Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 775 30.07.2014

υπερυψωμένη πεζοδιάβαση στην Σαγκάη


Καλημέρα, συμπολίτες. Πάει και ο Ιούλιος, έρχεται ο Αύγουστος με τους χοντρούς κολιούς και τις παχιές μύγες. Εμείς εδώ, επί τα αυτά, να βλέπουμε τη θάλασσα από μακριά και ν’ ακούμε και να διαβάζουμε για δρόμους. Δρόμους ημιτελείς, δρόμους επικίνδυνους, δρόμους του θανάτου. Μόνο για δρόμους που θα μας βγάλουν πέρα απ’ το τούνελ της μιζέριας μας δεν ακούμε τίποτε.

Χλαλοή μεγάλη σηκώθηκε ξανά για κείνον τον έρμο τον Περιφερειακό. Μπλέξανε τα σωστά με τα λάθος στοιχεία, ήρθε κι έγινε ακόμη ένας αχταρμάς μέσα στη γενική σύγχυση όπου όλοι άπαντες βρισκόμαστε, και οι Πολίτες και οι Αρχές και το ίδιο το Κράτος (προπάντων αυτό). Θα κάνουμε μια προσπάθεια να τα (ξανα)ξεκαθαρίσουμε, χωρίς πολλές ελπίδες κατανόησης, είναι αλήθεια, μιας και οι φαντασιώσεις αυτής της πόλης ξεπερνούν κατά πολύ τις επιστημονικές μας απόψεις. Έχουμε, λοιπόν, και λέμε.

Ο Περιφερειακός του Π.Σ.Βόλου είναι μία εξαιρετική αστική αρτηρία που ταυτόχρονα ανήκει στο δευτερεύον εθνικό οδικό δίκτυο της χώρας. Ο κύριος λόγος για τον οποίο κατασκευάζεται, ο κύριος, επαναλαμβάνω, είναι για να απαλλαγεί ο αστικός ιστός από τις διελεύσεις των φορτηγών της ΑΓΕΤ, και των καυσίμων. Αν η ΑΓΕΤ δεν ήταν εκεί που είναι και ήταν, ας πούμε, στη βιομηχανική περιοχή, λυπάμαι, αλλά καμία κυβέρνηση δεν θα είχε εγκρίνει την κατασκευή αυτού του δρόμου. Ένα δεύτερο ευτυχές γεγονός, που βοήθησε πολύ στην κατασκευή, ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Αν ο Βόλος δεν ήταν Ολυμπιακή Πόλη, σήμερα ακόμη θα παλεύαμε.

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 774 23.07.2014

Αη Γιάννης από την Όστρια


Καλημέρα, συμπολίτες. Πιστοί στο ραντεβού μας, μέσα στην κάψα του καλοκαιριού – ελπίζουμε να σας βρίσκουμε «αραχτούς» σε κάποια πανέμορφη παραλία. Όσο προλαβαίνετε, δηλαδή, διότι τα καλά παιδιά της καλής κυβέρνησής μας σχεδιάζουν να πουλάνε τη θάλασσα και την άμμο μαζί με το κτήμα, στους καλούς επενδυτές που, για το καλό μας πάντα, θα χτίζουν τα καλά ξενοδοχεία τους πάνω στον αιγιαλό. Κι αν νομίζετε ότι υπερβάλλω, ενημερωθείτε, πριν να είναι πολύ αργά! Κι αν νομίζετε ότι σ’ αυτά τα καλά ξενοδοχεία θα βρείτε εσείς δουλειά (ξενοδοχεία = θέσεις εργασίας = ανάπτυξη, λέει η σχετική προπαγάνδα), πολύ φοβάμαι ότι πάλι γελασμένοι θα βγείτε.
Πάντως αυτό το καταστροφικό νομοσχέδιο για τον αιγιαλό είναι η «λογική» συνέχεια της καταστροφής του ελλαδικού χώρου, που ξεκίνησε με την νομιμοποίηση απάντων των αυθαιρέτων και συνεχίστηκε με τον καινούργιο χωροταξικό νόμο. Όλα με σχέδιο, που το υπαγορεύουν τα μεγάλα κεφάλαια και το υλοποιούν ευπειθώς τα μικρά κεφαλάκια.
Την περασμένη Τετάρτη γράφαμε πώς θα μπορούσε να βοηθήσει στα κυκλοφοριακά προβλήματα του Αη Γιάννη ο εκεί Λιμενικός Σταθμός, σήμερα (χθες) διαβάσαμε ότι ο Σταθμός κλείνει! Σύμπτωση. Κλείνει κι αυτός, έχει κλείσει εδώ και χρόνια και η Αστυνομία στην Τσαγκαράδα, μια χαρά. Σε δημοτικό κτήριο, παραχωρημένο, λειτουργεί ο Λιμενικός Σταθμός, πόσο να επιβαρύνει, άραγε, τον κρατικό προϋπολογισμό; Κλείνει κι αυτός, όπως και της Γλώσσας και του Στομίου, όπως και πολλά αστυνομικά τμήματα, όπως και η Δημοτικές Αστυνομίες, όπως οι σχολικοί φύλακες, όπως και η εφορία στον Αλμυρό, όπως και πολλά σχολεία, όλα αυτά ονομάζονται «μεταρρυθμίσεις» και είναι για το καλό μας.

κυκλο-φ-οριακα 773 16.07.2014



Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές βρέχει καταρρακτωδώς. Στα μέσα του Ιουλίου, να λες πού βρέθηκε τόσο νερό μαζεμένο – κι από την άλλη να αποφασίζονται πρόστιμα για όσους χρησιμοποιούν λάστιχο για να ποτίζουν τον κήπο τους. Θυμάμαι μια προηγούμενη φορά που συνέβαινε το ίδιο, ο κυρ Αντώνης, ο πατέρας μου, πρέπει να ‘ταν κοντά στα ενενήντα τότε, έλεγε «και θ’ αφήσω εγώ τις τριανταφυλλιές μου απότιστες;!», εκείνες τις υπέροχες τριανταφυλλιές όλων των χρωμάτων και όλων των αρωμάτων που κοσμούσαν τον μικρό κήπο του μικρού σπιτιού μας. Μείναμε πάλι από νερό, και δεν είναι η πρώτη φορά. Και ξανακούω τις απόψεις φορέων και πολιτών για το πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί μακροχρόνια η λειψυδρία στην περιοχή μας και θυμάμαι καλά το 1987, η Επιτροπή Περιβάλλοντος, που ήταν η εξέλιξη της Επιτροπής για τη Σωτηρία του Παγασητικού και συγκροτούνταν από πολλούς φορείς και πολίτες, να διακηρύσσει ακριβώς τα ίδια πράγματα: λιμνοδεξαμενές στο βουνό, έλεγχο των τεράστιων διαρροών στο δίκτυο, διαχωρισμό των δικτύων πόσιμου και μη πόσιμου νερού. Ήμουν μέλος αυτής της Επιτροπής (Ηλία, θυμάσαι…;), έχω κρατήσει και τα σχετικά ντοκουμέντα, τι να τα κάνω; 1987 τότε, 2014 τώρα, κάτι λιγότερο από 30 χρόνια, η πόλη μεγάλωσε, κι εμείς μαζί της, και οι προτάσεις παραμένουν προτάσεις – αν χιονίσει έχουμε νερό, αν δεν… έχουμε πρόστιμα.

