Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015

κυκλο-φ-οριακα 810 20.05.2015

...χωρίς λόγια


Καλημέρα, συμπολίτες. Ακόμη εδώ, αχρεοκόπητοι παραμένουμε, με έναν φοβερό πόλεμο νεύρων να μαίνεται γύρω μας και με, παρ’ όλα αυτά, ένα προβάδισμα 21% του ΣΥΡΙΖΑ έναντι της Νέας Δημοκρατίας σε πρόσφατη δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Αν με ρωτάτε τι θα γίνει τελικά, σας απαντώ «δεν ξέρω, απλώς ελπίζω». Και συνεχίζω να προσπαθώ να κρατώ σε τάξη την οικογενειακή μου λειτουργία. Και δεν βλέπω τηλεόραση.
Διαβάζω, όμως. Αυτό ναι, το κάνω, δεν κόβεται το χούι – όπως και το γράψιμο δεν κόβεται. Κι αυτά που διαβάζω τις τελευταίες μέρες …βρωμάνε.
Η εγκατάσταση του βιολογικού καθαρισμού των αστικών και των προεπεξεργασμώνων βιομηχανικών αποβλήτων του Βόλου (για συντομία: ο βιολογικός, σκέτο, και όλοι καταλαβαίνουμε τι εννοείται) είναι ένα ολόκληρο εργοστάσιο που διαχειρίζεται πολλές χιλιάδες κυβικά μέτρα λύματα, περίπου 30.000 ημερησίως, με ένα σωρό διαδικασίες και χημικές διεργασίες, που τις ξέρουν καλά μόνο όσοι εργάζονται σ’ αυτή και γνωρίζουν καλά το αντικείμενο – ότι και να λέμε εμείς «οι απ’ έξω» είναι ή λίγο ή (συνηθέστερα) πολύ. Και μέσα σ’ αυτό το εργοστάσιο μπορεί να είναι και εκατοντάδες οι παράγοντες και τα σημεία που μπορούν να προκαλέσουν μια διαταραχή, με τις όποιες σοβαρές ή λιγότερο σοβαρές επιπτώσεις στον τελικό αποδέκτη του επεξεργασμένου λύματος, στον Παγασητικό κόλπο δηλαδή.
Από τους εκατοντάδες αυτούς παράγοντες ένας, κατά την γνώμη μου, δεν επιτρέπεται ποτέ να αφεθεί να δράσει: η διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος. Δεν είναι δυνατόν μια τέτοια εγκατάσταση να μείνει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα, ούτε για ένα λεπτό. Γι’ αυτό και υπάρχει πάντα η πρόβλεψη για ισχυρές γεννήτριες ρεύματος που θα αποκαταστήσουν γρήγορα τη λειτουργία των απαραίτητων μηχανημάτων. Αλλά οι γεννήτριες για να λειτουργήσουν χρειάζονται πετρέλαιο, δεν λειτουργούν με νερό!
Αυτό είναι που εγώ θεωρώ απαράδεκτο σ’ αυτή την τελευταία ιστορία με την ρύπανση (ή μήπως δεν υπήρξε; ανακοινώσεις, εργαστήρια, αποτελέσματα, υπηρεσίες και αρμόδιοι νομίζω ότι πάλι κάπως μας μπερδέψανε…) του Παγασητικού: η ΔΕΗ έκανε διακοπή ρεύματος (δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει για ποιον λόγο) αλλά οι γεννήτριες δεν δούλεψαν επειδή δεν είχαν πετρέλαιο!! Αυτό είναι το παντελώς απαράδεκτο, συμπολίτες, και καμία δικαιολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Πετρέλαιο για τις γεννήτριες ηλεκτρικού ρεύματος πρέπει να υπάρχει πάντοτε στον βιολογικό, τόσο δύσκολο είναι αυτό;
Στην σήραγγα της Γορίτσας τι υπάρχει και τι πρέπει να υπάρχει, η πόλη το μαθαίνει μέρα με τη μέρα. Μετά τις καταγγελίες των πέντε (5) εργαζομένων του Δήμου Βόλου στο Κέντρο Ελέγχου της σήραγγας, την πραγματικά εκτός τόπου και χρόνου απάντηση της Δημοτικής Αρχής και την επιβεβλημένη εμπλοκή του Συλλόγου Δημοτικών Υπαλλήλων, συνέβη και το για εμάς αναπάντεχο: μετατέθηκε από την Διεύθυνση Βιώσιμης Κινητικότητας στις βάρδιες του Κέντρου Ελέγχου της σήραγγας ο μοναδικός Συγκοινωνιολόγος που έχει απομείνει στον Δήμο του Βόλου! Και σ’ αυτή την έρμη τη Διεύθυνση, που με πολύ κόπο καταφέραμε να συστήσουμε οι τρεις (3) τότε Συγκοινωνιολόγοι του Δήμου με τον νέο Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας, όταν εφαρμόστηκε το πρόγραμμα «Καλλικράτης», έχουν μετακινηθεί υπάλληλοι μηχανικοί καθ’ όλα άξιοι και αξιοσέβαστοι που όμως καμία σχέση δεν έχουν με τα κυκλοφοριακά και συγκοινωνιακά ζητήματα. Και ένας νέος μηχανικός που πήγε εκεί ως προϊστάμενος και είχε όρεξη για σωστή δουλειά, έμεινε δυο μήνες κι ύστερα ξαναμετακινήθηκε σε άλλη θέση. Έχουν μετακινηθεί και άλλοι μηχανικοί, με χρόνια υπηρεσίας και ειδικές γνώσεις σε θέσεις-ψυγεία, βάλε και τις συνταξιοδοτήσεις που τρέχουν γοργά, τι θα μείνει;
Δεν ξέρω, λέτε να μην τα χρειαζόμαστε όλα αυτά σ’ αυτή την πόλη, λέτε να μην χρειαζόμαστε πια μηχανικούς σε κατάλληλες θέσεις; Μπορεί, δεν ξέρω, επαναλαμβάνω και μένω παρατηρητής αλλά όχι βουβός.
Όσον αφορά αυτή καθ’ αυτή τη σήραγγα της Γορίτσας, εμείς το έχουμε πει εξ αρχής: δεν πρέπει και δεν μπορεί να λειτουργεί με αποκλειστική ευθύνη του Δήμου, δεν συμβαίνει κάτι ανάλογο σε καμία σήραγγα στην Ελλάδα – είναι κι αυτό μια από τις πολλές «ιδιαιτερότητες» του Βόλου, ο κατάλογός μας εμπλουτίζεται καθημερινά…
Άλλο τι δεν έχω να προσθέσω. Ελάτε να αγαλλιάσει η ψυχή σας με τα τραγούδια της Βολιώτικης Χορωδίας μεθαύριο Κυριακή 24.05.2015, ώρα 8:00 μμ, στο Πολιτιστικό Κέντρο της Νέας Ιωνίας. Κάτι τέτοιο λέει κι ο άγνωστος «καλλιτέχνης» στον τοίχο της φωτογραφίας. Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 20.05.2015)

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

κυκλο-φ-οριακα 809 13.05.2015



Καλημέρα και σήμερα, συμπολίτες. Καθώς φαίνεται ακόμη δεν έχουμε χρεοκοπήσει ως χώρα και ως άτομα – στα πρόθυρα βρισκόμαστε, εδώ και πέντε (5) χρόνια, κι ακόμη τίποτε. Παρά τις σχεδόν καθημερινές προβλέψεις των εξωτερικών και εσωτερικών «φίλων μας». Μου έλεγε ένας φίλος που παρακολουθεί (γιατί εγώ δεν…) ότι κάθε βράδυ 7:00 με 9:00 η Ελλάδα χρεοκοπεί στις τηλεοράσεις και το επόμενο πρωί πληρώνει και μισθούς και συντάξεις και τις δόσεις των δανείων – θαύμα, συμβαίνει θαύμα!
Κι αφού ανέφερα τις τηλεοράσεις (τα διάφορα κανάλια, δηλαδή) πώς αντέχεται, συνάνθρωποι, αυτός ο καταιγισμός διαφημίσεων, και μάλιστα χρονικώς συντονισμένων μεταξύ τους, ώστε ο έρμος ο τηλεθεατής «επί του καναπέως» να μην έχει καμία δυνατότητα «ζάπινγκ»; Είναι δυνατόν ένα κινηματογραφικό έργο, που συνήθως έχει διάρκεια κοντά στη μιάμιση ώρα, να διαρκεί στα ελληνικά κανάλια τρεις και παραπάνω ώρες; Να αρχίζει στις 10:00 και να τελειώνει στις 1:00; - αν προλάβω να δω το τέλος, γιατί κανένα 5λεπτο πριν το πολυπόθητο τέλος υπάρχει σταθερά «μπρέικ» (σπάσιμο, δηλαδή) για διαφημίσεις, που κρατάει, μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα, τουλάχιστον ένα 20λεπτο και δεν το αντέχω. Απευθύνονται σε ζώα; Ή μήπως θεωρούν οι άριστοι αυτοί «μαιτρ» του μάρκετινγκ ότι εκείνη την ώρα εγώ θα αποφασίσω να αλλάξω τηλεφωνική εταιρεία ή να αγοράσω, πρωί-πρωί την επομένη, μισό κιλό σπανάκια στην παγκοσμίως μοναδική προσφορά των 0,132 € τα 123 γραμμάρια; Το περιλάλητο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης δεν ασχολείται μ’ αυτό το θέμα; Καταλήγω να πιστεύω ότι όντως μας θεωρούν ζώα, πρόβατα, αγελάδες, που το μόνο που έχουν να κάνουν αύριο είναι να μασουλήσουν το χορταράκι τους και να κατεβάσουν γάλα.
Και για να το κλείσουμε (προσωρινά) το θέμα, άκουσα μια κυρία ψυχολόγο να λέει ότι οι άνθρωποι άνω των 60 ετών δεν πρέπει να κάθονται και να βλέπουν τηλεόραση αλλά πρέπει α) να περπατούν β) να συζητούν και γ) να διαβάζουν αν θέλουν να απομακρύνουν τους κινδύνους της άνοιας και του αλτσχάιμερ.
Δόξα τω Θεώ, θέματα για συζήτηση στην πόλη μας υπάρχουν πολλά, κάθε μέρα ανακύπτουν νέα και ωραία. Τόποι για περπάτημα και συναντήσεις ακόμη περισσότεροι. Το διάβασμα είναι, βέβαια, ιδιωτική υπόθεση, όμως ακόμη και εφημερίδες διαθέτουμε πολλές, έχει υπερ-αιώνια παράδοση στον έντυπο Τύπο ο Βόλος.

