Πέμπτη, 26 Φεβρουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 800 25.02.2015

ο "ποδηλατόδρομος" της οδού Πυράσσου


Καλή Σαρακοστή, μετά από μια συννεφιασμένη Καθαρή Δευτέρα, όπου δεν πετάξαμε χαρταετό. Ούτε Καρνάβαλο κάψαμε, βέβαια, στην τηλεόραση είδαμε άλλες πόλεις να διασκεδάζουν υπό βροχή. Κάποιοι λένε ότι δεν χρειαζόμαστε ιδιαίτερες καρναβαλικές εκδηλώσεις στις απόκριες σ’ αυτή την πόλη.

Τα σημερινά κυκλο-φ-οριακα έχουν αύξοντα αριθμό 800. Οχτακόσιες φορές, από τις 20 Ιανουαρίου 1991 έως σήμερα, έχει δει αυτή η στήλη το φως της έντυπης δημοσιότητας στον Βόλο. Από τις 31 Μαΐου 2011 (κυκλο-φ-οριακα 672) βρίσκεται και στο απέραντο διαδίκτυο με ομώνυμο ιστολόγιο, το οποίο έχει δεχτεί ως τώρα 19.647 επισκέψεις (δεν είναι πολλές σε σύγκριση με άλλα ιστολόγια, είναι όμως λίγες και καλές…). Το ιστολόγιο επίσης δίνει την δυνατότητα στους φίλους μας και στους λοιπούς Βολιώτες που βρίσκονται απανταχού της γης να ενημερώνονται επί των ειδικών κυκλο-φ-οριακών θεμάτων (επί πολλών του επιστητού, δηλαδή, όπως λέει και το «σλόγκαν» του ιστολογίου…).

Περιμένουμε την ολοκλήρωση της ενδιάμεσης συμφωνίας ή όπως αλλιώς λέγεται με τους «θεσμούς» της Ευρώπης (αγγλιστί institutions, ελληνιστί Γερμανία). Τι πράγμα κι αυτό με την «ορολογία», τώρα μας προέκυψαν και οι «μονομερείς ενέργειες» - κάτι από κινήσεις εμπολέμων μερών μου θυμίζει αυτό.

Τετάρτη, 18 Φεβρουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 799 18.02.2015



Καλημέρα και τούτη την Τετάρτη. Συνεχίζουμε να διεκδικούμε την αξιοπρέπειά μας, σ’ έναν κόσμο που ποικιλοτρόπως μας πληγώνει. Εκτός και εντός Ελλάδος, εντός και εκτός πόλεως. Αναζητούμε τις ανάσες μας, τις οάσεις με το καθαρό νερό, τις ψηλές κορφές με τον καθαρό αέρα.
Όσοι από εσάς διαβάσατε την περασμένη Τετάρτη την ανάλυσή μας σχετικά με τους κυκλοφοριακούς φόρτους και τη σχέση τους με τα διόδια της Εθνικής Οδού (ΠΑΘΕ), ελπίζω να καταλάβατε περί τίνος πρόκειται. Έτυχε και κάναμε το ταξίδι Βόλος-Θεσσαλονίκη μετ’ επιστροφής μέσα στο Σαββατοκύριακο και δεν είδαμε, ειλικρινά, να υπάρχει κάποια σημαντική πρόοδος στα έργα, τόσο στα Τέμπη, όσο και στον Πλαταμώνα – τα διόδιά μας τα πληρώσαμε όλα, ούτε ένα δεν παρακάμψαμε, δίνοντας την πρέπουσα σημασία στην ασφάλεια της μετακίνησής μας.
Άσχετο, πλην όμως επίκαιρο: έγραψα παραπάνω «οάσεις» και στο μυαλό μου ήρθαν και ψήλωσαν φοίνικες. Φοίνικες, σαν αυτούς που πεθαίνουν στον Βόλο, συμπολίτες. Πεθαίνουν μαζικά, θεριά δέντρα, χτυπημένα από ένα σκουλήκι, λένε οι επαΐοντες, μια αρρώστια μη θεραπεύσιμη. Περάστε να δείτε θλιβερό θέαμα στη Νομαρχία, δεν ξέρω, κανένας, λένε, δεν ξέρει αν θα προσβληθούν και οι φοίνικες της παραλίας, είναι κάτι σαν τον καρκίνο, που θερίζει γενικώς και κανένας δεν ξέρει ποιος θα είναι ο επόμενος…
Και μια και φτάσαμε στους θανάτους, έφυγε κι ο φίλος μας Γιώργος Πανίτσας, Αρχιτέκτων Μηχανικός, ένα φεγγάρι στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Βόλου. Ο Γιώργος ήταν ο μόνος άνθρωπος που ήξερα τον Σεπτέμβριο του 1972 στην τελείως άγνωστη πόλη με το όνομα Καρλρούη (Karlsruhe) της τότε Δυτικής Γερμανίας, όπου πήγα για να σπουδάσω σε ένα από τα καλύτερα Πολυτεχνεία του κόσμου. Στην εκεί αρχιτεκτονική σπούδαζε και ο Γιώργος, κι ήταν η μόνη μου παρέα μέχρι να γνωρίσω τους πολλούς και καλούς καινούργιους φίλους-συμφοιτητές, με τους οποίους μέχρι τώρα κρατάω άριστες επαφές. Έφυγε κι αυτός, ας είναι ελαφρύ το χώμα της Αγριάς που τον σκεπάζει.
Αυτά. Οι άνθρωποι και τα δέντρα. Κάποιοι λένε ότι τα δέντρα είναι σαν τους ανθρώπους. Έχουν DNA, το καθένα το δικό του. Κοιτάξτε με προσοχή, δεν θα δείτε δύο ολόιδια σε ανάπτυξη πεύκα, πλατάνια, νεραντζιές. Όπως δεν βλέπετε και δύο ολόιδιους ανθρώπους (πέραν των διδύμων, βεβαίως).
Ύστερα ήρθε και μας βρήκε η «Θεσσαλία» της Τρίτης, με ένα σαλόνι (σελ. 20-21) γεμάτο κυκλοφορία. Ας δούμε με τη σειρά τα θέματα:

Τετάρτη, 11 Φεβρουαρίου 2015

Ο Κυκλοφοριακός Φόρτος της Εθνικής Οδού και τα Διόδια



Η Εθνική Οδός αρ. 1, που αποτελεί τμήμα της Ευρωπαϊκής Οδού αρ. 75 (Ε75) και σχετικά πρόσφατα ονομάστηκε άξονας ΠΑΘΕ (Πάτρα-Αθήνα-Θεσσαλονίκη-Εύζωνοι), εγκαινιάστηκε κατά τμήματα από το 1959 έως το 1973 και αναβαθμίζεται σε αυτοκινητόδρομο διαρκώς από το 1986 μέχρι σήμερα. Το 2006-2007 η μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση, λειτουργία, συντήρηση και εκμετάλλευση του κύριου αυτού οδικού άξονα της Ελλάδας παραχωρήθηκε κατά τμήματα σε ιδιωτικές εταιρείες – που αποκαλούνται «επισήμως» Κύριος Έργου Παραχώρησης, εξ ου κι εκείνες οι άσπρες πινακίδες που γράφουν «ΟΡΙΟ ΚΕΠ» στις εισόδους ή τις εξόδους των ανισόπεδων κόμβων (λες και δεν μπορούσε να βρεθεί άλλη συντομογραφία, έπρεπε αυτό το ΚΕΠ να μας μπερδεύει με τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών…).
Είναι γνωστό ότι το τμήμα του ΠΑΘΕ που διασχίζει την Θεσσαλία βρίσκεται στην ευθύνη της εταιρείας «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Ανώνυμη Εταιρεία Παραχώρησης» που συστάθηκε στις 12 Ιουνίου 2007 με έδρα τον Δήμο Λάρισας και έχει μετόχους τις εταιρείες HOCHTIEF SOLUTIONS AG με ποσοστό 35.00%, ΑΚΤΩΡ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΕ με ποσοστό 20.00%, J&P ΑΒΑΞ ΑΕ με ποσοστό 16.25%, VINCI CONCESSIONS SA με ποσοστό 13.75%, ΑΕΓΕΚ με ποσοστό 10.00% και ΑΘΗΝΑ ΑΤΕ με ποσοστό 5.00% (τα στοιχεία βρίσκονται στο διαδίκτυο).
Είναι επίσης γνωστό ότι στην περιοχή μας λειτουργούν δύο (2) Σταθμοί Διοδίων: της Πελασγίας (κόστος ΙΧ 3,50 €) και του Μοσχοχωρίου (κόστος ΙΧ 4,00 €).
Οι ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι είναι σήμερα οι καλύτεροι στην Ευρώπη, διότι, πολύ απλά, κατασκευάζονται τα τελευταία χρόνια, με τις πιο σύγχρονες προδιαγραφές, τόσο ως προς την χάραξη, όσο και ως προς τα υλικά που χρησιμοποιούνται.
Κοινή αίσθηση, νομίζω, όλων των οδηγών που κινούνται στον αυτοκινητόδρομο, είναι ότι ο δρόμος είναι «άδειος». Είναι λίγα τα οχήματα που τον χρησιμοποιούν, σε σχέση με την πραγματικά τεράστια κυκλοφοριακή ικανότητα που έχει. Και τα φορτηγά είναι ακόμη λιγότερα.