κυκλο-φ-οριακα 772 02.07.2014

...ναοί στο σχήμα τ' ουρανού


Καλώς μας ήρθε και «ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο», που λέει και ο Ελύτης στον ΙΔ’ Ψαλμό των Παθών, στο «Άξιον Εστί» (και συνεχίζει «και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά»). Είναι ο ψαλμός που αρχίζει με το «Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού», που μελοποιήθηκε «θεϊκά» από τον Μίκη Θεοδωράκη και, εκτός των άλλων όλων, στην ορχηστρική του εκτέλεση, ακούγεται σήμερα ως σήμα του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής. Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού, καλοκαίρι, στα αιγιοπελαγίτικα νησιά, οι γαλάζιοι τρούλοι των εκκλησιών, που χάνονται, λες, μέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας και του ουρανού, μια μοναδική, ελληνική, εικόνα.

Επηρεασμένα τα κυκλο-φ-οριακά ακόμη από την μοναδική εμπειρία του «Άξιον Εστί», που κερδίσαμε ως Βολιώτικη Χορωδία. Την περασμένη Κυριακή, με το ίδιο ακριβώς καλλιτεχνικό σχήμα, εκτελέσαμε το ίδιο πρόγραμμα του Βόλου στην Αταλάντη, σε ένα μικρό ανοιχτό θέατρο, που γέμισε ασφυκτικά από κόσμο. Με την ίδια επιτυχία τραγουδήσαμε και εκεί τον κόσμο τον μικρό, τον μέγα.

Τώρα, καλοκαίρι, διακοπές, ραντεβού τον Σεπτέμβρη, μαζί με τα σχολεία.

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 771 25.06.2014



Με τούτα και με τ’ άλλα, τον φάγαμε και τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού. Ο οποίος μήνας, παναθεμά τον, θυμήθηκε την Κυριακή 15 Ιουνίου ακριβώς να αστράψει και να βροντήξει. Χαλάζι σε πολλές περιοχές της χώρας και στην πόλη μας βροχή κι αντάρα – κι εμείς, η Βολιώτικη Χορωδία, τη μέρα εκείνη είχαμε κανονισμένη την μεγάλη συναυλία του «Άξιον Εστί» στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο! Έγινε, ευτυχώς, στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος και πήγαν όλα πολύ καλά, όσοι δεν μπορέσατε να την παρακολουθήσετε κατ’ αρχήν χάσατε διότι σπανίζουν τέτοιου είδους εκδηλώσεις, όμως μην ανησυχείτε, έχουμε αποφασίσει να την επαναλάβουμε από Σεπτέμβρη με το καλό.

Πριν και μετά από εκείνη την αποφράδα Κυριακή τα μπάνια του λαού διεξάγονται κανονικά. Στον ζεστό Παγασητικό και στο κρύο Αιγαίο – πείτε μου, σας παρακαλώ, σε ποια άλλη περιοχή στην Ελλάδα έχει κανείς την δυνατότητα να επιλέγει σε τι θερμοκρασίας θάλασσα θέλει να κολυμπήσει, καταναλώνοντας περίπου τον ίδιο χρόνο για μετάβαση και επιστροφή, αν συνυπολογίσουμε τις κυκλοφοριακές δυσκολίες του παραλιακού δρόμου.

Οι οποίες δυσκολίες δεν φαίνεται να προλαβαίνουν να βελτιωθούν κι αυτό το καλοκαίρι. Τι ‘ν’ τούτο πάλι με την μη έγκριση, τώρα στα ξεκούδουνα, των μελετών για τα στηθαία και τα ασφαλτικά του Περιφερειακού δρόμου; Εμείς γνωρίζουμε ότι για τα στηθαία ασφαλείας υπάρχει από τον Οκτώβριο 2010 ολόκληρη και «ελληνικότατη» Οδηγία Μελετών Οδικών Έργων για Συστήματα Αναχαίτισης Οχημάτων (ΟΜΟΕ, τεύχος 12, ΣΑΟ) που ορίζει τα απαιτούμενα (και όχι προ-απαιτούμενα, όπως βλακωδώς, κατά την γνώμη μας, ονομάζονται όλες οι μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης) και δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι κάποιοι Μηχανικοί έκαναν μελέτη για στηθαία ασφαλείας στον καινούργιο δρόμο χωρίς να πάρουν τις ΟΜΟΕ υπόψη τους. Κατά συνέπεια, περί τίνος πρόκειται;

Ύστερα, τα ασφαλτικά. Άλλο και τούτο. Ασφαλτικά πέφτουν καθημερινά εδώ και αιώνες στην Ελλάδα, οι ανάλογες εταιρείες έχουν, ιδίως στην δεκαετία 2000-2010, διαστρώσει χιλιάδες χιλιόμετρα καινούργιων δρόμων, με αντιολισθητικά οδοστρώματα υψηλών προδιαγραφών, με πολύ υψηλή τεχνολογία παραγωγής και διάστρωσης. Τι στην ευχή μπορεί να συμβαίνει με τα ασφαλτικά του Περιφερειακού και δεν εγκρίνονται; - ειλικρινά, πρώτη φορά ακούμε περί μη εγκρίσεως μελέτης ασφαλτικών!

Θέλω να αποφύγω κάθε σκέψη περί εξωτερικών παρεμβάσεων ενάντια στην αποπεράτωση αυτού του έρμου δρόμου, όμως δεν μπορώ. Θέλω ν’ αγιάσω αλλά δε μ’ αφήνουν οι διαβόλοι, που λένε.