Τετάρτη, 6 Μαΐου 2015

κυκλο-φ-οριακα 808 06.05.2015

το συντριβάνι στην Πλατεία Δικαστηρίων της Λάρισας


Καλημέρα συμπολίτες. Με ανεβασμένες θερμοκρασίες μας μπήκε ο Μάης, τα μπάνια ξεκίνησαν πολλοί, καλό καλοκαίρι να ‘χουμε. Ξανα-άνοιξε και η παραδοσιακή «Αύρα» στον παραδοσιακό Άναυρο, μια χαρά βραδιές θα περάσουμε – βεβαίως και στα άλλα παραλιακά μαγαζιά, μη νομίσει κανείς ότι έχουμε κάτι, κάνουμε κάποια «διαφήμιση» στην «Αύρα», απλώς το αναφέρουμε επειδή ήταν καιρό κλειστή, με δικαστικές διαμάχες κλπ., και τώρα φαίνεται ότι ξεπεράστηκαν όλα και ξαναμπαίνει σε κανονική λειτουργία.

Πάμε στα υπόλοιπα ενδιαφέροντα.

1.         Στις 29 Απριλίου 2015 κατεδαφίστηκε αιφνιδίως το τετράγωνο συντριβάνι της Πλατείας Ελευθερίας, διότι, όπως δήλωσε ο κ. Δήμαρχος, το συντριβάνι ήταν παγκόσμια πρωτοτυπία και πατέντα που δεν λειτουργούσε. «Είναι εστία μόλυνσης και κινδύνου και αυτοί που το κατασκεύασαν δεν ξέρω γιατί το έκαναν. Όλες οι παρεμβάσεις στις πλατείες είναι κυκλικές» είπε και δήλωσε ότι υπήρχε βούληση και εμμονή καταστηματαρχών και δικηγόρων να διαφοροποιηθεί η πλατεία. Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι (π.χ. η κα. Πρόεδρος του ΤΕΕ) και να μην «ξεχνούν» οι παλαιότεροι (π.χ. οι άμεσα εμπλεκόμενοι), τα κυκλο-φ-οριακά έχουν καταγράψει τα εξής περί αυτού: α) το «αρχικό», κυκλικό συντριβάνι, που είχε και χρυσόψαρα μέσα και (νομίζω ότι) το νοσταλγούν όλοι οι παλιοί Βολιώτες, δεν ξέρω πότε κατασκευάστηκε – καλό είναι όποιος ξέρει να το πει και σ’ εμένα β) αυτό το συντριβάνι κατεδαφίστηκε το 1999 (χωρίς ακριβέστερη ημερομηνία), επί Δημάρχου Μιχάλη Κουντούρη, όταν είχε εκλεγεί με την στήριξη της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΚΕ γ) μετά από έξι (6) περίπου χρόνια, επί Δημάρχου Κυριάκου Μήτρου (μετά τις εκλογές του 2002) ξεκίνησε τον Ιούλιο 2005 και ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο 2005 η κατασκευή του τετράγωνου συντριβανιού με όλους τους πίδακες, τον φωτισμό κλπ. Φαίνεται ότι η όλη κατασκευή ήταν πολύ πολύπλοκη και απαιτητική σε συντήρηση – κατά καιρούς άκουγα διάφορα «μυστήρια» – γεγονός, πάντως, είναι πώς αυτό το συντριβάνι δεν ήταν πολύ συχνά σε πλήρη λειτουργία – η Τεχνική Υπηρεσία υποθέτω ότι θα ξέρει περισσότερα.

Βεβαίως ούτε «παγκόσμια πρωτοτυπία και πατέντα» ήταν το κατεδαφισθέν, ούτε «όλες οι παρεμβάσεις στις πλατείες είναι κυκλικές – μια βόλτα στο διαδίκτυο αρκεί για να αντιληφθεί κανείς την ποικιλία σχεδίων και λειτουργιών, στα συντριβάνια όλου του κόσμου. Αλλά και μέχρι την πλατεία Δικαστηρίων της γειτονικής μας Λάρισας να πάει, φτάνει (φωτογραφία).

Πάει, λοιπόν, κι αυτό το συντριβάνι, όπως έχουν πάει κι άλλα σ’ αυτή την πόλη (π.χ. στο τρίγωνο μπροστά στο Δημαρχείο, εκεί όπου τώρα υπάρχει βραχόκηπος και βάρκα, είχε κατασκευαστεί επί Δημάρχου Πιτσιώρη και καταργήθηκε επί Δημάρχου Μήτρου). Περιμένουμε να δούμε το καινούργιο.

Τρίτη, 5 Μαΐου 2015

Έτσι έσπασα το χέρι μου !

Η επιστολή αυτή γράφτηκε από τον Κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής του Πανεπιστημίου μας Καθηγητή Παντελή Σκάγιαννη (δικό του είναι το σπασμένο χέρι...) και δημοσιεύτηκε στις τοπικές εφημερίδες πριν από έναν περίπου χρόνο.
Ουδείς ενδιαφέρθηκε. Το κάγκελο βρίσκεται ακόμη στην ίδια άκρως επικίνδυνη θέση, ακριβώς επάνω στην διάβαση πεζών, προς δόξαν αρχόντων και υπηρεσιών του Δήμου Βόλου. Και στο μεταξύ πολλά παρόμοια κάγκελα έχουν αφαιρεθεί, όχι λόγω επικινδυνότητας, αλλά λόγω ...όχλησης παρακείμενων τραπεζοκαθισμάτων!



Στα τέλη του Μάρτη (2014) είχα δύο επείγουσες συνεδριάσεις. Την πρώτη στο Οικονομικό Τμήμα και σχεδόν αμέσως μετά στη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου. 
Είκοσι λεπτά προσπαθούσα να βρω μέρος να παρκάρω κάπου κοντά στο Οικονομικό Τμήμα. Δεν βρήκα. Κατέληξα να παρκάρω πίσω από το Δημοτικό θέατρο. Έφυγα τρέχοντας προς την Κοραή, πέρασα τρέχοντας από το φανάρι των πεζών στη γωνία Ξενοφώντος και 2ας Νοεμβρίου απέναντι από τη Συνεταιριστική Τράπεζα Θεσσαλίας. Επιτάχυνα το τρέξιμό μου καθώς ερχόταν ένα αυτοκίνητο που δεν μου έδωσε την αίσθηση ότι ήταν έτοιμο σταματήσει στο φανάρι. Εκεί που έστριψα το κεφάλι μου για το παρακολουθήσω αίφνης έπεσα στα χαμηλά κάγκελα και βρέθηκα φαρδύς πλατύς στο πεζοδρόμιο έχοντας κάνει ένα αξιοζήλευτο πλονζόν επιπέδου τερματοφύλακα. Με τη διαφορά πως έπεσα πάνω σε πλάκες πεζοδρομίου και χτύπησα το κεφάλι μου. Οι πόνοι αφόρητοι και στο δεξί μου χέρι, το οποίο αποδείχτηκε, μετά από λίγη ώρα στο Νοσοκομείο, πως έσπασα. 
Και σχεδόν Ιούλιος πλέον, ακόμη με ταλαιπωρεί. 
Είχα σκοντάψει στα χαμηλά κάγκελα και για δυο –τρεις μήνες τώρα νόμιζα πως είχα παραβεί το νόμο και έτρεχα δίπλα στη διάβαση εκεί που είχε τα χαμηλά κάγκελα. Έλεγα μέσα μου, αυτά παθαίνει όποιος παραβαίνει το Νόμο στη χώρα αυτή. Σίγουρα αν δεν τιμωρηθεί από το δικαστήριο θα τιμωρηθεί από τη Θεία Πρόνοια (εξ άλλου υπάρχει και ο περίφημος Θεός της Ελλάδος). Όπως περίπου τιμωρούνται οι διάφοροι κλέφτες του δημοσίου πλούτου που είναι όλοι «μέσα». Ίσως λοιπόν μου άξιζε να τιμωρηθώ αφού έτρεχα δίπλα και όχι μέσα στη διάβαση, ως όφειλα, έστω και με πράσινο.

Προχτές όμως ξαναπέρασα από εκεί και έριξα μια ματιά. Ω! του θαύματος, ανακάλυψα πως δεν είχα παραβεί κανένα νόμο. Είχα τρέξει πάνω στη διάβαση. Απλά η διάβαση στο τέλος είχε τα περίφημα χαμηλά κάγκελα!

