, συμπολίτες, δεν μπορώ να το πω μετά βεβαιότητος, που ‘λεγε κι ο Χάρρυ Κλυν. Θα μείνουμε στην ίδια κι απαράλλαχτη Ευχή.
Ευχή «επίκαιρη» να διαπιστωθεί ο ακριβής αριθμός των νεκρών και των αγνοουμένων στο καινούργιο σοβαρό ναυτικό ατύχημα – σταματάει το μυαλό μας όταν ότι κάποιοι «ιθύνοντες» δεν μπορούν να πουν πόσο κάνουν δύο και δύο…
Ευχές πολλές για υγεία και μακροημέρευση στους καλούς ανθρώπους που αγαπούν το καλό τραγούδι, ιδιαίτερα στην ιστορική Βολιώτικη Χορωδία και στα λοιπά χορωδιακά σχήματα του Νομού μας.
Ευχές στους Προσκόπους (και ιδιαίτερα στους Ναυτοπροσκόπους, αγάπες ζωής είναι αυτές…) να συνεχίσουν, ως καλοί καπεταναίοι μέσα στην καταιγίδα των καιρών, να οδηγούν στη σωστή ρότα τα ελληνόπαιδα.
Ευχές στα παιδιά που κολυμπούν στις πισίνες και στις πισίνες τις ίδιες. Τα πρώτα να έχουν μια καλή πορεία στη ζωή τους μέσα απ’ τον αθλητισμό και οι δεύτερες να έχουν τους πόρους ώστε να διατηρούνται ανοιχτές και ζεστές. Είναι σίγουρα περισσότερο χρήσιμες από χίλια εορταστικά λαμπιόνια.
Και σ’ όλα τα παιδιά του κόσμου. Εδώ, εκεί, αλλού. Ιδιαίτερα στη Δάφνη και στη Λάουρα, που ξεκίνησαν μαζί στο Νηπιαγωγείο. ήταν μαζί στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο-Λύκειο και γίνανε φέτος μαζί Μηχανικοί, σε δυο διαφορετικά Πολυτεχνεία - πάντα να είναι αγαπημένες.
Ευχές στους Βασίληδες και στις Βασιλικές.
Και στην στήλη, να αντέξει έναν ακόμη χρόνο. Μπαίνει στον 25ο!!!
Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 31.12.2014)

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 793 24.12.2014




Καλήν ημέραν Άρχοντες, η στήλη σας εύχεται να περάσετε Καλά Χριστούγεννα, με αγάπη και υγεία πάνω απ’ όλα. Εμείς εδώ, οικογενειακά θα περάσουμε κι αυτές τις γιορτινές ημέρες – με λιακάδες, όπως λένε, χωρίς χιόνια στο καμπαναριό. Και με ένα πολιτικό σκηνικό που ζέχνει ίντριγκα και διαπλοκή, καθώς πορεύεται προς την τρίτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014, ημέρα σημαντική για την πόλη του Βόλου και την Μαγνησία γενικότερα. Ώρα 12:25 Περιφερειάρχης και Δήμαρχος από κοινού έκοψαν την άσπρη κορδέλα που κρατούσε «κλειστή» τη σήραγγα της Γορίτσας. 12:42 ακριβώς η ένδειξη στους φωτεινούς πίνακες μεταβλητών μηνυμάτων του δρόμου άλλαξε και από «σήραγγα κλειστή» έγραψε για πρώτη φορά «μειώστε ταχύτητα» ενώ ταυτόχρονα άλλαξε η φωτοσήμανση της λωρίδας κυκλοφορίας και από κόκκινο «Χ» μετατράπηκε σε πράσινο βέλος. Ήτοι, περάστε ελεύθερα. Αποτυπώσαμε φωτογραφικά όλη αυτή τη διαδικασία κι ύστερα κάναμε, σαν παιδιά κι εμείς, την πρώτη μας βόλτα μέχρι κάτω, στον κόμβο με τον παραλιακό δρόμο. Όλα καλά. Ο Περιφερειακός Δρόμος είναι στη διάθεσή μας, από την οδό Λαρίσης μέχρι τα Αστέρια. Στο χέρι μας είναι να τον αξιοποιήσουμε πλήρως. Να τον χρησιμοποιήσουμε με φρόνηση και σύνεση, ως ένα πολύτιμο μέσον εξυπηρέτησης στις μετακινήσεις μας.
Ήταν εκεί και κάτοικοι από τις ταλαιπωρημένες οδούς Αλκίππης και Απόλλωνος. Πανευτυχείς, και με το δίκιο τους, ήταν πολλά τα χρόνια που μεσολάβησαν. Τώρα πλέον ολόκληρη η Νέα Δημητριάδα απαλλάχτηκε από το άχθος της βαριάς κυκλοφορίας. Ολόκληρη η πόλη. Και η Τροχαία ήταν εκεί, πάση δυνάμει. Που φρόντισε να απαλειφθεί από τις πληροφοριακές πινακίδες η κατεύθυνση προς «Άλλη Μεριά-Πορταριά» στον κόμβο Αλκίππης (μια κατεύθυνση «μελλοντική», που μάλλον δεν θα προλάβουμε να δούμε όσο ζούμε…) και να λειτουργούν σωστά τα φανάρια στην Αλκίππης και στα Αστέρια.
Άντε λοιπόν, με το καλό. Και χωρίς ατυχήματα, παρακαλώ.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 792 17.12.2014