κυκλο-φ-οριακα 770 11.06.2014



Αγαπητοί αναγνώστες, καλημέρα, σήμερα Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014. Έναν χρόνο μετά το μαύρο στην ΕΡΤ, στην ΕΡΤ που παραμένει ζωντανή, και η ΕΡΑ Βόλου συνεχίζει κανονικό πρόγραμμα στους 100,7 και στους 101,2 μεγακύκλους στα FM. Μια μέρα μετά την ορκωμοσία της νέας ελληνικής κυβέρνησης. Ανήμερα του αγώνα-σταθμού του Ολυμπιακού Βόλου με την Ξάνθη και μία μέρα πριν την έναρξη του παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου στην Βραζιλία, όπου, ως γνωστόν συμμετέχει και η Εθνική Ελλάδος.
Και όλα αυτά, τέσσερις ημέρες πριν από την μεγάλη συναυλία με τον γενικό τίτλο «Άξιον Εστί», που διοργανώνει η Βολιώτικη Χορωδία, την Κυριακή 15 Ιουνίου, ώρα 8:30 μμ. στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη». Η αφίσα αυτής της συναυλίας κοσμεί τα σημερινά κυκλο-φ-οριακά. Κι αυτό όχι μόνο επειδή ο γράφων είναι χορωδός στην Βολιώτικη Χορωδία, αλλά γιατί πραγματικά πιστεύει ότι αυτή η συναυλία θα είναι ένα πολιτιστικό γεγονός για τον Βόλο, αξιομνημόνευτο σ’ αυτή την στήλη, που, όπως έχουμε ξαναπεί, λειτουργεί λίγο και ως ιστορικό αρχείο αυτής της πόλης.
Ελάτε, λοιπόν, να μας δείτε και να μας ακούσετε. Εκτός από την Βολιώτικη Χορωδία, θα είναι εκεί η Χορωδία του Μουσικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αταλάντης (οι δύο χορωδίες μαζί έχουν συνολικά περί τους 85 χορωδούς), ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, η Ιωάννα Φόρτη, ο δικός μας Βαγγέλης Κακάλιας, πέντε διακεκριμένοι Βολιώτες μουσικοί, οι Νίκος Νέβρος, Γιάννης Αργυρόπουλος, Εύη Κανελλοπούλου, Γιάννης Καραμανιώλας, Δημήτρης Τυφλίτης, όλοι υπό την διεύθυνση των κυριών Αντιγόνης Κερετζή και Στάσας Τζάλλα. Προσκλήσεις διατίθενται από το βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Δημητριάδος-Κουμουνδούρου), από το δισκοπωλείο Classic (Ερμού 187), από το Κέντρο Πληροφόρησης «Δίαυλος» του Δήμου Βόλου (Τοπάλη και Δημητριάδος) και από τα μέλη της Βολιώτικης Χορωδίας. Η τιμή των προσκλήσεων είναι 10 €, και 7 € για άνεργους, πολύτεκνους, τρίτεκνους, φοιτητές και μαθητές.
Αυτά, μεσούντος του Ιουνίου, με τα μπάνια του λαού να έχουν ήδη ξεκινήσει.
Ακούγεται ευχάριστα η πληροφορία ότι περί το τέλος του αυτού μηνός θα δοθεί στην κυκλοφορία και ο Περιφερειακός. Θα περιμένουμε. Για να απαλλαγεί, επιτέλους, ο άξονας Αλκίππης-Απόλλωνος από τον μεγάλο φόρτο των βαρέων οχημάτων και να βελτιωθεί κατά πολύ (έτσι πιστεύουμε εμείς, τα γεγονότα θα ξέρουν καλύτερα…) η ουρά που δημιουργείται τα απογεύματα των Κυριακών του καλοκαιριού, λόγω της επιστροφής των ημερήσιων εκδρομέων, στο οδικό τμήμα Λεχώνια-Βόλος.
Κάτι άλλο σημαντικό δεν έχει υποπέσει στην αντίληψή μας, γι’ αυτό και, με την άδειά σας, θα είναι σύντομα τα σημερινά κυκλο-φ-οριακά. Είναι πολύ το τρέξιμο για την συναυλία και είναι ο χρόνος (πάντα) τόσο λίγος… Θα τα ξαναπούμε, γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.06.2014)

μαθαίνοντας το Άξιον Εστί...

Η συναυλία με τον γενικό τίτλο "Άξιον Εστί" πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014 στο Πνευματικό Κέντρο της Ι.Μ.Δημητριάδος, λόγω βροχής, και με μεγάλο απόντα τον Γιάννη Αργυρόπουλο - η ιστορία είναι μεγάλη, ίσως γραφτεί μια άλλη φορά...

Στις 22 Ιουνίου δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη εφημερίδα "Ταχυδρόμος" το παρακάτω κείμενο:



Μαθαίνοντας το «Άξιον Εστί»

Άξιον Εστί το τίμημα!

Αυτή η τελευταία φράση του 18ου ψαλμού των Παθών, αμέσως πριν αρχίσει το Δοξαστικόν σε ρυθμό τσάμικου, που καταλήγει με το συγκλονιστικό εκείνο «νυν το μηδέν και αιέν ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας», εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο την εμπειρία των χορωδών της Βολιώτικης Χορωδίας στην μακρά πορεία προς και στην αίσθηση μετά την Συναυλία της 15ης Ιουνίου 2014, στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητρόπολης Δημητριάδος.

«Ήταν μακρύς ο δρόμος ως εδώ, δύσκολος δρόμος», όπως θα έλεγε και ο Γιάννης Ρίτσος.

Η Βολιώτικη Χορωδία είναι ένα καθαρά ερασιτεχνικό σύνολο ανδρών και γυναικών, που απλώς αγαπούν το καλό τραγούδι. Σε μεγάλο ποσοστό διαβάζουν μόνο τα λόγια στις τετράφωνες παρτιτούρες που μοιράζει η Μαέστρος, με τα πολύπλοκα μουσικά σύμβολα, τα όγδοα, τα παρεστιγμένα, τα τρίηχα και τα εξάηχα, τα μέτρα και τους ρυθμούς. Η μελωδία βιώνεται με το αυτί, την ψυχή και την πείρα, η Μαέστρος, με τεράστια υπομονή, παίζει στο πιάνο και τραγουδά μία-μία μουσική φράση, με τέσσερις διαφορετικούς τρόπους για τις τέσσερις φωνές (σοπράνο, άλτο, τενόρο, μπάσσο) κι έτσι σιγά-σιγά παίρνει μορφή το τραγούδι κι αναδεικνύεται το μεγαλείο της όποιας μουσικής και ποιητικής σύνθεσης. Μια πραγματικά «μαγική» διαδικασία, που απαιτεί συγκέντρωση και προσήλωση στον στόχο, που απαιτεί πολύ κόπο.

Το «Άξιον Εστί» του Μίκη Θεοδωράκη, πάνω στη μεγαλειώδη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, είναι ένα έργο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ιδιαίτερες απαιτήσεις. Αυτό που ο ίδιος ο συνθέτης χαρακτήρισε «Λαϊκό Ορατόριο», περιέχει μουσικές φόρμες από ολόκληρο το φάσμα της ελληνικής μουσικής παράδοσης, από τους βυζαντινούς ύμνους ως το χασάπικο, από το λεβέντικο τσάμικο ως το δυτικόφερτο βαλσάκι, από την έντονη μουσική απαγγελία της Γένεσης μέχρι τον χαμηλόφωνο «λύχνο του άστρου».