Ποιά ιδιοφυία μηχανικού και από ποιον φορέα επέβλεψε το έργο αυτό; Ποιος ηλίθιος τα τοποθέτησε;



















Παντελής Σκάγιαννης
Κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του
Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

κυκλο-φ-οριακα 807 29.04.2015

ο κίμβος Περιφερειακός - Ε.Ο. 34


Φτάσαμε και στο τέλος του Απρίλη του ξανθού, μπροστά μας ο Μάης ο μυρωδάτος, Καλημέρα συμπολίτες. «Καρδιά μου πώς αντέχεις μέσα στην τόση αγάπη και στις τόσες ομορφιές;», συμπληρώνει το γνωστό τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη (μουσική και στίχοι) με τον Γρηγόρη Μπιθικώτση σε πρώτη (και, παραδόξως, μοναδική δισκογραφημένη εκτέλεση, σύμφωνα με το διαδίκτυο). Τόση αγάπη και τόσες ομορφιές. Της φύσης, προφανώς εννοεί ο ποιητής. Και πράγματι είναι όμορφη η φύση αυτή την εποχή, τώρα που ανθίζουν τα κλαδιά και βγάζει η γης χορτάρι. Πάνω στο βουνό μας υπάρχει ένα όργιο χρωμάτων και υδάτων – είναι αυτά τα ύδατα που τροφοδοτούν τα χρώματα, είναι οι ζωογόνες φλέβες του βουνού, που ξεκινούν από ψηλά, από τις χιονοσκέπαστες μέχρι πριν λίγο κορφές, διακλαδίζονται παντού χορεύοντας και τραγουδώντας και εμπλουτίζοντας τον υδροφόρο ορίζοντα, και καταλήγουν, όσα περισσεύουν, στη γαλάζια θάλασσα του Αιγαίου ή του Παγασητικού. Ευλογία Θεού.
Αλλά και στην πόλη μέσα, καταμεσής, αν κυκλοφορήσει κανείς με τις αισθήσεις σε εγρήγορση βλέπει τις ανθισμένες νερατζιές, μυρίζει την ευωδιά τους, λίγο παραέξω από το κέντρο βλέπει τα τριαντάφυλλα, τις μαργαρίτες, τους πανσέδες, ο Βόλος είναι μια πόλη που ακόμη έχει κήπους, έχει νοικοκυραίους και νοικοκυράδες που αγαπάνε και φροντίζουνε τις αυλές τους, ακόμη και τα μπαλκόνια τους, όσοι πια δεν μπορούν να έχουν αυλές. Τούτη η εποχή είναι, νομίζω, μια καλή ευκαιρία να ξανα-συνειδητοποιούμε κάθε χρόνο σε τι ευλογημένη περιοχή μας έλαχε να ζούμε.
Με κάποια προβλήματα, ναι. Ευλογημένη, όμως. Άλλωστε χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα νομίζω ότι μόνο ο Παράδεισος των πρωτοπλάστων ήταν και είναι.
Τι σεισμός ήταν ετούτος πάλι στα Ιμαλάια! Διάβασα ότι σεισμός τέτοιας ενέργειας, περίπου 8 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ (η κλίμακα αναπτύχθηκε το 1935 στην Νότια Καλιφόρνια, από τους σεισμολόγους Charles Richter και Beno Gutenberg), σ’ αυτή την περιοχή είχε να γίνει από το 1933 και ότι, εκτός των καταστροφικών του αποτελεσμάτων σε ανθρώπους και υποδομές, προκάλεσε και αύξηση του ύψους των Ιμαλαΐων κατά μερικά εκατοστά! Διότι, όπως είπε ο ομότιμος καθηγητής κ. Βασίλης Παπαζάχος, το φαινόμενο, που εξελίσσεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια, οφείλεται στη σύγκρουση της Ινδικής με την Ασιατική πλάκα, όπου «η Ινδία “σπρώχνει”, προς τα επάνω και “συμπιέζει” την υπόλοιπη Ασία, η οποία μετατοπίζεται με τη σειρά της, ετησίως, κατά 10 εκατοστά περίπου, με αποτέλεσμα να αυξάνεται, αντίστοιχα, κατά μερικά εκατοστά και το υψόμετρο των Ιμαλαΐων.» Τρομερά πράγματα, τρομερές φυσικές δυνάμεις, απολύτως μη ελεγχόμενες από τον (δήθεν) «επικυρίαρχο» άνθρωπο. Σκαλίζοντας λίγο περισσότερο βρήκα ότι ο μεγαλύτερος ως τώρα σεισμός, μεγέθους 9,5 ρίχτερ, καταγράφηκε στις 22 Μαΐου 1960 στην πόλη Βαλδίβια της Χιλής και ότι είναι, για γεωφυσικούς λόγους, πρακτικά αδύνατο να υπάρξει στη γη ισχυρότερος σεισμός από 9,5 R. Ο Θεός να φυλάει.

Τετάρτη, 22 Απριλίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 806 22.04.2015

...τα κάγκελα του Σένγκεν


Χριστός Ανέστη. Και η Ανάστασή του έφερε μαζί την Άνοιξη. Μια πραγματική Λαμπρή, μια μέρα Ελληνικού Πάσχα, που, προσωπικά μιλώντας, μας έφτιαξε τη διάθεση. Και μας επέτρεψε να … εκτονωθούμε στον περιστρεφόμενο οβελία, με όλα τα συμπαρομαρτούντα, πλην κοκορετσίου, διότι αυτή την ταλαιπωρία της κατασκευής ομολογουμένως δεν την αντέχουμε.

Ήθη και έθιμα του Πάσχα στην χειμαζόμενη πατρίδα μας, που ότι και να γίνει (που να λυσσάξουν, δηλαδή, οι «εταίροι» μας…) δεν πρόκειται να αλλάξουν. Παρ’ όλο που έτυχε να ακούσω μια ραδιοφωνική εκπομπή με δύο κυρίες παρουσιάστριες, όπου μία ακροάτρια έστειλε ένα ηλεκτρονικό μήνυμα και ευχήθηκε «Χριστός Ανέστη, αγάπες μου!». Λέει, λοιπόν, η μία κυρία «Καλά, λέμε ακόμη Χριστός Ανέστη;» και απαντάει η άλλη κυρία, πλήρης αυτοπεποιθήσεως, «Α!, βέβαια, Χριστός Ανέστη λέμε μέχρι του Αγίου Πνεύματος.» Ουδέν περεταίρω σχόλιον εγώ, άλλαξα σταθμό στο ραδιόφωνο.

Όμως στον άλλον σταθμό το θέμα του αναλόγων προσόντων εκφωνητή ήταν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Ένα θέμα για το οποίο ο καθένας λέει ό,τι θέλει ή ό,τι νομίζει ότι θέλει, χύνει κροκοδείλια δάκρυα ή αναθεματίζει θεσμούς, πρόσωπα και αξίες. Κατά την γνώμη μας, η Ελλάδα, η Ιταλία και η Μάλτα καλούνται να αντιμετωπίσουν μια κατάσταση που είναι νομοτελειακό αποτέλεσμα της «υψηλής» πολιτικής στην Μεσόγειο των Ηνωμένων Πολιτειών και των Ευρωπαίων συμμάχων τους. Στην δική μας θάλασσα, στην mare nostrum των Ρωμαίων, εκεί όπου γεννήθηκαν όλοι οι πολιτισμοί. Σκέφτομαι συχνά ότι ίσως αυτό να αποτελεί ένα είδος εκδίκησης αυτών των μικρόμυαλων λαών, που δεν έχουν την ευλογία να ζουν στην Μεσόγειο – και προσπαθούν, χρόνια τώρα, να την καταστρέψουν. Ισραήλ, Παλαιστίνη, Λίβανος, Ιράκ, Συρία, Αίγυπτος, Αλγερία, Λιβύη, ένα απέραντο χάος, κι ο Μεγάλος Αρχηγός μια χαρά παίρνει τα πετρέλαια, πουλάει τα όπλα και καταστρέφει τις ζωές. Συνθήκη Σένγκεν (Schengen είναι μία κωμόπολη του Λουξεμβούργου) και δύο Συμφωνίες του Δουβλίνου (Dublin, η πρωτεύουσα της Ιρλανδίας) υποχρεώνουν την Ελλάδα (μάλιστα κύριοι, την υποχρεώνουν) να παλεύει μόνη της – δεν ξέρω τι σκέφτονταν οι δικοί μας πολιτικοί εκπρόσωποι όταν έβαζαν την υπογραφή της Ελλάδας κάτω από αυτά τα δεσμευτικά νομικά κείμενα.

Τετάρτη, 8 Απριλίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 805 08.04.2015



Καλημέρα και Χρόνια Πολλά, συμπολίτες. Μεγάλη Τετάρτη σήμερα, 12 Απριλίου είναι το Άγιον Πάσχα φέτος. Και δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει, η γιορτή της Ανάληψης του Χριστού συμπίπτει, φέτος, με τη γιορτή των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, στις 21 Μαΐου 2015. Σκαλίζοντας εγώ το μυαλό μου δεν βρήκα να θυμάμαι, από το 1953 μέχρι σήμερα, άλλη τέτοια σύμπτωση, που να γιορτάζουν μαζί οι δύο μεγάλοι Ιεροί Ναοί της πόλης μας. Αλλά επειδή το μυαλό μυαλό είναι και μπορεί να χάνει, έκανα έναν έλεγχο σε όλα τα Πάσχατα, από το 1900 και μετά. Και βρήκα ότι πράγματι είναι μια σπάνια σύμπτωση. Σε ολόκληρο τον 20ο αιώνα αυτό συνέβη μόνο δύο φορές, το 1931 και το 1936! Στον 21ο αιώνα, μέχρι το 2099 δηλαδή, συμβαίνει φέτος, 2015, και θα συμβεί ακόμη δύο μόνο φορές, το 2026 και το 2099 (σύνολο τρεις φορές). Καλά να είμαστε να τις ζήσουμε κι αυτές…
Αυτό το «μυστήριο» με τις ημερομηνίες του ορθόδοξου και του καθολικού Πάσχα, που ξεκινούν από τον ίδιον ακριβώς «δογματικό» καθορισμό που έκανε η Α’ Οικουμενική Σύνοδος, το 325 μ.Χ. στην Νίκαια της Βιθυνίας (σημερινή πόλη Ιζνίκ – εις Νίκαιαν – στην επαρχία Προύσας της Τουρκίας) «Το χριστιανικό Πάσχα πρέπει να εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την Πανσέληνο, που θα γίνει κατά την ημέρα της εαρινής ισημερίας ή μετά από αυτήν. Αν η πανσέληνος γίνει Κυριακή τότε το Πάσχα θα εορτάζεται την επομένη Κυριακή.» (πηγή: www.eortologio.gr) αλλά άλλοτε συμπίπτουν κι άλλοτε αποκλίνουν μεταξύ τους μέχρι και πέντε (5) εβδομάδες, είναι μια πολύ μπερδεμένη ιστορία, που έχει να κάνει με το Ιουλιανό και το Γρηγοριανό Ημερολόγιο (το σήμερα χρησιμοποιούμενο, που η καθολική εκκλησία το εφάρμοσε το 1582 και η ορθόδοξη το 1924), με τον μεγάλο Αθηναίο αστρονόμο Μέτωνα, που καθόρισε το 432 π.Χ. τον σεληνιακό κύκλο (ή συνοδικό μήνα = 29,530588 ημέρες) και τον ηλιακό κύκλο (ή τροπικό έτος = 365, 242199 ημέρες), αλλά και με το σχίσμα των εκκλησιών, που οριστικοποιήθηκε το 1054 μ.Χ.