Αυτό το γεγονός το επισημάναμε κι εμείς σε απανωτά δημοσιεύματά μας (κυκλο-φ-οριακα 11.04.2012, 04.12.2013, 12.02.2014, 10.09.2014, 01.10.2014, επιστολές 22.03.2014 και 10.12.2014) στα οποία ασχοληθήκαμε με το θέμα των διοδίων στον ΠΑΘΕ, πριν και μετά το τραγικό δυστύχημα στην π.ε.ο Βόλου-Λάρισας στις 23 Ιουλίου 2014, όπου έχασαν τη ζωή τους τρία παιδιά.
Στις 20.09.2014 δημοσιεύτηκε στην «Θεσσαλία» ανακοίνωση της «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου» που αναφέρονταν σε 711.539 οχήματα που «πέρασαν από τους σταθμούς διοδίων της εταιρείας» στο διάστημα 11-18 Αυγούστου 2014. Αυτόν τον «σύνθετο» αριθμό προσπαθήσαμε να τον αναλύσουμε στα κυκλο-φ-οριακά 783 και καταλήξαμε μέσω λογικών αναγωγών ότι από τα διόδια Πελασγίας και Μοσχοχωρίου διέρχονται 6.670 οχήματα ημερησίως, «περίπου όσα κινούνται στην οδό Γαζή, στον κόμβο με Κ.Καρτάλη!!»
Ο κυκλοφοριακός φόρτος των Εθνικών Οδών εκφράζεται διεθνώς και παγίως ως Ετήσια Μέση Ημερήσια Κυκλοφορία (ΕΜΗΚ) σε οχήματα ανά ημέρα, και προκύπτει από σταθμισμένες μετρήσεις φόρτου σε καθημερινή βάση επί ένα έτος, συχνά και επί περισσότερα έτη, για να είναι ακόμη πιο ασφαλές το μέγεθος της ΕΜΗΚ.
Αυτή, λοιπόν, την ΕΜΗΚ του ΠΑΘΕ στα διόδια Πελασγίας και Μοσχοχωρίου την αναζητούσαμε χρόνια και δεν την βρίσκαμε! Δεν την βρίσκαμε διότι ήταν, μας λέγανε όπου απευθυνθήκαμε αρμοδίως, «απόρρητη». Απόρρητο στοιχείο ο κυκλοφοριακός φόρτος της Εθνικής μας Οδού!!
Σήμερα το στοιχείο αυτό βρίσκεται στα χέρια μας, με έγγραφο του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Δικτύων με αρ.πρωτ. 1626/08-12-2014, υπογραμμένο από τον τότε Υπουργό κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Το έγγραφο απευθύνεται προς την Βουλή των Ελλήνων, Δνση Κοινοβουλευτικού Ελέγχου και κοινοποιείται στον Βουλευτή Μαγνησίας κ. Πάρι Μουτσινά, ο οποίος είχε κάνει σχετική Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων (ΑΚΕ) αρ. 519/19-11-2014.
Σε απλά ελληνικά χρειάστηκε να θέσουμε το θέμα στον φίλο μας Βουλευτή Πάρι Μουτσινά, ο οποίος ενήργησε άμεσα και τον ευχαριστούμε γι’ αυτό, για να μάθουμε με τον πιο επίσημο τρόπο (με υπογραφή Υπουργού, παρακαλώ…) πόσα οχήματα κυκλοφορούν στον ΠΑΘΕ στη γειτονιά μας!
Ο Πίνακας έχει ως εξής:


Το πρώτο μας συμπέρασμα είναι ότι από τον Μάρτιο-Απρίλιο 2008 μέχρι τον Οκτώβριο 2014 ο φόρτος του ΠΑΘΕ μειώθηκε κατά 50% στα διόδια Πελασγίας και κατά 56% στα διόδια Μοσχοχωρίου (τελευταία δεξιά στήλη). Στην προτελευταία δεξιά στήλη φαίνεται η ετήσια μείωση, που δείχνει να αναστρέφεται οριακά μεταξύ 2013 και 2014. Η διαφορά του 6% μεταξύ Μοσχοχωρίου και Πελασγίας δικαιολογείται, κατά την γνώμη μας, και από το γεγονός ότι η παράκαμψη των διοδίων γίνεται ευκολότερα στο Μοσχοχώρι από ότι στην Πελασγία.
Βεβαίως η μείωση των κυκλοφοριακών φόρτων στις Εθνικές Οδούς δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στα διόδια. Αναζητήσαμε συγκριτικά στοιχεία στην Εγνατία Οδό και βρήκαμε εύκολα στο διαδίκτυο τις ΕΜΗΚ των ετών 2009-2013 σε 28 τμήματα της Εγνατίας Οδού. Οι επιστήμονες της Εταιρείας, που αναλύουν τους φόρτους, σημειώνουν ότι «…η γενική μείωση που παρατηρείται στην κυκλοφορία οχημάτων σε εθνικό επίπεδο, λόγω της οικονομικής κρίσης και της σημαντικής αύξησης της τιμής των καυσίμων και των διοδίων, παρουσιάζεται και στον αυτοκινητόδρομο της Εγνατίας Οδού.» Στο ίδιο κείμενο γράφουν ότι «… η ΕΜΗΚ οχημάτων στα τμήματα της Εγνατίας Οδού εκτιμάται ότι το 2013 μειώθηκε κατά μέσο όρο 6% σε σχέση με το 2012, 20% σε σχέση με το 2011 και περίπου 25%-30% σε σχέση με τα έτη 2010 και 2009.» Και σε άλλο σημείο γράφουν «…Στο συγκεκριμένο τμήμα παρατηρήθηκε και η μεγαλύτερη ετήσια μείωση, καθώς η κυκλοφορία το 2012 ήταν μειωμένη κατά 29% σε σχέση με το 2011, μείωση που οφείλεται και στην έναρξη λειτουργίας του σταθμού διοδίων Ιάσμου στα τέλη του 2011, σε συνδυασμό με την ύπαρξη εναλλακτικής διαδρομής (για όσους παρακάμπτουν τα διόδια) σχετικά καλών γεωμετρικών χαρακτηριστικών.»
Διαπιστώνουμε λοιπόν α) ότι οι ίδιοι οι άνθρωποι της Εγνατίας Οδού εκτιμούν ως έναν από τους λόγους μείωσης του κυκλοφοριακού φόρτου την σημαντική αύξηση της τιμής των διοδίων καθώς και την ίδια την εγκατάσταση διοδίων σε ένα οδικό τμήμα και β) ότι οι μειώσεις στον ΠΑΘΕ είναι αισθητά μεγαλύτερες, προφανώς λόγω των επίσης αισθητά υψηλότερων τιμών διοδίων, αφού οι λόγοι της οικονομικής κρίσης και της τιμής των καυσίμων ισχύουν και στις δύο περιπτώσεις.
Το δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι η «αίσθηση» όλων των οδηγών ότι «ο δρόμος είναι άδειος» επιβεβαιώνεται πλήρως. Ομοίως επιβεβαιώνεται και η προσέγγιση που επιχειρήσαμε στα κυκλο-φ-οριακά 783, στις 01.10.2014, για ΕΜΗΚ 6.670 οχημάτων. Το πραγματικό μέγεθος φαίνεται να είναι κάτι μεταξύ 6.300 και 7.300 οχήματα ημερησίως και στις δύο κατευθύνσεις του αυτοκινητοδρόμου, εκ των οποίων τα 5.300 περίπου είναι Ι.Χ. αυτοκίνητα.
Μια πιο προσεκτική ανάγνωση των «αμείλικτων αριθμών» δείχνει επίσης ότι τα οχήματα κατηγορίας 4, οι νταλίκες δηλαδή, είναι το έτος 2014 737+691=1.428 στην Πελασγία και 238+249=487 στο Μοσχοχώρι. Ανάλογα διαμορφώνεται η μεγάλη αυτή διαφορά και στα προηγούμενα έτη. Επαναλαμβάνω, τα διόδια Μοσχοχωρίου παρακάμπτονται από τα φορτηγά πολύ εύκολα μέσω των παράπλευρων οδών του ΠΑΘΕ, που έχουν σχετικά καλά γεωμετρικά χαρακτηριστικά, κάτι που δεν ισχύει για τα διόδια της Πελασγίας, όπου η παράκαμψη είναι αρκετά πιο δύσκολη.
Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι οι υψηλών προδιαγραφών ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι υποχρησιμοποιούνται από τους Έλληνες οδηγούς οι οποίοι, ούτως ή άλλως, βιώνουν παντοιοτρόπως τα αποτελέσματα την βαριάς οικονομικής κρίσης, επειδή είναι πολύ ακριβή η χρήση τους. Και είναι κρίμα, πραγματικό κρίμα κι άδικο. Να έχουμε τέτοιους ωραίους και ασφαλείς δρόμους, στους οποίους έχουμε επενδύσει κι εμείς, ο καθένας από εμάς, ένα σωρό χρήματα και να διακινδυνεύουμε κάθε τόσο τη ζωή μας σε παρακάμψεις ή σε δρόμους χαμηλότερης έως μηδενικής οδικής ασφάλειας (βλέπε παλαιά εθνική οδός Βόλου-Λάρισας).
Και η λύση είναι μία και μόνο μία: Η αναθεώρηση των συμβάσεων με τις παραχωρησιούχες εταιρείες, που πρέπει αφ’ ενός να καταργήσει ορισμένους σταθμούς διοδίων (αυξάνονται σαν τα μανιτάρια…) και αφ’ ετέρου να επιφέρει μείωση κατά τουλάχιστον 50% στις τιμές των διοδίων.
Τότε και μόνο τότε υπάρχει βάσιμη ελπίδα να αυξηθούν και οι κυκλοφοριακοί φόρτοι, κάτι που θα σημαίνει ότι χρησιμοποιούνται όπως τους πρέπει οι εξαιρετικοί ελληνικοί αυτοκινητόδρομοι.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 11.02.2015)

Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2015

... τα γκρικλις επιμένουν (και οι ηλίθιοι πολλαπλασιάζονται)

... χωρίς άλλα σχόλια


κυκλο-φ-οριακα 798 04.02.2015



Καλημέρα συμπολίτες. Καθώς οι διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος και την λειτουργία της τρόικας συνεχίζονται, με τις ευλογίες, καθώς φαίνεται από τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις, της μεγάλης πλειοψηφίας όλων μας, η στήλη επανέρχεται στα ειωθότα της. Φεβρουάριος, πλέον, ο οποίος, ως γνωστόν, «κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει» (αυτό το ρήμα «φλεβίζω» δεν υπάρχει αυτόνομο, δεν σημαίνει τίποτε έξω από την παροιμιώδη αυτή φράση). Πλημμύρες στην Δυτική Ελλάδα, καταστροφή του ιστορικού γεφυριού της Πλάκας στα Τζουμέρκα – μια μονότοξη πέτρινη κατασκευή, που στεκόταν πάνω από τον ποταμό Άραχθο από τον Σεπτέμβριο του 1866, με άνοιγμα 40 μέτρα και ύψος στο κέντρο 21 μέτρα, μοναδική στο είδος της στα Βαλκάνια. Δυνατοί νοτιάδες στην περιοχή μας, σήκωσαν τη θάλασσα και την έβγαλαν στη στεριά, και ποιος πρέπει να καθαρίσει τις φερτές ύλες;
Νοικιάστηκε σε ιδιώτη ο χώρος που ανήκει στο Νοσοκομείο, στην διασταύρωση των οδών Ογλ και 28ης Οκτωβρίου, και θα λειτουργήσει ως parking με πληρωμή (βεβαίως-βεβαίως…). Δεν ξέρουμε αν η προκήρυξη του Ιδρύματος προέβλεπε κάποιους τιμολογιακούς περιορισμούς, μόνο να ελπίζουμε μπορούμε ότι ο ιδιώτης θα ακολουθήσει «σώφρονα» τιμολογιακή πολιτική. Κάτι που δεν συμβαίνει στο κοντινό πολυώροφο parking «Χείρων», όπου οι τιμές διαρκώς ανεβαίνουν – θυμίζω ότι το κτήριο έχει χτιστεί επί δημοτικού οικοπέδου και η κατασκευάστρια-ιδιοκτήτρια εταιρεία πληρώνει ένα πολύ μικρό ετήσιο ποσόν στο Δήμο Βόλου, φαντάζομαι ότι οι δημοτικές υπηρεσίες δεν το έχουν «ξεχάσει». Ίσως, λέω, ίσως αυτό να είναι ένα καλύτερο αντικείμενο διαπραγμάτευσης από την «κόντρα» με το Νοσοκομείο, που, επιτέλους, αποφάσισε να αξιοποιήσει τμήμα της ακίνητης περιουσίας του.
Πέρασα και από την οδό Κουμουνδούρου (η μπάρα ήταν σηκωμένη) και είδα ότι έχουν αρχίσει να ξηλώνονται τα καγκελάκια και να αντικαθίστανται από ζαρντινιέρες, που, ως γνωστόν, πολύ εύκολα μετακινούνται. Βλέπω και σε πολλά άλλα σημεία κατασκευές μόνιμες, από γυαλί και ξύλο ή αλουμίνιο, που οριοθετούν εξωτερικές περιοχές καταστημάτων σε πεζοδρόμους, δεν ξέρω με ποια κανονιστική απόφαση του Δήμου επιτρέπονται. Πολλές φορές έχουμε γράψει για το «μεταστατικόν και επεκτατικόν είδος» που ονομάζεται «τραπεζοκαθίσματα», δεν ξέρω ποιοι κανόνες ισχύουν σήμερα στην πόλη μας.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 797 28.01.2015