Και όλα αυτά βασισμένα πάνω σε στίχους που αναφέρονται σε «λιόδεντρα που κρησάρουν το φώς», σε νησιά «ηλιοβόρα και σεληνοβάμονα», σε κορίτσια «αγγεία των μυστηρίων», στης «σελήνης το μελάγχρωμα το ανίατο». στων «λεπιδοπτέρων το νέφος το κινούμενο», σ’ αυτούς που «αποκρυπτογραφούνε το Άσπιλο», σ’ αυτήν που «αρμόζει τη ζώνη του οφιούχου» και είναι «προφητικιά και δαιδαλική». Όλος ο πλούτος της ελληνικής μας γλώσσας υπάρχει μέσα σ’ αυτό το ποίημα του Ελύτη. «Κάθε λέξη κι από ‘να χελιδόνι», όπως λέει κι ένα στίχος της Γένεσης. Εικόνες, άπειρες εικόνες, τα «πόσιμα γαλάζια ηφαίστεια» των νησιών, τα ίδια τα νησιά που είναι «ίπποι πέτρινοι με τη χαίτη ορθή», η Μυρτώ που στέκει «αντικρύ του πελάγου σαν ωραίο οκτώ ή σαν κανάτι», τα όνειρα που γίνονται «τσέρκουλα στις γειτονιές των παιδιών», οι ναοί που έχουν «το σχήμα του ουρανού», οι «τρικάταρτες μπομπάρδες στ’ ανοιχτά του πέλαγου», η «μνήμη (που) καίει άκαυτη βάτος (στα βουνά)», το «φτενό στα πόδια σου χώμα, για να μην έχεις πού ν’ απλώσεις ρίζα».

Κάθε λέξη κι από ‘να χελιδόνι, για να  διαβάζεις μόνος σου την απεραντοσύνη. Κι όλη αυτή την απεραντοσύνη των λέξεων πρέπει να την κατανοήσεις, όλες αυτές τις εικόνες πρέπει να τις δημιουργήσεις μέσα σου, πρέπει να μπορείς να τις «βλέπεις», για να μπορέσεις να αποδώσεις σωστά το «Άξιον Εστί».

Αυτή, η δεύτερη δυσκολία, ίσως είναι και μεγαλύτερη από την δυσκολία των μουσικών σχημάτων. Αυτή είναι και η μεγαλοφυΐα της σύνθεσης του Θεοδωράκη, που αναδεικνύει σ’ αυτό το έργο – θεοποιεί, θα έλεγα – την ποίηση του Ελύτη. Η μουσική τονίζει τις εικόνες, οι λέξεις ταιριάζουν στους ρυθμούς και «αργά στις πέτρες τις πυρρές χαράζονται τα γράμματα».

Αργά, αλλά σταθερά, εδώ και ένα χρόνο, δυο και τρεις φορές την εβδομάδα, εκεί, στην παραγκούλα της οδού Γαμβέτα, με πολύ κόπο, τα γράμματα χαράζονταν, οι λέξεις τυπώνονταν, οι εικόνες έπαιρναν σχήμα δένοντας με την μουσική στις ψυχές των χορωδών της Βολιώτικης Χορωδίας.

Το αποτέλεσμα ήταν αυτό που παρουσιάσαμε στις 15 Ιουνίου στο Πνευματικό Κέντρο. Ένα αποτέλεσμα για το οποίο δεν επιτρέπεται να μιλήσουμε εμείς – εμείς επιτρέπεται μόνο να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι από αυτό που μπορέσαμε να αποδώσουμε.

Τρίτη, 3 Ιουνίου 2014

Το Άξιον Εστί



«Το Άξιον Εστί» - μεγάλη συναυλία της Βολιώτικης Χορωδίας και της Χορωδίας του Μουσικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αταλάντης, 15 Ιουνίου 2014.
Συμπληρώνονται φέτος 50 χρόνια από την πρώτη δημόσια εκτέλεση του μνημειώδους έργου «Άξιον Εστί», με την μοναδική μουσική του Μίκη Θεοδωράκη πάνω στην μεγαλειώδη ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, που έγινε στις 19 Οκτωβρίου 1964 στο Θέατρο Κοτοπούλη («Ρεξ»). Ενός έργου που σφράγισε όχι μόνο την ελληνική, αλλά και την παγκόσμια μουσική και ποιητική δημιουργία στον 20ο αιώνα
Η Βολιώτικη Χορωδία, υπό την διεύθυνση της κας Στάσας Τζάλλα, αποφάσισε να παρουσιάσει ολοκληρωμένο το έργο στο κοινό του Βόλου με την πολύτιμη σύμπραξη της Χορωδίας του Μουσικού Πολιτιστικού Συλλόγου Αταλάντης, η καλλιτεχνική διευθύντρια της οποίας, κα Αντιγόνη Κερετζή, έχει επί σειράν ετών συνεργαστεί με τον Μίκη Θεοδωράκη.
Μετά από ένα και πλέον έτος μεθοδικής προετοιμασίας του πολυσύνθετου αυτού έργου, έχουμε σήμερα την τιμή να προσκαλέσουμε τις συμπολίτισσες και τους συμπολίτες στην συναυλία μας, που θα πραγματοποιηθεί
την Κυριακή 15 Ιουνίου 2014, ώρα 8:30 μμ, στο ανοιχτό δημοτικό θέατρο Βόλου «Μελίνα Μερκούρη»
Στην συναυλία συμμετέχουν, εκτός από τις δύο Χορωδίες, οι πολύ γνωστοί τραγουδιστές Γεράσιμος Ανδρεάτος και Ιωάννα Φόρτη.
Το μουσικό σχήμα συγκροτείται από τους Βολιώτες μουσικούς Νίκο Νέβρο (που είχε και την επιμέλεια της ορχηστρικής προσαρμογής), Γιάννη Αργυρόπουλο, Εύη Κανελλοπούλου, Γιάννη Καραμανιώλα και Κώστα Δρακούλη. Την καλλιτεχνική διεύθυνση έχουν η κα Αντιγόνη Κερετζή και η κα Στάσα Τζάλλα.
Στο πρώτο μέρος της συναυλίας θα ακουστούν οι κύκλοι τραγουδιών του Μίκη Θεοδωράκη «Επιφάνια», σε ποίηση Γιώργου Σεφέρη, με τις Χορωδίες και τον Γεράσιμο Ανδρεάτο, και «Μαουτχάουζεν», σε ποίηση Ιάκωβου Καμπανέλλη, με την Ιωάννα Φόρτη. Στο δεύτερο μέρος θα εκτελεστεί το «Άξιον Εστί», το οποίο περιλαμβάνει τρία μέρη. Μέρος Α’: Η Γένεσις, Μέρος Β’: Τα Πάθη, που διαρθρώνονται σε ψαλμούς, άσματα και αναγνώσματα, και Μέρος Γ’: Το Δοξαστικόν. Συμμετέχουν ως  ψάλτης ο Ευάγγελος Κακάλιας, ως λαϊκός τραγουδιστής ο Γεράσιμος Ανδρεάτος, και ως αναγνώστης ο Χαράλαμπος Σκυργιάννης.
Προσκλήσεις διατίθενται από το βιβλιοπωλείο Παπασωτηρίου (Δημητριάδος-Κουμουνδούρου), από το δισκοπωλείο Classic (Ερμού 187), από το Κέντρο Πληροφόρησης «Δίαυλος» του Δήμου Βόλου (Τοπάλη και Δημητριάδος) και από τα μέλη της Βολιώτικης Χορωδίας. Η τιμή των προσκλήσεων είναι 10 €, και 7 € για άνεργους, πολύτεκνους, τρίτεκνους, φοιτητές και μαθητές. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλ. 6947024547, κ. Σκυργιάννης.
(δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο την Κυριακή 01.06.2014)

Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

κυκλο-φ-οριακα 769 28.05.2014

Βόλος, ο κόμβος του Δημαρχείου


Αγαπητοί αναγνώστες, καλημέρα για εφτακοσιοστή εξηκοστή ένατη φορά στα κυκλο-φ-οριακά.
Ολοκληρώθηκαν, ως γνωστόν, όλες οι εκλογικές διαδικασίες, κέρδη και ζημίες καταμετρώνται και αναλύονται ακόμη, μηνύματα κυκλοφορούν όπως πάντα, κάποια ριζική αλλαγή δεν φαίνεται να προκύπτει ακόμη στο γενικό πλαίσιο της ζωής μας.
Βεβαίως ορισμένες σημαντικές αλλαγές συνέβησαν. Π.χ. στην Περιφέρεια Αττικής ή στον Δήμο Λάρισας. Στον Δήμο του Πειραιά, όπου δημαρχεύει, πλέον, ο ίδιος ο Ολυμπιακός Πειραιώς. Στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας, όπου οι πολίτες επέλεξαν έναν νέο Δήμαρχο, ο οποίος έχει διατυπώσει κάποιες τεκμηριωμένες επιφυλάξεις για την κατασκευή του νέου γηπέδου της ΑΕΚ μέσα στον ιστό της πόλης (ξέρετε, αυτό το γήπεδο που θα ονομαστεί, λέει, «Αγία Σοφία»…).
Στον νομό μας, πολλές οι αλλαγές. Χαμένη η κα. Λαΐτσου στο Βελεστίνο, κερδισμένος ο κ. Νασίκας, επανέρχεται μετά από χρόνια ο κ. Πρεβεζάνος στη Σκιάθο, επικράτηση του κ. Εσερίδη επί του κ. Χατζηκυριάκου στον Αλμυρό, όπου προσπάθησε να επανέλθει και ο κ. Ράππος αλλά αποκλείστηκε στον 1ο γύρο. Να επανέλθει προσπάθησε επίσης ο κ. Βακούλας στο Νότιο Πήλιο αλλά δεν τα κατάφερε, νικητής αναδείχτηκε ο νυν κ. Φορτούνας. Οι νυν Δήμαρχοι κκ. Βαφίνης και Βασιλούδης παραμένουν ομοίως στην Αλόννησο και στη Σκόπελο, όπου ο πρώην κ. Περίσσης δεν μπόρεσε τελικά να ανακαταλάβει τον θώκο. Αλλαγή σκηνικού στον Δήμο Ζαγοράς-Μουρεσίου, όπου επανέρχεται ο παλιός κοινοτάρχης κ. Κουτσάφτης. Και στον μεγάλο Δήμο Βόλου, το εντελώς καινούργιο σκηνικό με Δήμαρχο τον κ. Μπέο.

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

κυκλο-φ-ορακα 768 21.05.2014



Συμπολίτισσες και συμπολίτες, καλημέρα σας και Χρόνια Πολλά στους πολυπληθείς Ελενίτσες και Κωστάκηδες.
Φτάσαμε και στο μετά. Μετά την πρώτη Κυριακή και πριν την δεύτερη. Το αποτέλεσμα του 1ου γύρου των εκλογών για την Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση είναι πανελληνίως γνωστό. Χωρίς να υποτιμώ την σημασία του 2ου γύρου σε όλους τους άλλους Δήμους και τις Περιφέρειες, νομίζω ότι εμείς εδώ, στον Βόλο, γράφουμε, πάλι, ιστορία.
Εμείς και ο Πειραιάς, οι δύο πόλεις των Ολυμπιακών, είμαστε οι μόνες που ανέδειξαν (και μάλιστα πρώτους) τους συνδυασμούς ανθρώπων που έγιναν γνωστοί μέσω του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Ο Βόλος και ο Πειραιάς, δύο λιμάνια, δύο τόποι με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ιδιαίτερα υψηλή ανεργία, ιδίως στους νέους ανθρώπους – ποιον προβληματίζει αυτό το γεγονός; Θα μου πείτε «έχει κι αλλού ανεργία» και θα συμφωνήσω, άρα η εξήγηση θα πρέπει να βρίσκεται στα «ιδιαίτερα χαρακτηριστικά».
Με την άδειά σας θα επιχειρήσω μια ανάλυση του αποτελέσματος στον Βόλο, που δεν προέρχεται από καμία αυθεντία ούτε επιδιώκει κανένα αλάθητο. Είναι απλά κάποιες εντελώς προσωπικές διαπιστώσεις, που διαμορφώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Πρώτη διαπίστωση, η αφενός τραγική και αφετέρου απαράδεκτη εκλογική τακτική του κύριου κυβερνώντος κόμματος, που διατηρεί μια σημαντική δύναμη. Ενώ είχε στη διάθεσή του ένα νέο, και ηλικιακά και πολιτικά, στέλεχος, άγνωστο μεν, άφθαρτο δε, πίσω από το οποίο θα έπρεπε να συσπειρωθεί χωρίς άλλη συζήτηση ολόκληρο το «παλιό» δυναμικό της παράταξης και να δώσει έναν καλόν αγώνα, επέτρεψε, με τις διάφορες παλινωδίες των διαφόρων κέντρων εξουσίας, που προφανώς αναπτύσσονται στο εσωτερικό του, τον απόλυτο κατακερματισμό των δυνάμεών του. Είχαμε και το 2010 κάτι ανάλογο, σε μικρότερη κλίμακα και σε καθαρά προσωπικό επίπεδο, τούτο που συνέβη το 2014 είναι, κατά την γνώμη μας, πρωτοφανές. Τουτέστιν, απ’ το κακό στο χειρότερο. Το αποτέλεσμα αυτής της σε πολλά εισαγωγικά «τακτικής» ήταν να βρεθούν από νωρίς αρκετά και σημαντικά στελέχη του χώρου σε άλλους συνδυασμούς είτε ευθέως ως υποψήφιοι, είτε ως υποστηρικτές, και εν τέλει ο «επίσημος» συνδυασμός, που συγκροτήθηκε, απ’ όσο καταλάβαμε, χάρη στην παλικαριά του υποψηφίου Δημάρχου και 5-6 άλλων ανθρώπων, να πάρει «ότι περίσσευε». Κύρια ευνοημένος από αυτή τη διαδικασία φαίνεται να είναι ο συνδυασμός της Νέας Εποχής.
Δεύτερη διαπίστωση, ο συγκερασμός των «ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων» στον συνδυασμό της Ευθύνης, που δεν ήταν δυνατόν να συγκαλύψει ή να αποκρύψει την παρουσία του πολιτικού κατεστημένου του τόπου μας την τελευταία, τουλάχιστον, 25ετία. Το σύνθημα «ο λαός δεν ξεχνά…», που δονεί τις κατά καιρούς πορείες, σε συνδυασμό με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα απαξίωσης συνολικά του πολιτικού κόσμου, νομίζω ότι οδήγησε σ’ αυτό το αποτέλεσμα.
Τρίτη διαπίστωση, ο συνδυασμός των Δρόμων, που κατηγορήθηκε εκατέρωθεν ως «κομματικός», ίσως (λέω «ίσως», κι ας μην παρεξηγηθεί, παρακαλώ, από καμία πλευρά) θα μπορούσε να έχει ένα ακόμη καλύτερο αποτέλεσμα αν είχε έναν νεώτερο, πολιτικά πάντα, επικεφαλής.
Τέταρτη διαπίστωση, το υψηλό ποσοστό της Νέας Εποχής είναι, κατά την γνώμη μου, αποτέλεσμα όλων των παραπάνω, ένα αποτέλεσμα καθαρής αντίδρασης, μία εκτόνωση συναισθημάτων, σε απλά ελληνικά ένα «αϊ σιχτίρ».
Τα ερωτήματα που τίθενται ενώπιον του 2ου και τελικού γύρου είναι: α) το πολιτικό προσωπικό της πόλης έλαβε το, περιβόητο πλέον, μήνυμα;; Ιδού ο Βόλος, ιδού και οι αξίες του, ιδού πεδίον δόξης πραγματικής. Ένας συνδυασμός έσπευσε να συστήσει στους ψηφοφόρους του «αποχή» - ποτέ δεν κατάλαβα τι δηλώνει η αποχή, ξέρω απλώς ποιον ευνοεί… Πιστεύω πως οι άλλοι δύο θα πράξουν αυτό που πρέπει. β) εμείς οι συμπολίτες, οι κάτοικοι αυτής της όμορφης μεγάλης πόλης, θα μείνουμε στο, δικαιολογημένο ως ένα βαθμό, σιχτίρισμα ή θα ζυγίσουμε με ψυχραιμία τα ουσιαστικά υπέρ και κατά και θα διαλέξουμε τον σωστό δρόμο;
Η 5ετία που έρχεται, αγαπητοί μου αναγνώστες, δεν θα είναι καθόλου εύκολη, για κανέναν, ούτε, φυσικά, για τις Δημοτικές Αρχές. Τα μηνύματα είναι άσχημα, το νερό πάει για ιδιωτικοποίηση μαζί με τα υδροηλεκτρικά φράγματα, οι παραλίες πάνε για φράξιμο καθώς η Ελλάδα πωλείται, την ακόμη καλύτερη καθαριότητα την εποφθαλμιούν μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα – χρειαζόμαστε Αρχές που να μπορούν να συνθέτουν κι όχι να από-συνθέτουν.
Πρέπει, είναι ανάγκη, να σκεφτούμε πολύ. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.05.2014)