οδός Δημητριάδος, Χριστούγεννα 2009


Ιστορική ημέρα η σημερινή. Όχι η πρώτη στην μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας, αφού έχει γίνει μέχρι τώρα εννέα (9) φορές Προεδρική Εκλογή και έχουν εκλεγεί έξι (6) Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας – Μιχαήλ Στασινόπουλος, Κωνσταντίνος Τσάτσος, Κωνσταντίνος Καραμανλής (2 θητείες), Χρήστος Σαρτζετάκης, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος (2 θητείες), Κάρολος Παπούλιας - και ένας προσωρινός, ο Ιωάννης Αλευράς, για είκοσι (20) ημέρες το 1985.
Σήμερα, λοιπόν, η πρώτη ψηφοφορία στην Ελληνική Βουλή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Μια εκλογή ιδιαίτερα σημαντική, όπως προκύπτει μέσα από την διαμορφωμένη στη χώρα κατάσταση ύστερα από τρία μνημόνια. Θα περιμένουμε το αποτέλεσμα.
Μαζί με όλα αυτά που συμβαίνουν, να και το «πιστωτικό γεγονός». Τι μαθαίνουμε κι εμείς οι πολίτες!! Ό,τι ανοησία έρθει στο μυαλό των διεθνών τοκογλύφων και αξιολογητών της ζωής μας γίνεται «ορολογία» και μας σερβίρεται ως η σοφία των αιώνων – από την ιθαγενή κυρία Σοφία-κανονικός-άνθρωπος-Βούλτεψη. Περίπου, δηλαδή, αυτό που ακούμε είναι ότι η δημοκρατική διαδικασία των γενικών εκλογών μάλλον δεν πρέπει να επιτραπεί, διότι θα οδηγήσει την χώρα στην χρεοκοπία. Τι ακούμε!

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

μοναχικός θρήνος - το ζεϊμπέκικο



Άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου στην εφημερίδα Τα Νέα, 14/9/2002.
1. στον φίλο μου τον Θωμά το οφείλω, που μου το 'στειλε ηλεταχυδρομικώς ένα βράδυ - πάντα βράδυ με θυμάται ο Τόμυ. ύστερα το βρήκα πολλάκις αναρτημένο στο διαδίκτυο. με εκφράζει απολύτως, γι' αυτό και το αναρτώ. όσοι με ξέρουν καλά ξέρουν ότι όταν περίσταση και περιβάλλον είναι κατάλληλα, ως μάγκας, σύμφωνα με το Μείζον Ελληνικό Λεξικό, ένα καλό ζεϊμπέκικο το χορεύω. ένα, άπαξ. χωρίς άλματα και τζιριτζάντζουλες. και οι κυρίες-δεσποινίδες της εκάστοτε παρέας γνωρίζουν καλά την απέχθειά μου για τις γυναικίες ψεύτο-ζεμπεκιές...
2. οι επισημάνσεις με μπλε είναι δικές μου.


Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα· είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται.

Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.

Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη. Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε. Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής:
Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι, ρίξε μια γλυκιά πενιά,
σαν γεμίσω το κεφάλι, γύρνα το στη ζεϊμπεκιά.
(Τσέτσης) 
Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του, αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι' αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο ταπεινά και με αξιοπρέπεια. Δεν σαλτάρει ασύστολα δεξιά κι αριστερά· βρίσκεται σε κατάνυξη. Η πιο κατάλληλη στιγμή για να φέρει μια μαύρη βόλτα είναι η στιγμή της μουσικής γέφυρας, εκεί που και ο τραγουδιστής ανασαίνει.
Ο σωστός χορεύει άπαξ.·Δεν μονοπωλεί την πίστα. Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.
Τα μεγάλα ζεϊμπέκικα είναι βαριά, θανατερά:
Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα
του θανάτου η καμπάνα και για μένα.
(Τσιτσάνης)
 *****
Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου,
όλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατό μου.
(Βαμβακάρης) 
Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*, πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι, απάδει προς το πνεύμα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα.
Είναι χορός μοναχικός. Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα. Αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
Το ζεϊμπέκικο δεν είναι γυναικείος χορός. Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων, είναι προσβολή γι' αυτόν που τη συνοδεύει. Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί. Και στο μάτι δεν κολλάει.
Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας, είναι θηλυκό ή τίποτα. Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μετά όλα τ' άλλα. Αυτό είναι το αρχέτυπο. Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη. Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά. (Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες, τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός·και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ' όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.)
Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί. Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα, προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη. Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά· έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. Γι' αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. Δεν απευθύνεται στους άλλους. Ο χορευτής δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν' ανοίξει η γη να μπει». Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει. Πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο.
Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. Να πιούνε στην υγειά του·δηλαδή, να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει.
Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει. Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο, δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες. Μπορεί και να γίνει έτσι. Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος, αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο.
Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.

* Ο μάγκας είναι άντρας σεμνός, καλοντυμένος και μοναχικός. Δεν είναι επιδεικτικό κουτσαβάκι και αλανιάρης. Όπως αναφέρεται και στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «μάγκας: έξυπνος και με συμπεριφορά που ταιριάζει σε άντρα».

προς «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε.» (ανοιχτή επιστολή) 10.12.2014

την Τετάρτη 10.12.2014 υπήρχε στις εφημερίδες ρεπορταζ περί μικρής μείωσης των τιμών των διοδίων, ιδιαίτερα στο Μοσχοχώρι.
ευθύς αμέσως συνέταξα και έστειλα ηλεκτρονικά την ακόλουθη επιστολή



Κύριοι παραχωρησιούχοι,
Δια της παρούσης μου επιθυμώ εκ βάθους καρδίας να σας ευχαριστήσω διότι ανταποκριθήκατε αμέσως και ουσιαστικώς στο αίτημα των πολιτών των Νομών Μαγνησίας και Λαρίσης και ανακοινώσατε την από 1ης Ιανουαρίου 2015 μείωση των τιμών στα διόδια του Μοσχοχωρίου.
Ομολογώ ότι με εκπλήξατε. Δεν περίμενα ΤΟΣΗ μείωση. Για τα μικρά φορτηγά η τιμή από 10,10 ευρώ γίνεται 10,00 ευρώ και για τα μεγάλα φορτηγά από 14,10 ευρώ γίνεται 14,00 ευρώ. Δέκα (10) ολόκληρα λεπτά μείωση, καταπληκτικό!!
Είμαι πλέον απολύτως βέβαιος ότι με αυτή τη μείωση των 10 λεπτών ανά διέλευση όλα μα όλα τα φορτηγά θα σας προτιμήσουν και θα γεμίσουν, από 1ης Ιανουαρίου 2015, τον άδειο ως τώρα αυτοκινητόδρομο που διαχειρίζεστε. Και θα σταματήσουν αμέσως να κυκλοφορούν στην Παλαιά Εθνική Οδό Βόλου-Λάρισας (Ε.Ο αρ. 6) όπου, ως γνωστόν, δημιουργούν μύρια όσα προβλήματα, τα οποία, βεβαίως, εσάς δεν σας απασχολούν.
Υποθέτω ότι το ίδιο με εμένα ενθουσιασμένοι είναι και οι βουλευτές και σύμπαντες οι φορείς των δύο Νομών, που είχαν εντόνως αντιδράσει τότε που έγινε εκείνο το θανατηφόρο τροχαίο έξω απ’ τον Ριζόμυλο, και που περίμεναν πώς και πώς να υπάρξει αυτή η μείωση για να φύγουν τα φορτηγά και οι νταλίκες από τον δρόμο-καρμανιόλα. Περιμένω ν’ ακούσω τις ουρανομήκεις ζητωκραυγές τους.
Να σας έχει ο Θεός καλά, εσάς και τα κέρδη σας.
Με αγανάκτηση
Χαράλαμπος Α. Σκυργιάννης
Συγκοινωνιολόγος Μηχανικός
ΥΓ. Σας ευχαριστώ που δεν κάνατε καμιά παρόμοια γελοία μείωση και στην τιμή για τα Ι.Χ. αυτοκίνητα, που είναι η υψηλότερη σε ολόκληρη την Ελλάδα.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Πέμπτη 11.12.2014)

κυκλο-φ-οριακα 791 10.12.2014

οι τρεις ευεργέτες της Τσαγκαράδας



Χρόνια Πολλά στις Άννες, στις οποίες είναι αφιερωμένα περισσότερα από σαράντα τραγούδια, ελπίζω να τους τραγουδήσατε ένα από αυτά χθες, στη γιορτή τους. Το τραγούδι γαληνεύει, η μουσική εξημερώνει. Εμείς έτσι προσπαθούμε να αντεπεξέλθουμε στην παράνοια των καιρών.