... αλληλεγγύη


Μετεκλογική Καλημέρα. Η Δευτέρα 26 Ιανουαρίου 2015 ξημέρωσε με μία καινούργια πολιτική πλειοψηφία. Την ιστορικά πρώτη πλειοψηφία της Αριστεράς στην Ελλάδα. Μια ισχυρή πλειοψηφία, που δεν έδωσε αυτοδυναμία (ίσως ο λαός να είναι πράγματι σοφός) και οδήγησε ήδη στον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας. Ευχόμαστε να πάει καλά, είναι υποχρεωμένη να κάνει αυτά που τα δύο κόμματα που την συγκροτούν υποσχέθηκαν προεκλογικά σε όλους μας. «Υπάρχει ελπίδα» και «Αναγκαίο καλό» μαζί κι αντάμα, ε! δεν μπορεί, κάτι καλό θα προκύψει.

Εκεί, τα ξημερώματα της Δευτέρας, συνέβη και το πρωτοφανές. Μετά από τις γνωστές μας, πλέον, καραμπόλες που προκαλεί ο ισχύων εκλογικός νόμος, η Μαγνησία κατέληξε να εκλέγει πέντε (5) βουλευτές από τον ΣΥΡΙΖΑ και έναν (1) από την Νέα Δημοκρατία. Αυτό το 5-1 για ένα Κόμμα, δεν έχει ξαναγίνει στην Μαγνησία και δεν νομίζω να υπάρχει και σε κάποια άλλη επαρχιακή εκλογική περιφέρεια. Το 1974 είχαμε 4 ΝΔ και 2 Ένωση Κέντρου-Νέες Δυνάμεις και το 1977 πάλι 4 ΝΔ, 1 ΠΑΣΟΚ και 1 ΚΚΕ. Πέντε απ’ το ίδιο Κόμμα δεν είχαμε ποτέ.

Ανάλογα «τρελή» είναι η κατανομή των εδρών και στους άλλους θεσσαλικούς Νομούς: Καρδίτσας (4-εδρική) ΣΥΡΙΖΑ 3 ΝΔ 1, Τρικάλων (4-εδρική) το ίδιο ΣΥΡΙΖΑ 3 ΝΔ 1 και Λάρισας (8-εδρική), που «συμμάζεψε» όλα τα υπόλοιπα, είναι ΣΥΡΙΖΑ 2 ΝΔ 2, ΚΚΕ 1, ΠΟΤΑΜΙ 1, ΧΑ 1, ΑΝΕΛ 1 – το αντίστοιχο είχε συμβεί στην Μαγνησία τον Ιούνιο του 2012, γι’ αυτό και μέχρι τώρα είχαμε 5 έδρες σε 5 διαφορετικά Κόμματα! Κατόπιν αυτών, σε σύνολο Θεσσαλίας (22-εδρική) έχουμε ΣΥΡΙΖΑ 13, ΝΔ 5, ΚΚΕ 1, ΠΟΤΑΜΙ 1, ΧΑ 1, ΑΝΕΛ 1. Ο Νόμος, είπαμε, τα κάνει αυτά τα ωραία.

Από τους 6 βουλευτές της Μαγνησίας μόνο ο ένας, ο κ. Μεϊκόπουλος του ΣΥΡΙΖΑ έχει πίσω του μία ακόμη θητεία. Οι υπόλοιποι 5, η κα. Τζήκα, ο κ. Δελημήτρος, η κα. Παπανάτσιου και ο κ. Μπαλλής του ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Μπουκώρος της ΝΔ θα περάσουν για πρώτη φορά το περιστύλιο της Βουλής. Ευχόμαστε σε όλες και όλους καλή θητεία, καλούς αγώνες για το καλό του Νομού μας.

Ακόμη ένα στατιστικό στοιχείο για την Μαγνησία μας. Από το 1974 μέχρι σήμερα έχουν εκλεγεί βουλευτές 36 άτομα, 31 άντρες και 5 γυναίκες. Επαγγελματικά υπερτερούν δικηγόροι, μηχανικοί και γιατροί. Είναι η πρώτη φορά που εκλέγονται δημοσιογράφοι, και μάλιστα 2: ο Μάκης Μπαλλής και ο Χρήστος Μπουκώρος, και οι δύο με μακρά ιστορία στα μέσα ενημέρωσης του Βόλου. Και είναι, επίσης, ωραίο το ότι δύο βουλευτές μας είναι μέχρι 30 ετών, ο κ. Μεϊκόπουλος και η κα Τζήκα.