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

κυκλο-φ-οριακα 767 14.05.2014



Συμπολίτες και συμπολίτισσες, καλημέρα

Φτάσαμε στο παρά 3, είναι, πλέον, καιρός να πάρουμε την μεγάλη απόφαση: να εκλέξουμε αυτούς που θα διοικούν την μεγάλη μας πόλη για τα επόμενα πέντε (5) χρόνια. Σημειώστε το αυτό. Σύμφωνα με τον Νόμο 3852/2010, που επέβαλε το πρόγραμμα «Καλλικράτης» στην Τοπική Αυτοδιοίκηση 1ου και 2ου βαθμού, η  θητεία των Δημοτικών και Περιφερειακών Αρχών είναι 5ετής και αρχίζει πάντοτε στις 1 Σεπτεμβρίου του έτους στο οποίο γίνεται η εκλογή τους. Για να γίνει «ομαλά» αυτή η προσαρμογή, ειδικά η πρώτη θητεία (αυτή που ακόμη διανύουμε, δηλαδή), μετά τις εκλογές του Νοεμβρίου 2010, ξεκίνησε στις 1 Ιανουαρίου 2011 και θα ολοκληρωθεί στις 31 Αυγούστου 2014. Οι Αρχές που θα προκύψουν από τις εκλογές της 18ης και 25ης Μαΐου 2014 (δεύτερος γύρος) θα αναλάβουν στις 1 Σεπτεμβρίου 2014 και θα παραδώσουν στις 31 Αυγούστου 2019 στις Αρχές που θα εκλεγούν κάπου Μάιο-Ιούνιο 2019. Σαφές;

Σαφές. Άρα πάμε για μια 5ετία, στην οποία ουδείς σ’ αυτή την έρμη χώρα που ζούμε γνωρίζει πώς θα διαμορφωθεί. Όλοι, βέβαια, ακούμε και βλέπουμε αυτά τα πανηγυρικά προεκλογικά περί «Νέας Ελλάδας», όμως εγώ δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι κι αυτοί που τα λένε τα πιστεύουνε κιόλας. Εσείς οπωσδήποτε έχετε κάθε δημοκρατικό δικαίωμα να πιστεύετε ότι θέλετε και να πορεύεστε αναλόγως.

Κάπως έτσι τίθεται το θέμα και στις Δημοτικές εκλογές, κατά την γνώμη μου. Ποιος είναι ο ρόλος του Δήμου στα χρόνια που έρχονται; Κάποτε, αυτοί οι ίδιοι πολιτικοί σχηματισμοί που εξακολουθούν να μας κυβερνούν, μιλούσαν για αποκέντρωση, για Δήμους-κύτταρα δημοκρατίας, για Δήμους-επιχειρήσεις, για τοπικές κοινωνίες ενεργών πολιτών και ένα σωρό άλλα τέτοια όμορφα κι ωραία. Κάποια από αυτά, πάντα από τους ίδιους εμπνευστές και εφαρμοστές, ελεγχόμενους και ελεγκτές ταυτοχρόνως, κατέληξαν σε υπερβολές, εκτροπές, ρουσφετολόγια και λοιπά δεινά. Τα οποία δεινά ήρθαν πάλι οι ίδιοι μετά το 2009 να διορθώσουν μέσω μνημονίων, δανειακών συμβάσεων, «κινητικότητας» και του ίδιου του προγράμματος «Καλλικράτης». Πρόσθεσαν, λοιπόν, στους Δήμους πληθυσμούς και αρμοδιότητες, αφαίρεσαν χρηματοδότηση, προσωπικό και δυνατότητες και τους έκαναν απολύτως εξαρτώμενους από το Κράτος, αφενός μέσω του εφευρήματος της διορισμένης «Αποκεντρωμένης Διοίκησης» και αφετέρου μέσω των προγραμμάτων ελεημοσύνης, με τις πεντάμηνες απασχολήσεις των ανέργων.

Και κάπως έτσι σταδιακά οι λειτουργίες ενός Δήμου διεξάγονται με όλο και μεγαλύτερη δυσκολία, οι δομές υπολειτουργούν ή καταργούνται, οι υποδομές απαξιώνονται και ο Δήμος από καλύτερος φίλος τείνει να μετατραπεί σε εχθρό του πολίτη. Ο Δήμος μετατρέπεται από δημιουργός σε διαχειριστή.