Διότι αυτά που ζούμε κάθε μέρα δύσκολα παλεύονται με άλλον τρόπο.

Ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες των ψηφοφοριών για Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, 17, 23 και 29 Δεκεμβρίου. Εκτός «απροόπτου» η χώρα βαδίζει προς βουλευτικές εκλογές στα τέλη Ιανουαρίου ή στις αρχές Φεβρουαρίου 2015. Καλή Χρονιά να έχουμε.

Μία μέρα μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού που προβλέπει ανάπτυξη, μείωση ανεργίας, έξοδο από τα μνημόνια, παράδεισο και άλλα τέτοια, και ο κ. Πρωθυπουργός μας έδινε την αγάπη του! Και την ίδια μέρα που τα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου έδιναν παράταση μνημονίου κατά δύο (τουλάχιστον, λέμε εμείς…) μήνες και την καινούργια εφεύρεση που ακούει στο όνομα «πιστωτική γραμμή με ενισχυμένους όρους» ή (επί το ελληνικότερον) ECCL.

Οι νέοι της χώρας τίμησαν τη μνήμη του δολοφονηθέντος Αλέξη Γρηγορόπουλου, υπό τη σκιά της απεργίας πείνας του φυλακισμένου Νίκου Ρωμανού. Αυτή η τελευταία, που γίνεται με αίτημα μια εκπαιδευτική άδεια, φαίνεται να προκαλεί αναταραχή στα κυβερνητικά επιτελεία.

Τρίτη, 9 Δεκεμβρίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 790 03.12.2014

...του Ιταλού Altan


Καινούργιος μήνας σε μια καινούργια πόλη, καλημέρα σας. Και επειδή η Ιστορία γράφεται με ημερομηνίες, καταγράφουμε: 1 Δεκεμβρίου 2014 δεύτερη προσπάθεια εφαρμογής λεωφορειολωρίδων (με όλα τα συμπαρομαρτούντα) αυτή τη φορά σε δύο δρόμους, Ιάσονος και Δημητριάδος. Κρατάμε και τις τρεις καθημερινές εφημερίδες της Τρίτης 02.12.2014, διαβάσαμε και τις δηλώσεις του κ. Διοικητή της Τροχαίας και …περιμένουμε. Διότι η Ιστορία, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν γράφεται σε μια μέρα.

Παράλληλα γινόμαστε γνώστες μιας μεγάλης διαταραχής στη λειτουργία του 1ου Επαγγελματικού Λυκείου, που βρίσκεται σε φάση μηνυτήριας αναφοράς στον Εισαγγελέα, μιας πυρκαγιάς στο Πολυκλαδικό Λύκειο, και μιας «παραβίασης, αφαίρεσης και κλοπής» στο οικόπεδο του Νοσοκομείου 28ης Οκτωβρίου-Ογλ, όπως κατήγγειλε το Διοικητικό Συμβούλιο του νοσηλευτικού ιδρύματος. Ενδιαφέροντα γεγονότα, τη στιγμή που η πόλη στολίζεται για να γιορτάσει οπωσδήποτε τα καινούργια Χριστούγεννα. Γι’ αυτό το οικόπεδο του Νοσοκομείου, που χρόνια λειτουργούσε ως parking κι ύστερα έμεινε κλειστό, είχαμε δημοσιεύσει στις 18.10.2012 επιστολή που ζητούσε την αξιοποίησή του και είχαμε δεχτεί τηλεοπτικώς επίθεση από τον τότε Διοικητή κ. Ζαχαρόπουλο, ότι δήθεν εξυπηρετούσαμε ιδιωτικά συμφέροντα... Αυτό, έτσι, για την Ιστορία. Τώρα, καθώς φαίνεται, το Νοσοκομείο και η ακίνητη περιουσία του βρίσκεται μπροστά σε «νέα δεδομένα» και κανένας ας μην απορήσει αν ένα βράδυ εμφανιστούν μπουλντόζες στα κτήρια που βρίσκονται στη γωνία Κ.Καρτάλη και Ιάσονος…