Άντε λοιπόν, με την θέληση του λαού της η Ελλάδα γύρισε σελίδα. Αισιοδοξία χρειάζεται, και προσήλωση στους στόχους που έχουν τεθεί. Εμείς εδώ θα είμαστε, όλοι μαζί οι Έλληνες, με ομόνοια και αλληλεγγύη.

Τέτοια σημαντικά εθνικά γεγονότα απαιτούν και κάποιες παρεκβολές. Από την επόμενη εβδομάδα τα κυκλο-φ-οριακά υπόσχονται ότι θα επανέλθουν στους κανονικούς τους ρυθμούς.

Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 28.01.2015)

Πέμπτη, 22 Ιανουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 796 21.01.2015

Αυτή η στήλη ξεκίνησε την αδιάκοπη, ως τώρα, πορεία της στις 20 Ιανουαρίου 1991 (κυκλο-φ-οριακα 001). Γιόρτασε 15α γενέθλια στις 20.01.2006 (κυκλο-φ-οριακα 521) και 20α γενέθλια στις 20.01.2011 (κυκλο-φ-οριακα 658). Χθες, 20.01.2015, έγινε 24 ετών!
Αυτή είναι η μοναδική φορά στα 24 χρόνια που μεσολάβησαν, που δημοσιεύτηκε με καθαρά πολιτικό περιεχόμενο. Και με το σύνθημα του ΣΥΡΙΖΑ για τις βουλευτικές εκλογές στις 25 Ιανουαρίου 2015.  















Και πάλι Καλημέρα. Τρεις και μία, κατά την στρατιωτική ορολογία, για τις εθνικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου. Όπου θα αναμετρηθούν δύο βασικά συνθήματα: το «η Ανάπτυξη έρχεται» και το «η Ελπίδα έρχεται».
Πάντοτε τα συνθήματα είναι αυτά που χαρακτηρίζουν τις εκλογικές μάχες της μεταπολίτευσης. Από το «Καραμανλής ή τάνκς» και το «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» στο μονολεκτικό «Αλλαγή», στο «για ακόμη καλύτερες μέρες», στο «υπάρχει καλύτερη Ελλάδα και τη θέλουμε», στο «λεφτά υπάρχουν». στο «δύναμη ευθύνης» κι αν ξεχνάω και κανένα βασικό, συμπαθάτε με. Ύστερα προέκυψαν μνημόνια και εφαρμοστικοί νόμοι, Ζάππεια, κιβηστίσεις και συγκυβερνήσεις. Και τότε άρχισε να έρχεται η Ανάπτυξη.
Το ακούσαμε, το είδαμε, το κάναμε ανέκδοτο στα καφενεία και στο διαδίκτυο, την περιμέναμε την ανάπτυξη να φανεί απ’ τη γωνία, κι αντί γι’ αυτήν ερχόταν κάθε μέρα και αυστηρότερη λιτότητα.
Κι όσο η Ανάπτυξη αργούσε, τόσο μεγάλωνε η Ελπίδα, κι έτσι φτάσαμε στο σήμερα, στο «τρεις και μία», για την ακρίβεια. Όπου η Ελπίδα έρχεται, και είναι, καθώς διαφαίνεται από τα λεγόμενα αυτών που πραγματικά ξέρουν να διαβάζουν τις πραγματικές σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, κάπου κοντά ακόμη και στην αυτοδυναμία, βοηθούντος και του εκλογικού νόμου που προηγούμενοι έφτιαξαν, προσαρμόζοντας στα δικά τους μέτρα την θέληση ημών των πολιτών. Τώρα προφανώς τούς γίνεται μπούμερανγκ.
Στις μέρες που απομένουν, δεν μπορώ να φανταστώ τι πρόκειται να ακούσουν τ’ αυτάκια μας και να δουν τα ματάκια μας. Θυμάμαι τι έγινε και στις διπλές εκλογές του 2012, όμως τούτο που ζούμε αυτές τις μέρες είμαι βέβαιος ότι δεν έχει προηγούμενο σ’ αυτή τη χώρα. Μοιάζει με φαινόμενο οργανωμένης τρομοκρατικής επίθεσης, όχι με καλάζνικωφ, βεβαίως-βεβαίως, αλλά με εικόνες και λόγια, μέσα στο καθιστικό μας. Καταστροφές βιβλικού χαρακτήρα μας περιμένουν, αν κάνουμε το «λάθος» και δεν ξαναψηφίσουμε αυτούς που μας έφεραν μέχρι εδώ.
Ψυχραιμία. Ίσως να είναι καλή λύση και μια κλειστή τηλεόραση, είναι πολλοί οι άνθρωποι που δηλώνουν, όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και αρκετό καιρό, ότι δεν βλέπουν πια τηλεοπτικές ειδήσεις.
Χρειαζόμαστε, λέω, μια Ελπίδα. Κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, μια καινούργια αφετηρία. Μια πίστη ότι κάτι μπορεί να αλλάξει, κάτι άλλο μπορεί να γίνει, μήπως και έρθει κάποια στιγμή κι αυτή η πολυθρύλητη Ανάπτυξη, που θα ξεκινάει από τις δικές μας παραγωγικές δυνάμεις.
Εύχομαι την Δευτέρα να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για όλους μας.
Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 21.01.2015)