Με αυτή την συλλογιστική είναι τουλάχιστον αφελές να πιστεύουμε ότι αυτές οι εκλογές, οι δεύτερες του Καλλικράτη και οι πρώτες μετά τις εθνικές του 2012 «δεν έχουν σχέση με τα μνημόνια». Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έρχεται αμέσως μετά από τις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική ασφάλιση και την υγεία σε επιπτώσεις από την άσκηση των μνημονιακών πολιτικών.

Αυτά ως γενικό πολιτικό πλαίσιο, που έλεγαν κάποτε και οι καθοδηγητές! Βεβαίως υπάρχει και το θέμα των προσώπων, στις μικρές κοινωνίες που (ευτυχώς) ζούμε. Δεν αντιλαμβάνομαι πώς μπορεί να αγιοποιείται κάθε ένας που δηλώνει «ακομμάτιστος» και να στιγματίζεται κάθε άλλος που είναι κάπου κομματικό μέλος. Οι κακοί και οι καλοί, οι άγγελοι και οι διάβολοι, βρίσκονται παντού γύρω μας, μέσα στην κοινωνία μας, έξω από ή μέσα στους ήδη μεταλλαγμένους κομματικούς σχηματισμούς και συνδυασμούς. Υπάρχουν και κάποιοι που διαρκώς μεταλλάσσονται και δεν ξέρεις ποτέ αν είναι εντός, εκτός ή επί τα αυτά. Το μεγαλύτερο κακό είναι ότι, οι περισσότεροι, γνωριζόμαστε μεταξύ μας σ’ αυτή την πόλη, στους «χώρους», στα στέκια και στις γειτονιές της, και δεν περιμένουμε την υποβολή μιας υποψηφιότητας για να ενημερωθούμε.

Κλείνω εδώ, γιατί αν γράψω έστω και μια λέξη παραπάνω επί του θέματος θα παραβώ τον θεμελιώδη κανόνα αμεροληψίας αυτής της στήλης. Η αλήθεια είναι ότι ζούμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, που ίσως θα απαιτούσαν (οι καταστάσεις…) μία σαφώς αρνητική και μία θετική τοποθέτηση.

Κάντε την εσείς, συμπολίτισσες και συμπολίτες. Καλό βόλι. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 14.05.2014)

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

κυκλο-φ-οριακα 766 07.05.2014

Δημοτικό Θέατρο Βόλου, για να μην ξεχνάμε


Έντεκα και μία μείνανε (όπως λέγαμε και στον Στρατό, τότε που μετρούσαμε μία-μία τις μέρες). Και 18+1 για τις Ευρωεκλογές. Δημοσκοπήσεις άπειρες, να ζαλίζεται (όπως πρέπει…!) το μυαλό του ανθρώπου, περιοδείες, ψυχολογικοί εκβιασμοί (και πού είσαι ακόμη, οι καλύτεροι θα συμβούν την τελευταία εβδομάδα…) μέχρι ότι θα γίνουμε Ουκρανία αν δεν ψηφίσουμε συγκεκριμένο πολιτικό σχηματισμό ακούσαμε, και στο μεταξύ το «νομοδιαλυτικό έργο» στη Βουλή συνεχίζεται ακάθεκτο, με απαλλαγές προσώπων και επιχειρήσεων από φόρους, εισφορές και ποινικές ευθύνες, με καταστροφή των λαϊκών αγορών (δεν μπορεί να καταστραφούν μόνο οι έλληνες κτηνοτρόφοι, πρέπει να καταστραφούν και οι έλληνες αγρότες), με νέο σχέδιο για την παράδοση των ελληνικών αιγιαλών στον πολυεθνικό τουρισμό – υπάρχει σύστημα, συμπολίτες, η πολυθρύλητη «ανάπτυξη» έχει συγκεκριμένα και καλά μελετημένα βήματα, ζούμε την πλέον ρουσφετολογική περίοδο στην πρόσφατη ελληνική ιστορία και πρέπει να κάνουμε αυτό που μπορούμε για να σταματήσει αυτό το χάλι.
Τα ψηφοδέλτια για τις Δημοτικές-Περιφερειακές εκλογές έχουν συγκροτηθεί, τα προεκλογικά κέντρα είναι έτοιμα, πολλά και διάφορα (ή αδιάφορα…) ακούγονται κάθε μέρα, κι αυτό το αποτέλεσμα στο χέρι μας είναι.

... αχταρμάς

στις 02.05.2014 δημοσιεύσαμε αυτό το πολιτικό σχόλιο στο φατσοβιβλίο:

Καθώς ραγδαίως κατευθυνόμαστε προς τις ελληνικές εκλογές, σκέπτομαι:
Οι πολιτικοί λένε ότι η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού.
Κατά συνέπεια, η επίτευξη του εφικτού είναι τέχνη.
Προκύπτει το φιλοσοφικό ερώτημα: αν για την επίτευξη του εφικτού απαιτείται η σύνθεση ενός αχταρμά πολιτικών, μπορεί αυτό να χαρακτηριστεί ως τέχνη;
Μήπως, εν τέλει, η σύνθεση του αχταρμά καθορίζει την πολιτική των πολιτικών που τον συνθέτουν;


ακολούθησαν φιλικά σχόλια...

Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 765 30.04.2014

οδός Δημητριάδος, παλιά...


Καλημέρα, και καλή Πρωτομαγιά, αύριο με το καλό. Η ανέκαθεν Πρωτομαγιά των Εργατών και των Ανθέων.
Η πρώτη αποδυναμώνεται συνεχώς, καθώς αφενός το ίδιο το συνδικαλιστικό κίνημα κάνει ότι μπορεί, με διπλές και τρίδιπλες συγκεντρώσεις που συσπειρώνουν εδώ και χρόνια όλο και λιγότερους εργαζόμενους, και αφετέρου οι ίδιοι οι εργαζόμενοι εγκλωβίζονται όλο και περισσότερο μέσα στις μεσαιωνικού τύπου «σύγχρονες» εργασιακές σχέσεις των μνημονίων, ενώπιον του τέρατος της ανεργίας. Ένα μαύρο χάλι, με δυο λόγια.
Η δεύτερη παραμένει στην ψυχή του λαού μας και τα πρωτομαγιάτικα ανθοστέφανα εξακολουθούν, ευτυχώς, να κοσμούν πολλές εξώπορτες, δείγμα της ελληνικότητάς μας κι αυτό.
Η φετινή Πρωτομαγιά σηματοδοτεί, βεβαίως, και το τελικό στάδιο της προεκλογικής περιόδου για την Τοπική και Περιφερειακή Αυτοδιοίκηση και την Ευρωβουλή. Συγκροτήθηκαν οι δυνάμεις, κατατέθηκαν οι συνδυασμοί, περισσότεροι από 5.000 συντοπίτες είναι υποψήφιοι για τους Δήμους και την Περιφέρεια Θεσσαλίας, καλή επιλογή χρειάζεται να κάνουμε, όλοι και παντού. Με μεγάλη προσοχή στις ανεξάρτητες εξαρτήσεις και στα ανεξαρτήτως εξαρτώμενά τους (sic!).

Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 764 23.04.2014

ελληνικός οβελίας κάποτε σε κάποιο ελληνικό χωριό


Χριστός Ανέστη!, αδελφοί συμπολίτες.