Τετάρτη, 1 Απριλίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 804 01.04.2015

Σύραγγες Στυλίδας σε φάση κατασκευής (2007-2015)


Ευτυχώς, τελείωσε ο Μάρτης-γδάρτης. Τι πράμα ήταν και τούτο φέτος, ολάκερος ο Μάρτης βροχερός, ψυχρός κι ανάποδος; Άντε να δούμε τι σόι Πάσχα θα κάνουμε Είναι πρωταπριλιά σήμερα, αλλά καμία όρεξη δεν έχω να σας πω κι άλλα ψέματα – μας φτάνουν, θαρρώ, αυτά που ακούμε καθημερινά κι από παντού. Και στην ωραία μας πόλη, εδώ κι αν ακούμε…

Πάλι και ξανά έγινε η πόλη μας θέμα «πανελλαδικής εμβέλειας», δεν μπορώ να ξέρω πόσο ευχαριστημένοι είστε μ’ αυτή την κατάσταση, αγαπητοί μου συν-πολίτες. Αν είστε, πολύ καλά, δικαίωμά σας είναι, συνεχίστε. Αν δεν είστε, νομίζω ότι είναι καιρός να το πείτε, καιρός να μιλήσετε.

Μέγας θόρυβος και φέτος για τον μη αποχιονισμό του δρόμου Χάνια-Κισσός, που περνάει μέσα από το Χιονοδρομικό Κέντρο και εν μέρει χρησιμοποιείται από τους σκιέρ (προσωπικά, με το σκι καμία σχέση…). Θεωρώ ότι είναι υπερβολικός και αδικαιολόγητος ο θόρυβος, όσο υπάρχει ανοιχτό το «κανονικό» κύκλωμα του Πηλίου, η Εθνική Οδός 34α μέσω Χανίων και 34 μέσω Τσαγκαράδας. Κανένα χωριό δεν μένει αποκλεισμένο. Και θεωρώ επίσης, και ας με συγχωρέσουν όλοι οι υπέρμαχοι του έργου, κατασπατάληση πόρων την κατασκευή ενός δρόμου παράκαμψης του Χιονοδρομικού Κέντρου. Νομίζω ότι ο Νομός έχει άλλες, πολύ πιο σοβαρές προτεραιότητες για οδικά έργα στο Πήλιο, όπως τις κατολισθήσεις στο Ξουρίχτι, τα εφτά (αν θυμάμαι καλά το νούμερο) γεφύρια πάνω απ’ τα μεγάλα ρέματα της ανατολικής πλαγιάς, την παράκαμψη Ζαγοράς (που έχει ξεκινήσει και παραμένει σταματημένη), την παράκαμψη Πορταριάς (που δεν έχει καν μελετηθεί), την παράκαμψη Αγριάς (έργο ώριμο από πάσης απόψεως), την παράκαμψη στο Μετόχι. Κι ακόμη, εκτός ορεινού όγκου, την ανακατασκευή του δρόμου Βόλου-Βελεστίνου που «χορεύει», την νέα γέφυρα στο Αλυγαρόρεμα, την συμπλήρωση του Περιφερειακού Δρόμου με το τμήμα Μπουρμπουλήθρα-Ανισόπεδος Κόμβος Λαρίσης. Στους καιρούς που ζούμε χρειάζεται αυστηρή ιεράρχηση προτεραιοτήτων, και θεωρώ ότι σε μια τέτοια ιεράρχηση το οδικό έργο παράκαμψης του Χιονοδρομικού Κέντρο έρχεται τελευταίο. Με το συμπάθιο.

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 803 25.03.2015



Καλημέρα. Η τύχη τά ‘φερε και στα 25 χρόνια ύπαρξης αυτής της στήλης μόνο μία φορά, το 1994, η δημοσίευσή της συνέπεσε με την 25η Μαρτίου. Και επειδή τα τρέχοντα ζητήματα α) είναι άστα να πάνε και β) τα προλαβαίνουμε και την επόμενη φορά, σήμερα ας κάνουμε μία εκ-ανα-δρομή στο κοντινό παρελθόν και ας πάρετε μία άχρηστη πληροφορία.
"Όλη Δόξα, όλη Χάρη, Άγια μέρα ξημερώνει
και τη μνήμη της το Έθνος χαιρετά γονατιστό..."
Ημέρα της Εθνικής Παλιγγενεσίας, ημέρα όπου μηνύματα επί μηνυμάτων και πανηγυρικοί επί πανηγυρικών θα ασχοληθούν με το βαθύτερο νόημα της Εθνεγερσίας του 1821 και την "επικαιρότητα" εκείνης της πράξεως στην σημερινή μας δύσκολη, πολύ δύσκολη εποχή. (τώρα να δεις πόσο δύσκολη είναι…)
Κίνηση, πάλι, τουρίστες πολλοί στην περιοχή μας, κι όσοι αποτόλμησαν την Καθαρά Δευτέρα έξοδο προς Νότιο Πήλιο πήραν την δόση τους από κυκλοφοριακό μπλοκάρισμα. Τι; Ποια παράκαμψη Αγριάς; Κάποιοι μας "δουλεύουν" χρόνια τώρα, μου φαίνεται, πως δήθεν αυτή η παράκαμψη μελετάται. Πάντως για φέτος σίγουρα δεν περιμένουμε, πάλι τίποτε. Όπως πέρυσι, τα γνωστά, πόσες φορές έχουμε γράψει για το ίδιο θέμα; (στο μεταξύ έχουν περάσει άλλα είκοσι (20) χρόνια!!...)
Όμως έγινε σύσκεψη μεγάλη και τρανή στο Δημαρχείο Βόλου, με συμμετοχή των ανθρώπων του ΠΕΧΩΔΕ από τις περιφερειακές υπηρεσίες της Λάρισας, για το ζήτημα του Περιφερειακού Δακτυλίου, που εντάχτηκε, ως γνωστόν, στην χρηματοδότηση του περιφερειακού σκέλους του 2ου πακέτου Ντελόρ, και για άλλα μεγάλα κυκλοφοριακά ζητήματα του Πολεοδομικού Συγκροτήματος. Αποτελέσματα ακριβώς δεν μάθαμε, ελπίζουμε να πάνε όλα καλύτερα από ότι μέχρι τώρα. (εδώ κάτι έγινε στα είκοσι (20) χρόνια που μεσολάβησαν)
Και ο Δήμος της Νέας Ιωνίας (ξανα)προβάλλει έντονα αυτόν τον καιρό ένα παλιό του αίτημα για απομάκρυνση των σιδηροδρομικών γραμμών μέσα από τον οικιστικό ιστό της πόλης. Χρόνια τώρα τραβάει κι αυτή η ιστορία, οι γενικοί διευθυντές στον ΟΣΕ έρχονται και παρέρχονται, ουδείς ασχολείται με το σοβαρό αυτό πρόβλημα της Νέας Ιωνίας. Που έχει λύση, εύκολη μάλιστα, αρκεί να βρεθούν οι πάντα απαραίτητες "πέντε δεκάρες". Που όμως ποτέ δεν βρίσκονται, μέχρι τώρα. Για να δούμε, μήπως θα βρεθούν τώρα; Και όχι τίποτ' άλλο, εκείνο που είναι το καλύτερο είναι ότι η γραμμή Βόλου-Λάρισας, με όλα τα χάλια που έχει, είναι μία από τις αποδοτικότερες, πανελληνίως, γραμμές του ΟΣΕ. Σου λένε, λοιπόν, οι άνθρωποι, αφού με τέτοια χάλια έχουμε τέτοια απόδοση, γιατί να την αναβαθμίσουμε; Τέτοια λογική, θαύμα! (είκοσι (20) χρόνια μετά υπάρχει σε εξέλιξη έργο αναβάθμισης-ηλεκτροκίνησης στην γραμμή, χωρίς, βεβαίως, να ασχολείται κανείς με το «S» των σιδηροτροχιών μέσα στην Νέα Ιωνία)
Η προθεσμία για τα δικαιολογητικά για τη στάθμευση λήγει τη Δευτέρα οριστικά. Σπεύσατε. (η ελεγχόμενη στάθμευση που λειτουργεί μέχρι σήμερα ξεκίνησε τον Ιούλιο 1994, τα «δικαιολογητικά» ζητούνταν από τους μόνιμους κατοίκους)
Αυτά τα ολίγα σήμερα, λίγο πριν κλείσει η ύλη της εφημερίδας. Χρόνια πολλά στις Βαγγελίτσες και στους Βαγγέληδες και ιδιαίτερα στον (παραιτηθέντα λόγω Πανεπιστημίου και μη ανακάλεσαντα) Πρόεδρο του ΤΕΕ. Γεια σας. (άλλη μεγάλη ιστορία της πόλης στις αρχές της δεκαετίας του ’90, η προσπάθεια της κυβέρνησης Μητσοτάκη να διασπάσει το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, που, ευτυχώς, συνάντησε μεγάλη και οργανωμένη αντίδραση από τη μεριά μας).
Και η «άχρηστη» πληροφορία, δια τον πλουτισμόν των γνώσεών σας. Κάτι που έχει σχέση με το ημερολόγιο και ίσως δεν το ‘χετε προσέξει ποτέ. Λοιπόν, μέσα στον ίδιο χρόνο, ότι μέρα της εβδομάδας είναι η 25η Μαρτίου, ίδια μέρα είναι και η 28η Οκτωβρίου. Και ότι μέρα είναι η Πρωτομαγιά (1η Μαΐου), ίδια μέρα είναι τα Χριστούγεννα (25η Δεκεμβρίου). Αυτό συμβαίνει πάντα, κάθε χρόνο, και η εξήγηση βρίσκεται πρώτον στο ότι δεν παρεμβάλλεται ο Φεβρουάριος που «παίζει», και δεύτερον στον αριθμό των ημερών που μεσολαβούν. Αν αυτός ο αριθμός διαιρείται με το επτά (7) τότε προκύπτει ακέραιος αριθμός εβδομάδων και άρα η ημέρα θα είναι υποχρεωτικά η ίδια. Στην πρώτη περίπτωση, 25.03 με 28.10, μεσολαβούν 217 ημέρες, ήτοι 31 εβδομάδες ακριβώς. Στην δεύτερη περίπτωση, 01.05 με 25.12, μεσολαβούν 238 ημέρες, ήτοι 34 εβδομάδες ακριβώς. Καλό έ!; Φέτος λοιπόν, 25 Μαρτίου και 28 Οκτωβρίου πέφτουν Τετάρτη (μέση της βδομάδας, έτσι κι έτσι!), Πρωτομαγιά και Χριστούγεννα πέφτουν Παρασκευή (καλό για Πρωτομαγιά, κακό για τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων!).
Να είστε καλά. Γεια σας και χαρά σας και καλό στην αφεντιά σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 25.03.2015)