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

το ελληνικό ποδόσφαιρο



Η διαπίστωση: το ελληνικό ποδόσφαιρο νοσεί.
Τα ελληνικά πρωταθλήματα, τόσο στην Α’ Εθνική κατηγορία (που κατ’ ευφημισμόν ονομάστηκε Superleague – πουθενά αλλού στον ευνομούμενο κόσμο δεν υπάρχει τέτοια υπερβολή…), όσο και στην Β’ Εθνική (που αποκαλείται Football League) όσο και στην Γ’ Εθνική (που έμεινε έτσι, καθώς δεν άξιζε να ασχοληθεί κανείς μαζί της, μέχρι που υποβιβάστηκε σ’ αυτήν η ΑΕΚ και, πρόσφατα, ο Άρης), όσο και στα Τοπικά (π.χ. πρωτάθλημα ΕΠΣΘ, Ενωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλίας) αξιολογούνται διεθνώς στην τελευταία θέση (πρόσφατη έρευνα της αγγλικής εφημερίδας Daily Mail, που δεν είδα να  «αμφισβητείται» από κανέναν ντόπιο παράγοντα, ούτε ποδοσφαιρικό, ούτε κυβερνητικό).
Τα γεγονότα που αποδεικνύουν την αρχική διαπίστωση είναι πολλά και αδιαμφισβήτητα, γράφονται, ακούγονται και βλέπονται σε καθημερινή βάση – ένας βομβαρδισμός ετσιθελισμού και τραμπουκισμού, παραβίασης νόμων και κανόνων, είτε ποδοσφαιρικών είτε ηθικών, ένα περιβάλλον γκανγκστερισμού. Όποιος έχει μάτια, αυτιά και, κυρίως, νου μπορεί να προσλάβει και να καταλάβει, το δεύτερο εφ’ όσον, βεβαίως, το θέλει.
Η θέση: θεωρώ τον εαυτό μου φίλαθλο. Με την ωραία, αρχαία και συνάμα διαχρονική έννοια του τόσο ταλαιπωρημένου αυτού όρου. Φίλος του άθλου (άθλος = μεγάλο, επίπονο και σπάνιο κατόρθωμα), άτομο που του αρέσει να παρακολουθεί γενικά τα του αθλητισμού, και καθόλου οπαδό (οπαδός = πρόσωπο που υποστηρίζει με φανατισμό (κάποιον/κάτι), που το πάθος του υπερβαίνει τη λογική) (Λεξικό Μπαμπινιώτη).
Κάνω λοιπόν κι εγώ, όπως οφείλει να κάνει κάθε σκεπτόμενος πολίτης, κάποιες σκέψεις σχετικά με το τι θα έπρεπε να γίνει για να διορθωθούν τα περιλάλητα «κακώς κείμενα» (έκφραση προσφιλέστατη στους γενικώς αθλητικο-γράφους, –ομιλητές και –καφενόβιους) του ελληνικού ποδοσφαίρου. Και καταλήγω στα παρακάτω τέσσερα μέτρα, απολύτως αναγκαία κατά την γνώμη μου, «προαπαιτούμενα», όπως μας είπανε να λέμε στα χρόνια της τρόικας.
1.         Κατάργηση του «Στοιχήματος» και όποιου άλλου τυχερού παιχνιδιού σχετίζεται με το ποδόσφαιρο. Πλήρης απαγόρευση συμμετοχής ελληνικών ομάδων σε οποιαδήποτε λίστα στοιχηματισμού, είτε στην Ελλάδα είτε σε οποιαδήποτε χώρα του εξωτερικού (π.χ. Μαλαισία κλπ. – ο νοών νοείτο) με ποινή αποκλεισμού από το πρωτάθλημα για τουλάχιστον δύο (2) χρόνια.
2.         Άμεση διάλυση και πλήρης απαγόρευση δημιουργίας νέων «συνδέσμων φιλάθλων» και συναφών παραφυάδων.
3.         Απαγόρευση κυκλοφορίας όλων των οπαδικών εφημερίδων (είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο όπου κυκλοφορούν καθημερινά (!) 12+1 σε κυπριακή έκδοση αθλητικές εφημερίδες) και απαγόρευση μετάδοσης συναφών τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, εκτός, φυσικά, από τις μεταδόσεις των αγώνων.
4.         Αυστηρός περιορισμός του αριθμού των επαγγελματιών παικτών με τους οποίους μπορεί να έχει συμβόλαια συνεργασίας μία Ομάδα (σ’ αυτό, δηλαδή, που ονομάστηκε, για να το καταλαβαίνουμε καλύτερα εμείς οι αμόρφωτοι, ρόστερ – εκ του αγγλικού roaster). Ταυτόχρονα αυστηρή ποσόστωση στον αριθμό των πάσης προελεύσεως αλλοδαπών ποδοσφαιριστών που μπορούν να ενταχθούν στο «ρόστερ».