Γιορτάσαμε το Άγιο Ελληνικό Πάσχα όπως του αρμόζει, έκαστος κατά το αυτώ δυνατόν. Ψάλαμε για ακόμη μια φορά τα εγκώμια, το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, στην Αγία Τριάδα και στην Παναγία Γορίτσα (Τρύπα), τηρώντας μια παράδοση 33 χρόνων, που ξεκίνησε και συνεχίζεται με βασικούς «πόλους έλξης» τον Νίκο Παρθένη και τον Σπύρο Ποδάρα – να ‘ναι καλά τα παιδιά, που μας μαζεύουν γύρω τους όλα αυτά τα χρόνια, με διάφορες συνθέσεις εμείς οι υπόλοιποι, άντρες και γυναίκες, να συμβάλλει όσο μπορεί ο καθένας σ’ αυτή την πολύ ιδιαίτερη μυσταγωγία της Μεγάλης Εβδομάδας.

Θαυμάσαμε, επίσης για μία ακόμη φορά, την πειθαρχία και την δύναμη του 58ου Συστήματος Ναυτοπροσκόπων Βόλου, που τήρησε την τάξη και μετέφερε τον Επιτάφιο του Αγίου Κωνσταντίνου. Αυτή η παράδοση είναι ακόμη παλαιότερη, κρατάει από τα μέσα της δεκαετίας του ’50, από τότε που το Σύστημα είχε την Λέσχη του στο υπόγειο του 5ου Δημοτικού Σχολείου. Και συνεχίζεται αδιάλειπτα, με συνεχή ανανέωση, με «Ωραία γερά παιδιά, που αχνίζουν καλοσύνη και ξέρουν ν’ ατενίζουν τους βαθιούς ορίζοντες» κατά πώς λέει ο Ελύτης στον ‘Ηλιο τον Πρώτο. Να ‘ναι κι αυτά τα παιδιά καλά.

Ύστερα ήρθε η Λαμπρή, η ημέρα της Χαράς και του παραδοσιακού ελληνικού οβελία. Σ’ αυτό το θέμα δεν ξέρω τι έγινε, πόσο τηρήθηκε αυτό το έθιμο, που σχετίζεται με σχετικά αυξημένο κόστος. Δεν ξέρω, δεν έχω «στατιστικά» στοιχεία για την διακίνηση κρέατος, κάρβουνων, ψησταριών, οίνου και λοιπών χρειωδών. Έχω ως μόνο και ανασφαλές «στοιχείο» τις προσωπικές μου παρατηρήσεις στην εγγύς γειτονιά και σ’ ένα ευρύτερο τμήμα της πόλης, κατά την διέλευση προς τον άνω κλάδο του κυκλώματος Πηλίου, που συνοψίζονται σε δύο λέξεις: ηρεμία και ερημία. Δεν λέω, μπορεί να δούλεψαν οι φούρνοι, μπορεί οι ηλεκτρικές κουζίνες, πάντως οι ψησταριές και οι παρέες που συνάντησα ήταν ελάχιστες. Κι από ψηλά, ατενίζοντας το Πολεοδομικό Συγκρότημα, έβλεπα λίγες εστίες καπνού ανωθρώσκοντος. Κάποιοι λένε ότι είναι απλώς απόρροια της οικονομικής κρίσης, κάποιοι άλλοι θεωρούνε ότι πρόκειται για ένδειξη αφελληνισμού στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης, κάποιοι τρίτοι ισχυρίζονται ότι η οικονομική κρίση είναι σχέδιο σκοτεινών δυνάμεων, με στόχο ακριβώς τον εξανδραποδισμό των «ιδιαίτερων» Ελλήνων. Δεν είμαι άξιος να κάνω τέτοιου είδους αναλύσεις, συμπολίτες, εγώ απλώς φοβάμαι όλα αυτά που γίνονται για μένα χωρίς εμένα.

Λίγο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα ανακοινώθηκαν και κάποια ονόματα υποψηφίων δημοτικών συμβούλων, οι συνδυασμοί συγκροτούνται σιγά-σιγά. Με υπομονή και προσοχή διαβάσαμε πολλά ονόματα, άγνωστά μας και πολύ γνωστά μας, καταγράψαμε στενόχωρες και δικαιολογημένες απουσίες και απαράδεκτες παρουσίες, ομαδοποιήσαμε ιδιότητες και ταυτότητες, υπολογίσαμε «χώρους», «επιρροές» και «ψηφαλάκια». ανατρέξαμε νοερώς στην πολυαγαπημένη μας πρόσφατη Ιστορία αυτής της Πόλης και, εν τέλει, βγάλαμε τα δικά μας συμπεράσματα – ελπίζουμε να τα βγάλατε κι εσείς. Λιγότερο από ένας μήνας έμεινε, πλέον, για την 18η Μαΐου. Είδαμε και σε πανελλήνια, να σε χαρώ!, μετάδοση την ανακοίνωση των ευρωβουλευτών του κυβερνώντος κόμματος, ως «έκτακτο γεγονός» - το «Καφέ της Χαράς», μεσημέρι για 50η φορά, βλέπαμε, αν θυμάμαι καλά, και αίφνης «έκτακτο γεγονός», πωπώ! κανένας σεισμός; κανένα ναυάγιο; πρόλαβα να σκεφτώ δευτερόλεπτα πριν εμφανιστεί ο «με εντολή» Σαμαράς, ύστερα πάτησα το κόκκινο κουμπί και πήγα για ύπνο.

Κάπου μέσα στην ίδια Εβδομάδα ξαναβγήκαν και οι δυνάμεις της Τροχαίας στην οδό Δημητριάδος και το αποτέλεσμα ήταν πάλι μια βροχή από κλήσεις και δια γερανού αποσύρσεις οχημάτων. Το ρεπορτάζ της εφημερίδας ήταν χαρακτηριστικό, μία από τα ίδια, σφυρίγματα, κυνηγητό, μπροστά οι αστυνόμοι να αδειάζουν κι από πίσω οι παραβάτες να γεμίζουν τον δρόμο. Όλα αυτά μετά τις κορύνες. Εδώ, να με συγχωρείται, κάτι δεν πάει καλά, αδέρφια. Οι κορύνες μπαίνουν για να μην μπορούν να υπάρχουν παραβάτες, π.χ. πόσες παραβάσεις έχουμε στην Λαμπράκη από τις 23.09.2007 μέχρι σήμερα; Πόσες στην Ιάσονος, πόσες στην Ιωλκού; Για να μπορούν, λοιπόν, να γίνονται παραβάσεις στην Δημητριάδος σημαίνει ότι κάτι χρειάζεται κάποια διόρθωση. Αξιολογούμε και περιμένουμε, θα δούμε.
Τέλος για σήμερα, περισσότερα την άλλη φορά. Στην φωτογραφία μια σκηνή από Ελληνικό Πάσχα, σε κάποιο Ελληνικό Χωριό, δεν ξέρω ούτε πού ούτε πότε. Αμήν και γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 23.04.2014)