100 χρόνια Βολιώτικου Προσκοπισμού 11.03.2015





Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 802 18.03.2015

...εις ανάμνησιν


Με χαρά σας ξαναβρίσκω, αγαπητοί συμπολίτες, μετά από διακοπή μιας εβδομάδας, υποχρεωτικά, λόγω φόρτου για την εκδήλωση την 100 χρόνων Βολιώτικου Προσκοπισμού, θα διαβάσατε, φαντάζομαι, ρεπορτάζ με φωτογραφίες στο χθεσινό σαλόνι της «Θεσσαλίας» μας. Η Ιστορία αυτής της Πόλης γράφεται σε πολλά επίπεδα και ο Προσκοπισμός είναι συστατικό στοιχείο της, δεδομένου ότι, σύμφωνα με υπολογισμούς, περίπου το 80% των παιδιών της έχουν περάσει, έστω και για λίγο, από τα Προσκοπικά Συστήματα.

Ύστερα έγιναν τα επεισόδια στην ΔΕΥΑΜΒ, χάρη στα οποία γίναμε, για μία ακόμη φορά, θέμα σε όλες τις ειδησεογραφικές και σατιρικές εκπομπές της απανταχού ελληνικής τηλεόρασης – δεν ξέρω αν μας παρέλαβαν και τίποτε ξένα κανάλια, πάντως και το διαδίκτυο το κατακτήσαμε… Και προσωπική ασφάλεια (ελληνιστί σεκιούριτι, εκ του αγγλικού security) και ΜΑΤ (διεξάγεται ΕΔΕ, διαβάζω), όλα τα ωραία. Θυμάμαι (αν και το ‘χω ξαναπεί: γιατί επιμένω να θυμάμαι;;) Συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου στις 19 Νοεμβρίου 2007, με θέμα Ημερήσιας Διάταξης «Επανεξέταση του ζητήματος της τοποθέτησης πλαστικών επαναφερόμενων οριοδεικτών σε κεντρικές οδούς της πόλης του  Βόλου, η οποία ελήφθη με την αρ.375/07 απόφαση Δημ. Συμβουλίου», ύστερα από αιτήματα της μείζονος (επικεφαλής Κ. Μήτρου) και της 1ης ελάσσονος (επικεφαλής Α. Παππάς) μειοψηφίας, με παρουσία μέσα σε ολόκληρη την αίθουσα του Δημαρχείου περισσοτέρων από 200 διαμαρτυρομένων και εντόνως αντιδρώντων συμπολιτών στο μέτρο των κορυνών, μέτρο που λειτουργούσε ήδη από τις 23 Σεπτεμβρίου 2007. Ο τότε Αστυνομικός Διευθυντής, εκτιμώντας ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα η κατάσταση μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου να εξελισσόταν άσχημα, έστειλε, εν αγνοία του Δημάρχου και ημών των Συμβούλων, δυο-τρεις άνδρες με πολιτικά, να παρακολουθούν. Μόλις τους εντοπίσαμε, ο Δήμαρχος ζήτησε να αποχωρήσουν, πράγμα που έγινε. Η Συνεδρίαση συνεχίστηκε, με αντεγκλήσεις μεν, χωρίς «έκτροπα» δε, και ολοκληρώθηκε κανονικά, οι κορύνες παρέμειναν με τις ψήφους της πλειοψηφίας και της 2ης ελάσσονος αντιπολίτευσης (επικεφαλής Μ. Πατσιαντάς), απόφαση ΔΣ Βόλου 488/2007. Θυμάμαι κι άλλες Συνεδριάσεις με έντονη την παρουσία ισχυρών ομάδων διαμαρτυρομένων συμπολιτών, για τις λαϊκές αγορές, για τα αδέσποτα, για το «Ξενία», για το Κοιμητήριο, για την Αγία Παρασκευή, ποτέ και για κανέναν λόγο δεν αισθάνθηκα ότι υπήρχε ανάγκη για κάποιου είδους «προστασία». Άλλοι καιροί, άλλα ήθη ή, όπως είπε και ο Κικέρων στην δεύτερη ομιλία του εναντίον του Verre (κεφάλαιο 25) και στην πρώτη ομιλία του εναντίον του Catiline: o tempora o mores (χωρίς θαυμαστικά, γιατί δεν υπήρχε το θαυμαστικό στα λατινικά).

Πέμπτη, 5 Μαρτίου 2015

η ελληνική γλώσσα εμπλουτίζεται...

Δύο νέα ρήματα προστέθηκαν τελευταία στην ταλαίπωρη γλώσσα μας:
Το ρ. σκρατσάρω και το ρ. μπουστάρω (μην πάει ο νους στο κακό).
Το πρώτο προκύπτει από το αγγλικό ρ. scratch, που σημαίνει ξύνω, (αφήνω σημάδι) γρατζουνάω. Μπήκε στη ζωή μας μέσω του τζόγου, όταν τα αγγλοτραφή (;) ξεφτέρια του ιδιωτικού ΟΠΑΠ, που προφανώς δεν τους αρέσει να το ξύνουν, αποφάσισαν να μετονομάσουν το τυχερό παίγνιο "Ξυστό" σε "Σκρατς". Με την δελεαστική προσθήκη "τύχη στη στιγμή". Από 'κει και μετά όλα ήταν απλά: τι το κάνω το "σκρατς"; το σκρατσάρω! αόριστος: σκρατσάρησα ή και σκράτσαρα, παρατατικός: σκρατσάρηζα, μέλλοντας: θα σκρατσάρω (και θα τα πιάσω...), παρακείμενος: έχω σκρατσάρει μετοχή: σκρατσάροντας και σκρατσαρισμένος προστακτική σκρατσάρησέ το! Πώς λέγεται η πράξη του σκρατσάρειν (απαρέμφατο!); Λέγεται σκρατσάρισμα (ουσιαστικό) - πληθυντικός: τα σκρατσαρίσματα. Υπάρχει και σχετικό σύνθημα: "για να χαρείς σκρατσάρισμα".
Κατόπιν αυτών προτείνω ευθαρσώς την εισαγωγή του ευγενούς και ιδιαιτέρως ευήχου αυτού ρήματος στις κλασικές φράσεις: "σκρατσάρω την κούτρα μου να κατεβάσει ιδέες", "μη μου σκρατσάρεις την πληγή" και στην λιγότερο κλασική, πλην λίαν ταιριαστή στους τεμπέληδες φράση: "όλη μέρα σκρατσάρει τ' αχαμνά του".
Το δεύτερο είναι πιο "σοφιστικέ" (= εξεζητημένο, εκλεπτυσμένο, κομψό, πολύπλοκο, εξελιγμένο). Έρχεται από τον χώρο της των ηλεκτρονικών υπολογιστών και των οχημάτων. Επίσης από τα αγγλικά (την "κοινή ελληνιστική" στους αιώνες που ζούμε), από το ρ. boost, που σημαίνει ωθώ, σπρώχνω, τονώνω, ενισχύω, εντείνω, αυξάνω, ανεβάζω. Μπουστάρω έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή σημαίνει βελτιώνω τα χαρακτηριστικά του, αυξάνω τις επιδόσεις του, τον κάνω πιο "δυνατό" π.χ. μέσω καλύτερου επεξεργαστή (2-πύρινοι, 4-πύρηνοι, 8-πύρηνοι), αύξησης της μνήμης RAM, ταχύτερου σκληρού δίσκου (HDD-SSD) κλπ. Μπουστάρισμα ενός οχήματος είναι αυτό που (πολύ λίγο) παλαιότερα το λέγαμε "πουσάρισμα" (το ρ. boost έχει και την έννοια του push up, αλλά όχι βέβαια των κάμψεων (πουσάπς)-το πλήρες μπάχαλο των μεταφορών εκφράσεων της "φτωχής" αγγλικής γλώσσας στα "μοντέρνα" ελληνικά).
Μπουστάρω, λοιπόν. Χρόνοι και κλίση ότως το ρ. τρακάρω. Προστακτική (πολύ χρήσιμη φωνή τα τελευταία χρόνια, είναι αυτή που δημιουργεί τους μεγάλους τζίρους: έλα!, ζήστο! (αντί για ζήσ' το!...), κέρδισε!, παίξε!, σκρατσάρησε!, αγόρασε!) μπουστάρησέ το! (το μηχάνημα, εννοείται). Κατά το "τρακαρισμένο" αυτοκίνητο, όμοια και το "μπουσταρισμένο" αυτοκίνητο.
Κι ο Θεός να φυλάει.
Πράγματι χρειαζόμαστε καινούργια λεξικά, για την ακρίβεια λεξι-πενι-κά. Διότι σαφώς περί λεξιπενίας πρόκειται, όταν χρειαζόμαστε λεξικά για να "ενσωματώσουμε" λέξεις όπως οι ως άνω, μαζί με σερφάρω (στο διαδίκτυο), χακάρω (διαδικτυακούς λογαριασμούς), σελφάρω (ναρκισσεύομαι φωτογραφικώς), γκουγκλάρω, σκανάρω, τριπάρω, χωρίς καμία απολύτως παραπέρα γλωσσική βάσανο.
Για να προστεθούν στην στρατιά των παρομοίων ρημάτων σε -άρω, τα οποία, καθώς φαίνεται, με ανάλογο τρόπο "τρύπωσαν" στην ελληνική γλώσσα: μαρσάρω, φρενάρω, καδράρω, κρεπάρω, πλασάρω, σεντράρω, γουστάρω - όλα με ρίζα σε αλλοδαπές λέξεις...