Με αυτά τα τέσσερα (4) μέτρα κόβονται όλα τα «αποστήματα» στο ελληνικό ποδόσφαιρο:
α.         Το μεγαλύτερο κακό είναι το περίφημα «Στοίχημα», νόμιμο, παράνομο, ελληνικό, διεθνές, διαδικτυακό, το περιβάλλον μέσα στο οποίο οι επιτήδειοι ζουν και πλουτίζουν με τα λεφτά των κορόιδων. Το «νόμιμο» μαύρο χρήμα που κινεί τα πάντα στο ποδόσφαιρο και οδηγεί είτε σε στημένα παιχνίδια, είτε σε ξυλοδαρμούς, είτε σε «ηρωοποιήσεις» παραγόντων και λοιπών συγγενών.
β.         Οι «οργανωμένοι» οπαδοί συγκροτούν τις ομάδες κρούσης (κάτι σαν τα τάγματα εφόδου…) των εκάστοτε παραγόντων, που εκμεταλλεύονται στο έπακρο τη συναισθηματική, (συνήθως και κατ’ αρχήν) σχέση των απλών ανθρώπων με την αγαπημένη τους Ομάδα, για να ικανοποιήσουν αποκλειστικά τα δικά τους συμφέροντα. Αυτή η «σχέση» διέπεται από σκοτεινούς κανόνες και διαδραματίζεται, κατά κανόνα, σε σκοτεινά δωμάτια.
γ.         Οι δημοσιολογούντες περί το ποδόσφαιρο βρίσκονται επίσης, με ελάχιστες φωτεινές εξαιρέσεις, στην υπηρεσία των οικονομικών συμφερόντων που διαφεντεύουν το άθλημα. Είτε φανερά, μέσω των χρωματισμένων οπαδικών εφημερίδων και εκπομπών, είτε κρυφά, στα παρασκήνια ακόμη και της μικρότερης ποδοσφαιρικής δραστηριότητας. Είναι αυτοί που συστηματικά εξάπτουν τα πνεύματα αλλά επιχειρηματολογούν ασυστόλως «κατά της βίας», που σταλάζουν μίσος πραγματικό για τους αντιπάλους-εχθρούς, που διατυμπανίζουν τις επιτυχίες και δικαιολογούν με απίθανα επιχειρήματα τις αποτυχίες, που εξυψώνουν ή καταβαραθρώνουν παίκτες, προπονητές, διαιτητές κατά το δοκούν ή, συνηθέστερα, κατ’ επιταγήν.
δ.         Οι λεγόμενοι «μάνατζερς», ντόπιοι και ξένοι, είναι αυτοί που βρέξει-χιονίσει βγάζουν πολλά τζάμπα λεφτά, είτε πουλήσουν «παιχταρά», είτε «παλτό». Μέσα σ’ αυτό το κύκλωμα του χρήματος αναμφισβήτητα λειτουργούν και επωφελούνται και οι ίδιοι οι πάσης φύσεως παράγοντες του ποδοσφαίρου, ας σκεφτεί κανείς πόσοι παντελώς άχρηστοι παίκτες «αποθεώθηκαν» με τον ερχομό τους (για βόλτα…) στην ηλιόλουστη Ελλάδα. Από την άλλη μεριά απαξιώνεται τελείως το ελληνικό δυναμικό σε παίκτες και τα αποτελέσματα είναι ήδη καταφανή στις Εθνικές Ομάδες.
Αυτά. Αν αυτά δεν αλλάξουν, όλα τα άλλα είναι «στάχτη στα μάτια» και κουβέντα να γίνεται. Το περίφημο «αυτοδιοίκητο του ποδοσφαίρου», που κατά περίπτωση επικαλούνται κάποιοι ή η «επίκληση της Πολιτείας» από κάποιους άλλους, ανάλογα με το τι βολεύει τον καθένα σε μια συγκεκριμένη στιγμή, για ένα συγκεκριμένο γεγονός και για πολύ συγκεκριμένους λόγους, δεν μπορούν να βγάλουν από το τέλμα το ελληνικό ποδόσφαιρό. Όσες συσκέψεις, επισκέψεις, συνεντεύξεις, παραστάσεις, εκλογές, αναβολές, συλλήψεις, διώξεις και να γίνουν αν δεν κοπούν με απόλυτο νομοθετικό τρόπο, ακόμη και με μέτρα «δικτατορικού χαρακτήρα», όπως είναι τα παραπάνω, οι υπόγειες διαδρομές του χρήματος, τίποτε απολύτως δεν πρόκειται να γίνει.
Τα κορόιδα θα συνεχίσουν να πληρώνουν, να σπάζουν καθίσματα και να ξυλοφορτώνονται, παίκτες, προπονητές και διαιτητές θα παραμείνουν έρμαια των διαθέσεων του καθενός, και δημοσιογράφοι, μάνατζερς και, κυρίως, παράγοντες θα συνεχίσουν να ζουν και να πλουτίζουν με τα λεφτά των κορόιδων. Και όλοι θα κινούνται διαρκώς εναντίον όλων.
Κατά την προσφιλή ελληνική τακτική των τελευταίων ετών: όλοι εναντίον όλων. Οι άνθρωποι.
Με ένα και μοναδικό θύμα. Το ποδόσφαιρο.

ΥΓ. Είπαμε, θεωρώ τον εαυτό μου απλό, αγνό και σκεπτόμενο φίλαθλο. Αιθεροβάμων δεν υπήρξα ποτέ. Γνωρίζω καλά ότι όλα τα παραπάνω θα μπορούσαν, ενδεχομένως, να πραγματοποιηθούν σε ένα ανεξάρτητο και έντιμο Κράτος, το οποίο δεν θα διαπλέκονταν παντοιοτρόπως με τους άρχοντες τόσο του ποδοσφαίρου όσο και των μέσων μαζικής ενημέρωσης, όπως κατά κανόνα συμβαίνει με το δικό μας (βλέπε ΟΠΑΠ, DIGEA, ΟΛΠ, ΤΑΙΠΕΔ κλπ. κλπ.).

κυκλο-φ-οριακα 789 26.11.2014



Καλημέρα και σήμερα. Όχι, δεν πήγαμε στο Παρίσι να διαπραγματευτούμε την εξόντωση των ελλήνων συνταξιούχων, εδώ μείναμε και αναμένουμε τα μαντάτα για το ασφαλιστικό, που είναι η μεγαλύτερη βόμβα στα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας. Η απολύτως μεγαλύτερη. Αν δεν συμβεί μια γενναία «ανακεφαλαιοποίηση» - επιστροφή των κλεμμένων του κουρέματος στα ασφαλιστικά ταμεία – τίποτε και ποτέ δεν μπορεί να γίνει, όσες «αλχημείες» κι αν προσπαθήσουν οι ξένοι και ντόπιοι οικονομικοί (αν)εγκέφαλοι.
Επίσης, όπως αναμέναμε, ο σούπερ υπουργός («ηθοποιό» άκουσα να τον αποκαλεί κάποια φορά ένας πολύ γνωστός ραδιοφωνικός δημοσιογράφος της πόλης μας…) κκ. Λοβέρδος προχωρεί σε νέα μεταρρύθμιση της από πέρυσι μεταρρυθμισμένης λειτουργίας των Γενικών Λυκείων και των Πανελλαδικών Εξετάσεων της κακόμοιρης Ελληνικής Εκπαίδευσης. Κι ύστερα όλοι μαζί οι «πολιτικώς ορθοί» αυτοί τύποι αποκαλούν τα παιδιά μας αλήτες και θρασίμια όταν διαμαρτύρονται, είτε στα Σχολεία, είτε στα Πανεπιστήμια.
Βαριά η ψυχή μου σήμερα. Βαρύς κι ο ουρανός, με το δίκιο του αυτός, τέλος Νοέμβρη έχουμε. Τέλος του μήνα, μ’ έναν σωρό υποχρεώσεις να με περιμένουν στη γωνία…
Μόνο ευχάριστο γεγονός η νέα παρουσία της Βολιώτικης Χορωδίας σε φιλανθρωπική εκδήλωση το ερχόμενο Σάββατο 29.11.2014, ώρα 8:00 μμ. στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος (Κ.Καρτάλη-Γαζή) με είσοδο 5 €. Όλα τα έσοδα (κι όταν εμείς λέμε όλα, εννοούμε όλα) θα διατεθούν για την ενίσχυση της κοινωνικής δομής «Δος ημίν Σήμερον», η οποία, στο υπόγειο του Αγίου Νικολάου, προσφέρει ένα πιάτο φαγητό σε όποιον το έχει ανάγκη, 365 μέρες τον χρόνο, κι έχει φτάσει να ετοιμάζει πάνω από 1.000 μερίδες καθημερινά – τέτοια είναι η ανάγκη των συμπολιτών μας, των συνανθρώπων που ζουν δίπλα μας. Εσείς, με τη συμμετοχή σας, θα προσφέρετε τροφή του σώματος, εμείς, με τα τραγούδια μας, θα κάνουμε ότι μπορούμε για να σας προσφέρουμε τροφή της ψυχής.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 788 19.11.2014

οδός Κουμουνδούρου, ακόμη...