Τετάρτη, 4 Μαρτίου 2015

Η Κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει την ΕΡΤ...

Πέρασαν περίπου είκοσι ένας (21) μήνες από το φοβερό και τρομερό εκείνο "διάγγελμα" του έκπροσώπου της κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη κ. Κεδίκογλου (πού βρίσκεται, άραγε, σήμερα αυτό το καλόπαιδο;...), που είπε την "ιστορική" φράση
"η Κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει την ΕΡΤ"
Ύστερα ανέλαβε το άλλο καλό παιδί των μέσων (όλων των ειδών μέσων...) κ. Καψής (που στη συνέχεια έγινε και ευρωβουλευτής, μην το ξεχνάμε, δείτε εδώ τι σημαίνει αυτό για την τσέπη μας...) να φτιάξει μια λεγόμενη δημόσια ραδιοφωνία-τηλεόραση. 
Στην αρχή την είπε ΔΤ ύστερα την είπε ΝΕΡΙΤ.
Όμως η ΕΡΤ, σε πείσμα των πραξικοπηματιών εχθρών της, δεν έκλεισε. Έμεινε όρθια, ορθάνοιχτη, μέσω του διαδικτύου και του συνόλου των δέκα εννέα (19) περιφερειακών σταθμών της, από τις 13 Ιουνίου 2013 μέχρι και σήμερα.
Ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Βόλου δεν έκλεισε ούτε μια μέρα, όπως δεν έχει κλείσει ποτέ από το 1948 που εξέπεμψε για πρώτη φορά.
Δεν έκλεισε γιατί τον πήραν στα χέρια τους οι εργαζόμενοι σ' αυτόν - αυτές οι δήθεν "παχιές αγελάδες" του κ. Κεδίκογλου, που βρέθηκαν μέσα σε μία ώρα χωρίς τα 1.200 € τον μήνα στο σπίτι, χωρίς δουλειά, χωρίς μέλλον.
Ο Χρήστος, ο Γιάννης, ο Μάνος ο πρώτος και ο Μάνος ο δεύτερος, η Δέσποινα, ο Γιώργος, η Βίκυ, ο Βασίλης, ο Νίκος, η Άλκηστη, η Χαρή - κι αν ξεχνάω κανένα όνομα, συγγνώμη, δεν φταίω εγώ, το αλτσχάϊμερ φταίει.
Η κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α αποφάσισε να ανοίξει την ΕΡΤ.
Και πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις - πριν, δηλαδή, μάθουμε τι και πώς ακριβώς σχεδιάζεται - μεγάλη οχλοβοή σηκώθηκε: θα επανέλθει το ανταποδοτικό τέλος της ΕΡΤ!
Το είπε και το καλόπαιδο, ο Κεδίκογλου, στο "διάγγελμα" της 13ης Ιουνίου, καταργείται το "χαράτσι" για την ΕΡΤ μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ. Ήταν 4,24 € τον μήνα, σύνολο 50,88 € τον χρόνο!!
Ο ελληνικός λαός ανακουφίστηκε και πανηγύρισε (;) Μαζί του κι εσύ (;) - στην πραγματικότητα οι μόνοι που πανηγύρισαν ήταν αυτοί που προκάλεσαν και το κλείσιμο της ΕΡΤ: οι υπερχρεωμένοι καναλάρχες της ιδιωτικής DIGEA, της DIGEA που μας επιβλήθηκε χωρίς καμία απολύτως δυνατότητα επιλογής.
Από 01.01.2014 στους λογαριασμούς της ΔΕΗ εμφανίστηκε το "ανταποδοτικό τέλος ΝΕΡΙΤ", το νέο "χαράτσι" στα απλά ελληνικά. Μέχρι σήμερα το πληρώνουμε αγόγγυστα, 3,00 € τον μήνα, σύνολο 36,00 € τον χρόνο.
Η οικονομία που έκανε σε κάθε νοικοκυριό η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου (ο Κουβέλης καταστράφηκε, ίσως και λόγω της ΕΡΤ...) είναι 14,88 € ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ.
Κι αν συγκρίνει κανείς νηφάλια τις παρεχόμενες υπηρεσίες, θα δεί αμέσως ότι το ανταποδοτικό τέλος για την ΝΕΡΙΤ είναι κατά πολύ υψηλότερο από εκείνο για την ΕΡΤ.
Τώρα λοιπόν, που η δημοκρατία επανέρχεται στην Ελλάδα, οι πραξικοπηματίες της 11ης Ιουνίου μαζί με τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης θορυβούν (βλ. ντιτζιαίοι και λοιποί συγγενείς, από κοντά και κάτι παλικαράκια τοπικά, δικά μας, που θυμήθηκαν "επί τούτου" την μεγάλη προ-κυβερνητική Μελίνα, στα κυβερνητικά έργα και στη μνήμη της οποίας έχουν άπειρες φορές ασελγήσει ...). Κάνουν "γαργάρα" το μεγάλο σκάνδαλο της DIGEA (κι όλα τα άλλα, που σιγά-σιγά θα βγουν στο φως...) και κωάζουν για το "χαράτσι" της ΕΡΤ.

Ένα είναι βέβαιο συν-Έλληνες, δεν υπάρχει καν ντροπή!

Και για να μην νομίζετε ότι είμαστε οι μόνοι ευρωπαίοι που πληρώνουν ανταποδοτικό τέλος για την λειτουργία της κρατικής τους ραδιοτηλεόρασης, δείτε τον διπλανό χάρτη ή/και διαβάστε σχετικά εδώ. Θα κατατοπιστείτε πλήρως. 



κυκλο-φ-οριακα 801 04.03.2015



Καλημέρα συμπολίτες. Και καλόν μήνα και καλή ανάσταση και όλα τα καλά, τώρα που μπαίνει η Άνοιξη και τα λουλούδια ανθίζουν. Δύο (2) θέματα απασχολούν την στήλη σήμερα, επιλεγμένα μέσα από μια πληθώρα προβληματικών καταστάσεων που μας περιβάλλουν καθημερινά.
Θέμα 1ο: τα πεζοδρόμια στο κέντρο του Βόλου είναι στα χάλια τους. Διαβάζω συνεχώς παράπονα αναγνωστών, με την σχεδόν μόνιμη επωδό (των αναγνωστών και των καλών συντακτών) «και περιμένουν κάποια στιγμή να ενδιαφερθεί πραγματικά η Δημοτική Αρχή Βόλου…».
Πρόκειται για μία ακόμη ηθελημένη ελληνική πλάνη, αγαπητοί μου αναγνώστες, παραπονούμενοι και μη. Και η απόλυτη αλήθεια είναι ότι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για το μαύρο χάλι των πεζοδρομίων στο κέντρο της πόλης μας είναι οι ιδιοκτήτες των παρόδιων πολυκατοικιών, μεταξύ των οποίων είναι οι ιδιοκτήτες των ισόγειων καταστημάτων, που χρόνια αμέτρητα εισπράττουν από τους εμπόρους τα υψηλά ενοίκια μήνα-μήνα και ούτε μία δραχμή δεν έχουν ξοδέψει ποτέ για να επισκευάσουν το πεζοδρόμιο μπροστά στην χρυσοφόρο ιδιοκτησία τους, όπως είναι υποχρεωμένοι να κάνουν.
Έτσι ακριβώς είναι αγαπητοί μου. Δεν αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης η ελληνική νομοθεσία, την οποία είμαι βέβαιος ότι όλοι οι προαναφερθέντες γνωρίζουν και επιδεικτικά αγνοούν.
Ο ισχύων Κτιριοδομικός Κανονισμός (ΦΕΚ Δ 39/03-02-1989) στο άρθρο 24 «Πεζοδρόμια», παρ. 2 «Υπόχρεοι» γράφει επί λέξει:
«2.1. Υπόχρεοι για την κατασκευή, επισκευή και συντήρηση των πεζοδρομίων και των τεχνικών έργων που τα αποτελούν (κράσπεδα, ρείθρα, υπόστρωμα και επίστρωση ή επικάλυψη) είναι οι ιδιοκτήτες των παρόδιων ακινήτων μπροστά στα οποία βρίσκονται.
2.2 Σε περίπτωση καταστροφής, αχρήστευσης και εκσκαφής από το Δημόσιο ή τον οικείο Ο.Τ.Α. των πεζοδρομίων που υπάρχουν πριν από είκοσι τουλάχιστον χρόνια, στα πλαίσια γενικής ανακατασκευής ή αναδιαρρύθμισης των οδών και πλατειών ώστε να ικανοποιούν καλύτερα τις ανάγκες του οικισμού, η δαπάνη αποκατάστασης, επισκευής ή ανακατασκευής των πεζοδρομίων βαρύνει τους παρόδιους ιδιοκτήτες.
2.3 Σε κάθε άλλη περίπτωση καταστροφής ή αχρήστευσης ή εκσκαφής των πεζοδρομίων από την εκτέλεση εργασιών, υπόχρεος για την αποκατάσταση, επισκευή ή ανακατασκευή τους είναι ο φορέας εκτέλεσης των εργασιών αυτών, εκτός αν εκτελούνται αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση αυτού τούτου του παρόδιου ακινήτου, οπότε υπόχρεος είναι αποκλειστικά ο ιδιοκτήτης του.
2.4. Η κατασκευή, ανακατασκευή ή επισκευή των πεζοδρομίων, μπορεί να γίνεται από τον οικείο Ο.Τ.Α. σε βάρος και για λογαριασμό είτε των ιδιοκτητών των παρόδιων ακινήτων είτε φορέων εκτέλεσης έργων εφόσον αυτά δεν έχουν κατασκευασθεί ή επισκευασθεί ακόμα ή δεν έχουν τηρηθεί οι προδιαγραφές που ισχύουν για την κατασκευή ή επισκευή τους.»

Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 800 25.02.2015

ο "ποδηλατόδρομος" της οδού Πυράσσου


Καλή Σαρακοστή, μετά από μια συννεφιασμένη Καθαρή Δευτέρα, όπου δεν πετάξαμε χαρταετό. Ούτε Καρνάβαλο κάψαμε, βέβαια, στην τηλεόραση είδαμε άλλες πόλεις να διασκεδάζουν υπό βροχή. Κάποιοι λένε ότι δεν χρειαζόμαστε ιδιαίτερες καρναβαλικές εκδηλώσεις στις απόκριες σ’ αυτή την πόλη.

Τα σημερινά κυκλο-φ-οριακα έχουν αύξοντα αριθμό 800. Οχτακόσιες φορές, από τις 20 Ιανουαρίου 1991 έως σήμερα, έχει δει αυτή η στήλη το φως της έντυπης δημοσιότητας στον Βόλο. Από τις 31 Μαΐου 2011 (κυκλο-φ-οριακα 672) βρίσκεται και στο απέραντο διαδίκτυο με ομώνυμο ιστολόγιο, το οποίο έχει δεχτεί ως τώρα 19.647 επισκέψεις (δεν είναι πολλές σε σύγκριση με άλλα ιστολόγια, είναι όμως λίγες και καλές…). Το ιστολόγιο επίσης δίνει την δυνατότητα στους φίλους μας και στους λοιπούς Βολιώτες που βρίσκονται απανταχού της γης να ενημερώνονται επί των ειδικών κυκλο-φ-οριακών θεμάτων (επί πολλών του επιστητού, δηλαδή, όπως λέει και το «σλόγκαν» του ιστολογίου…).

Περιμένουμε την ολοκλήρωση της ενδιάμεσης συμφωνίας ή όπως αλλιώς λέγεται με τους «θεσμούς» της Ευρώπης (αγγλιστί institutions, ελληνιστί Γερμανία). Τι πράγμα κι αυτό με την «ορολογία», τώρα μας προέκυψαν και οι «μονομερείς ενέργειες» - κάτι από κινήσεις εμπολέμων μερών μου θυμίζει αυτό.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 799 18.02.2015



Καλημέρα και τούτη την Τετάρτη. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε την αξιοπρέπειά μας, σ’ έναν κόσμο που ποικιλοτρόπως μας πληγώνει. Εκτός και εντός Ελλάδος, εντός και εκτός πόλεως. Αναζητούμε τις ανάσες μας, τις οάσεις με το καθαρό νερό, τις ψηλές κορφές με τον καθαρό αέρα.
Όσοι από εσάς διαβάσατε την περασμένη Τετάρτη την ανάλυσή μας σχετικά με τους κυκλοφοριακούς φόρτους και τη σχέση τους με τα διόδια της Εθνικής Οδού (ΠΑΘΕ), ελπίζω να καταλάβατε περί τίνος πρόκειται. Έτυχε και κάναμε το ταξίδι Βόλος-Θεσσαλονίκη μετ’ επιστροφής μέσα στο Σαββατοκύριακο και δεν είδαμε, ειλικρινά, να υπάρχει κάποια σημαντική πρόοδος στα έργα, τόσο στα Τέμπη, όσο και στον Πλαταμώνα – τα διόδιά μας τα πληρώσαμε όλα, ούτε ένα δεν παρακάμψαμε, δίνοντας την πρέπουσα σημασία στην ασφάλεια της μετακίνησής μας.
Άσχετο, πλην όμως επίκαιρο: έγραψα παραπάνω «οάσεις» και στο μυαλό μου ήρθαν και ψήλωσαν φοίνικες. Φοίνικες, σαν αυτούς που πεθαίνουν στον Βόλο, συμπολίτες. Πεθαίνουν μαζικά, θεριά δέντρα, χτυπημένα από ένα σκουλήκι, λένε οι επαΐοντες, μια αρρώστια μη θεραπεύσιμη. Περάστε να δείτε θλιβερό θέαμα στη Νομαρχία, δεν ξέρω, κανένας, λένε, δεν ξέρει αν θα προσβληθούν και οι φοίνικες της παραλίας, είναι κάτι σαν τον καρκίνο, που θερίζει γενικώς και κανένας δεν ξέρει ποιος θα είναι ο επόμενος…
Και μια και φτάσαμε στους θανάτους, έφυγε κι ο φίλος μας Γιώργος Πανίτσας, Αρχιτέκτων Μηχανικός, ένα φεγγάρι στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Βόλου. Ο Γιώργος ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήξερα τον Σεπτέμβριο του 1972 στην τελείως άγνωστη πόλη με το όνομα Καρλρούη (Karlsruhe) της τότε Δυτικής Γερμανίας, όπου πήγα για να σπουδάσω σε ένα από τα καλύτερα Πολυτεχνεία του κόσμου. Στην εκεί αρχιτεκτονική σπούδαζε και ο Γιώργος, κι ήταν η μόνη μου παρέα μέχρι να γνωρίσω τους πολλούς και καλούς καινούργιους φίλους-συμφοιτητές, με τους οποίους μέχρι τώρα κρατάω άριστες επαφές. Έφυγε κι αυτός, ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αγριάς που τον σκεπάζει.
Αυτά. Οι άνθρωποι και τα δέντρα. Κάποιοι λένε ότι τα δέντρα είναι σαν τους ανθρώπους. Έχουν DNA, το καθένα το δικό του. Κοιτάξτε με προσοχή, δεν θα δείτε δύο ολόιδια σε ανάπτυξη πεύκα, πλατάνια, νεραντζιές. Όπως δεν βλέπετε και δύο ολόιδιους ανθρώπους (πέραν των διδύμων, βεβαίως).
Ύστερα ήρθε και μας βρήκε η «Θεσσαλία» της Τρίτης, με ένα σαλόνι (σελ. 20-21) γεμάτο κυκλοφορία. Ας δούμε με τη σειρά τα θέματα:

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

Ο Κυκλοφοριακός Φόρτος της Εθνικής Οδού και τα Διόδια



Η Εθνική Οδός αρ. 1, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού αρ. 75 (Ε75) και σχετικά πρόσφατα ονομάστηκε άξονας ΠΑΘΕ (Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι), εγκαινιάστηκε κατά τμήματα από το 1959 έως το 1973 και αναβαθμίζεται σε αυτοκινητόδρομο διαρκώς από το 1986 μέχρι σήμερα. Το 2006-2007 η μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του κύριου αυτού οδικού άξονα της Ελλάδας παραχωρήθηκε κατά τμήματα σε ιδιωτικές εταιρείες – που αποκαλούνται «επισήμως» Κύριος Έργου Παραχώρησης, εξ ου κι εκείνες οι άσπρες πινακίδες που γράφουν «ΟΡΙΟ ΚΕΠ» στις εισόδους ή τις εξόδους των ανισόπεδων κόμβων (λες και δεν μπορούσε να βρεθεί άλλη συντομογραφία, έπρεπε αυτό το ΚΕΠ να μας μπερδεύει με τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών…).
Είναι γνωστό ότι το τμήμα του ΠΑΘΕ που διασχίζει την Θεσσαλία βρίσκεται στην ευθύνη της εταιρείας «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Ανώνυμη Εταιρεία Παραχώρησης» που συστάθηκε στις 12 Ιουνίου 2007 με έδρα τον Δήμο Λάρισας και έχει μετόχους τις εταιρείες HOCHTIEF SOLUTIONS AG με ποσοστό 35.00%, ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΕ με ποσοστό 20.00%, J&P ΑΒΑΞ ΑΕ με ποσοστό 16.25%, VINCI CONCESSIONS SA με ποσοστό 13.75%, ΑΕΓΕΚ με ποσοστό 10.00% και ΑΘΗΝΑ ΑΤΕ με ποσοστό 5.00% (τα στοιχεία βρίσκονται στο διαδίκτυο).
Είναι επίσης γνωστό ότι στην περιοχή μας λειτουργούν δύο (2) Σταθμοί Διοδίων: της Πελασγίας (κόστος ΙΧ 3,50 €) και του Μοσχοχωρίου (κόστος ΙΧ 4,00 €).
Οι ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι είναι σήμερα οι καλύτεροι στην Ευρώπη, διότι, πολύ απλά, κατασκευάζονται τα τελευταία χρόνια, με τις πιο σύγχρονες προδιαγραφές, τόσο ως προς την χάραξη, όσο και ως προς τα υλικά που χρησιμοποιούνται.
Κοινή αίσθηση, νομίζω, όλων των οδηγών που κινούνται στον αυτοκινητόδρομο, είναι ότι ο δρόμος είναι «άδειος». Είναι λίγα τα οχήματα που τον χρησιμοποιούν, σε σχέση με την πραγματικά τεράστια κυκλοφοριακή ικανότητα που έχει. Και τα φορτηγά είναι ακόμη λιγότερα.
Αυτό το γεγονός το επισημάναμε κι εμείς σε απανωτά δημοσιεύματά μας (κυκλο-φ-οριακα 11.04.2012, 04.12.2013, 12.02.2014, 10.09.2014, 01.10.2014, επιστολές 22.03.2014 και 10.12.2014) στα οποία ασχοληθήκαμε με το θέμα των διοδίων στον ΠΑΘΕ, πριν και μετά το τραγικό δυστύχημα στην π.ε.ο Βόλου-Λάρισας στις 23 Ιουλίου 2014, όπου έχασαν τη ζωή τους τρία παιδιά.
Στις 20.09.2014 δημοσιεύτηκε στην «Θεσσαλία» ανακοίνωση της «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου» που αναφέρονταν σε 711.539 οχήματα που «πέρασαν από τους σταθμούς διοδίων της εταιρείας» στο διάστημα 11-18 Αυγούστου 2014. Αυτόν τον «σύνθετο» αριθμό προσπαθήσαμε να τον αναλύσουμε στα κυκλο-φ-οριακά 783 και καταλήξαμε μέσω λογικών αναγωγών ότι από τα διόδια Πελασγίας και Μοσχοχωρίου διέρχονται 6.670 οχήματα ημερησίως, «περίπου όσα κινούνται στην οδό Γαζή, στον κόμβο με Κ.Καρτάλη!!»
Ο κυκλοφοριακός φόρτος των Εθνικών Οδών εκφράζεται διεθνώς και παγίως ως Ετήσια Μέση Ημερήσια Κυκλοφορία (ΕΜΗΚ) σε οχήματα ανά ημέρα, και προκύπτει από σταθμισμένες μετρήσεις φόρτου σε καθημερινή βάση επί ένα έτος, συχνά και επί περισσότερα έτη, για να είναι ακόμη πιο ασφαλές το μέγεθος της ΕΜΗΚ.
Αυτή, λοιπόν, την ΕΜΗΚ του ΠΑΘΕ στα διόδια Πελασγίας και Μοσχοχωρίου την αναζητούσαμε χρόνια και δεν την βρίσκαμε! Δεν την βρίσκαμε διότι ήταν, μας λέγανε όπου απευθυνθήκαμε αρμοδίως, «απόρρητη». Απόρρητο στοιχείο ο κυκλοφοριακός φόρτος της Εθνικής μας Οδού!!
Σήμερα το στοιχείο αυτό βρίσκεται στα χέρια μας, με έγγραφο του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Δικτύων με αρ.πρωτ. 1626/08-12-2014, υπογραμμένο από τον τότε Υπουργό κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Το έγγραφο απευθύνεται προς την Βουλή των Ελλήνων, Δνση Κοινοβουλευτικού Ελέγχου και κοινοποιείται στον Βουλευτή Μαγνησίας κ. Πάρι Μουτσινά, ο οποίος είχε κάνει σχετική Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων (ΑΚΕ) αρ. 519/19-11-2014.
Σε απλά ελληνικά χρειάστηκε να θέσουμε το θέμα στον φίλο μας Βουλευτή Πάρι Μουτσινά, ο οποίος ενήργησε άμεσα και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό, για να μάθουμε με τον πιο επίσημο τρόπο (με υπογραφή Υπουργού, παρακαλώ…) πόσα οχήματα κυκλοφορούν στον ΠΑΘΕ στη γειτονιά μας!
Ο Πίνακας έχει ως εξής:


Το πρώτο μας συμπέρασμα είναι ότι από τον Μάρτιο-Απρίλιο 2008 μέχρι τον Οκτώβριο 2014 ο φόρτος του ΠΑΘΕ μειώθηκε κατά 50% στα διόδια Πελασγίας και κατά 56% στα διόδια Μοσχοχωρίου (τελευταία δεξιά στήλη). Στην προτελευταία δεξιά στήλη φαίνεται η ετήσια μείωση, που δείχνει να αναστρέφεται οριακά μεταξύ 2013 και 2014. Η διαφορά του 6% μεταξύ Μοσχοχωρίου και Πελασγίας δικαιολογείται, κατά την γνώμη μας, και από το γεγονός ότι η παράκαμψη των διοδίων γίνεται ευκολότερα στο Μοσχοχώρι από ότι στην Πελασγία.
Βεβαίως η μείωση των κυκλοφοριακών φόρτων στις Εθνικές Οδούς δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στα διόδια. Αναζητήσαμε συγκριτικά στοιχεία στην Εγνατία Οδό και βρήκαμε εύκολα στο διαδίκτυο τις ΕΜΗΚ των ετών 2009-2013 σε 28 τμήματα της Εγνατίας Οδού. Οι επιστήμονες της Εταιρείας, που αναλύουν τους φόρτους, σημειώνουν ότι «…η γενική μείωση που παρατηρείται στην κυκλοφορία οχημάτων σε εθνικό επίπεδο, λόγω της οικονομικής κρίσης και της σημαντικής αύξησης της τιμής των καυσίμων και των διοδίων, παρουσιάζεται και στον αυτοκινητόδρομο της Εγνατίας Οδού.» Στο ίδιο κείμενο γράφουν ότι «… η ΕΜΗΚ οχημάτων στα τμήματα της Εγνατίας Οδού εκτιμάται ότι το 2013 μειώθηκε κατά μέσο όρο 6% σε σχέση με το 2012, 20% σε σχέση με το 2011 και περίπου 25%-30% σε σχέση με τα έτη 2010 και 2009.» Και σε άλλο σημείο γράφουν «…Στο συγκεκριμένο τμήμα παρατηρήθηκε και η μεγαλύτερη ετήσια μείωση, καθώς η κυκλοφορία το 2012 ήταν μειωμένη κατά 29% σε σχέση με το 2011, μείωση που οφείλεται και στην έναρξη λειτουργίας του σταθμού διοδίων Ιάσμου στα τέλη του 2011, σε συνδυασμό με την ύπαρξη εναλλακτικής διαδρομής (για όσους παρακάμπτουν τα διόδια) σχετικά καλών γεωμετρικών χαρακτηριστικών.»
Διαπιστώνουμε λοιπόν α) ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι της Εγνατίας Οδού εκτιμούν ως έναν από τους λόγους μείωσης του κυκλοφοριακού φόρτου την σημαντική αύξηση της τιμής των διοδίων καθώς και την ίδια την εγκατάσταση διοδίων σε ένα οδικό τμήμα και β) ότι οι μειώσεις στον ΠΑΘΕ είναι αισθητά μεγαλύτερες, προφανώς λόγω των επίσης αισθητά υψηλότερων τιμών διοδίων, αφού οι λόγοι της οικονομικής κρίσης και της τιμής των καυσίμων ισχύουν και στις δύο περιπτώσεις.
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η «αίσθηση» όλων των οδηγών ότι «ο δρόμος είναι άδειος» επιβεβαιώνεται πλήρως. Ομοίως επιβεβαιώνεται και η προσέγγιση που επιχειρήσαμε στα κυκλο-φ-οριακά 783, στις 01.10.2014, για ΕΜΗΚ 6.670 οχημάτων. Το πραγματικό μέγεθος φαίνεται να είναι κάτι μεταξύ 6.300 και 7.300 οχήματα ημερησίως και στις δύο κατευθύνσεις του αυτοκινητοδρόμου, εκ των οποίων τα 5.300 περίπου είναι Ι.Χ. αυτοκίνητα.
Μια πιο προσεκτική ανάγνωση των «αμείλικτων αριθμών» δείχνει επίσης ότι τα οχήματα κατηγορίας 4, οι νταλίκες δηλαδή, είναι το έτος 2014 737+691=1.428 στην Πελασγία και 238+249=487 στο Μοσχοχώρι. Ανάλογα διαμορφώνεται η μεγάλη αυτή διαφορά και στα προηγούμενα έτη. Επαναλαμβάνω, τα διόδια Μοσχοχωρίου παρακάμπτονται από τα φορτηγά πολύ εύκολα μέσω των παράπλευρων οδών του ΠΑΘΕ, που έχουν σχετικά καλά γεωμετρικά χαρακτηριστικά, κάτι που δεν ισχύει για τα διόδια της Πελασγίας, όπου η παράκαμψη είναι αρκετά πιο δύσκολη.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι υψηλών προδιαγραφών ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι υποχρησιμοποιούνται από τους Έλληνες οδηγούς οι οποίοι, ούτως ή άλλως, βιώνουν παντοιοτρόπως τα αποτελέσματα την βαριάς οικονομικής κρίσης, επειδή είναι πολύ ακριβή η χρήση τους. Και είναι κρίμα, πραγματικό κρίμα κι άδικο. Να έχουμε τέτοιους ωραίους και ασφαλείς δρόμους, στους οποίους έχουμε επενδύσει κι εμείς, ο καθένας από εμάς, ένα σωρό χρήματα και να διακινδυνεύουμε κάθε τόσο τη ζωή μας σε παρακάμψεις ή σε δρόμους χαμηλότερης έως μηδενικής οδικής ασφάλειας (βλέπε παλαιά εθνική οδός Βόλου-Λάρισας).
Και η λύση είναι μία και μόνο μία: Η αναθεώρηση των συμβάσεων με τις παραχωρησιούχες εταιρείες, που πρέπει αφ’ ενός να καταργήσει ορισμένους σταθμούς διοδίων (αυξάνονται σαν τα μανιτάρια…) και αφ’ ετέρου να επιφέρει μείωση κατά τουλάχιστον 50% στις τιμές των διοδίων.
Τότε και μόνο τότε υπάρχει βάσιμη ελπίδα να αυξηθούν και οι κυκλοφοριακοί φόρτοι, κάτι που θα σημαίνει ότι χρησιμοποιούνται όπως τους πρέπει οι εξαιρετικοί ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.02.2015)