Καλημέρα. 19 Νοεμβρίου σήμερα, και ο αναγγελθείς πόλεμος δεν φαίνεται να ξεκινά. Μάλιστα, ο πόλεμος, με την Τουρκία. Τον είχαν «προβλέψει», με ημερολογιακή ακρίβεια, 19 Νοεμβρίου, ένα σωρό σκουπιδο-ιστολόγια στο διαδίκτυο και μία ελληνική εφημερίδα σε ένα προ ημερών πρωτοσέλιδο με πολύ μεγάλα γράμματα! Είναι απίθανο, συμπολίτες, το τι κυκλοφορεί σ’ αυτό το εξαιρετικό τεχνολογικό επίτευγμα της παγκόσμιας γνώσης, το έρμο το διαδίκτυο. Όπου ο κάθε ανεγκέφαλος εκτιμά ότι δικαιούται να γράφει ό,τι και όπως θέλει, και όπου χιλιάδες άλλοι, ομοίως άνευ…, το διαβάζουν, τα αναπαράγουν, το εμπλουτίζουν, το κυκλοφορούν αυτό το δημιούργημα της ανθρώπινης βλακείας μέχρι να φτάσει να γίνει «πραγματικότητα». Μέχρι, δηλαδή, να φτάσει να μου πει κάποιος γνωστός μου «το απόγευμα θα πάω στο μάρκετ να πάρω κάμποσα εφόδια, να τα βάλω στο υπόγειο, να έχω όταν θα γίνει πόλεμος». Τόσο πολύ.
Προφανώς δεν θα έχουμε θερμό πόλεμο λοιπόν. Θα συνεχίσουμε, βέβαια, να ζούμε μέσα στον οικονομικό πόλεμο των μνημονιακών συμβάσεων, που καλά κρατεί εδώ και 5 χρόνια τουλάχιστον. Θα συνεχίσουμε, είναι καταφανές, παρά τις περί του αντιθέτου και προς άγραν ψήφων εξαγγελίες.
Με πραγματική αγωνία περιμένουμε, πλέον, να ολοκληρωθεί ο μεγαλοφυής κυκλοφοριακός σχεδιασμός στις οδούς Ιάσονος και Δημητριάδος. Τις απόψεις μας τις είπαμε, το πιθανότερο είναι ότι αρμόδιοι και μη τις έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, οι συν-κάτοικοι αυτής της πόλης δεν φαίνεται να χολοσκάνε (μάλλον θα ξυπνήσουν αργά, ως είθισται…), πληροφορήθηκα ότι ένας καταστηματάρχης έκανε αίτηση να του φτιάξουν μια εσοχή μπροστά στο μαγαζί του – το καλύτερο ιδιωτικό parking – άκουσα και έναν δημοσιογράφο να λέει «ε!, ας δοκιμαστεί και αν δεν πετύχει το μέτρο επανερχόμαστε στα προηγούμενα», είπαμε κι εμείς ε! φτάνει.

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Συμμαθητές 1971 07.11.2014 φωτο Μπάμπης Σκυργιάννης

ο Σάκης, ο Νίκος και ο Γιώργος
ο Πάρις και ο Γιώργος
Κωνσταντίνος Σαρδέλλης, Απόστολος Παπαποστόλου, Βασίλειος Κοτσμανίδης, Κωνσταντίνος Αβραμίδης και...
...Ευστάθιος Τοπαλίδης μαζί με τον ημέτερο Αποστόλη 

Συμμαθητές 1971 07.11.2014 φωτο Κώστας Δουκαντζής

ο Ρομπέρτο
όρθιοι ο Παντελής και ο Αλέξης, καθιστός ο Κώστας
ο Ρομπέρτο, ο Στέφανος, ο Τάσος, οι δυο Δημητράδες κι ένα ερωτηματικό χέρι...

Συμμαθητές 1971 07.11.2014 φωτο Απόστολος Μωραϊτόπουλος

ο Μπάμπης απαγγέλει Κάλβο, ο Γιάννης και ο Βλάσης ετοιμάζονται για το προσκλητήριο ζώντων τε και νεκρών
η πεντάδα των καθηγητών, από αριστερά Σ. Τοπαλίδης, Κ. Σαρδέλλης, Α. Παπαποστόλου, Β. Κοτσμανίδης, Κ. Αβραμίδης

αριστερά Δημήτρης, Νίκος, όρθιοι Μπάμπης, Τάσος, δεξιά Σταύρος, Γιάννης (πλάτη), Τάσος, Κώστας, Αλέξης, Παντελής και στο βάθος Γρηγόρης