κυκλο-φ-οριακα 795 14.01.2015

Η ανοιχτή πισίνα στο κολυμβητήριο "Ιάσων Ζηργάνος" του ΕΑΚ Βόλου


Καλημέρα συμπολίτες και Καλή Χρονιά να έχουμε. Από την παραμονή της Πρωτοχρονιάς έχουμε να βρεθούμε, καθότι μεσολάβησε η Τρίτη των Φώτων. Τότε λοιπόν, την Τρίτη πριν την παραμονή (η στήλη γράφεται πάντοτε την Τρίτη και πάει «ζεστή» για δημοσίευση την Τετάρτη) γράφαμε ότι πέφτει «ένα ψιλό-ψιλό χιονάκι, που πάει πέρα-δώθε με τον αέρα και δεν κάθεται ακόμη». Ύστερα, όπως ξέρετε και ξέρουμε…κάθισε. Κι έγινε το «έλα να δεις» μέσα στην ωραία μας πόλη.

Εμείς δεν είμαστε, σε καμία έκφανση της κοινωνικής μας ζωής, υπέρ του πανικού. Σε καμία περίπτωση. Και είναι αλήθεια ότι το στρωμένο χιόνι μέσα στην πόλη, έτσι όπως είναι διαμορφωμένες οι πόλεις μας και οι ζωές μας, δημιουργεί κάποια προβλήματα. Από μικρά έως μεγάλα ή και πολύ μεγάλα. Από την προμήθεια του άρτου του επιουσίου από τον φούρνο της γειτονιάς μέχρι την προστασία των φυτών που κινδυνεύουν να παγώσουν, από τον αποχιονισμό των πεζοδρομίων μέχρι την ανάγκη επείγουσας μετακίνησης ενός ασθενούς, από την εξασφάλιση της θέρμανσης μέχρι την πρόσβαση στην εργασία κλπ. κλπ. διαφοροποιημένα προβλήματα ανάλογα με τις ηλικίες, τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, τους τομείς απασχόλησης, τους επιμέρους τόπους κατοικίας και ούτω καθ’ εξής.

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2015

κυκλο-φ-οριακα 794 31.12.2014



Καλημέρα συμπολίτες. Είναι η πέμπτη φορά στην μακρόχρονη ιστορία της, που η στήλη δημοσιεύεται την παραμονή της Πρωτοχρονιάς: οι προηγούμενες ήταν στις 31 Δεκεμβρίου 1993, 1999, 2004 και 2010. Και τηρώντας την «παράδοση» που η ίδια έχει δημιουργήσει, σήμερα περιέχει μόνον Ευχές.
Την ώρα που η στήλη γράφεται, χιονίζει. Ένα ψιλό-ψιλό χιονάκι, που πάει πέρα-δώθε με τον αέρα και δεν κάθεται ακόμη – ο χειμώνας είναι, επί τέλους, εδώ. Πρώτη Ευχή, λοιπόν, να έχουμε έναν καλό χειμώνα, με χιόνι στις κορφές, για να έχουμε καλό νεράκι και να μην τρωγόμαστε είτε με την ΔΕΥΑΜΒ είτε με τις βρύσες του βουνού.
Δεύτερη Ευχή, να υπάρξει στις 25 Ιανουαρίου 2015 ένα καλό εκλογικό αποτέλεσμα. Είναι απαραίτητο. Σ’ αυτή την κατεύθυνση, με εύσχημο τρόπο, κινείται και η φετινή οικογενειακή ευχετήρια κάρτα, που μας ετοίμασε η Ηλέκτρα, παίρνοντας ιδέες από τον ανέκαθεν εορταστικό φωτισμό της πόλης και τα πρόσφατα εγκαίνια της σήραγγας στην Γορίτσα.
Την τελευταία φορά της σύμπτωσης, στις 31.12.2010, βρισκόμασταν μπροστά στην έναρξη της εφαρμογής του προγράμματος «Καλλικράτης», που έφερε τα πάνω κάτω στην Τοπική Αυτοδιοίκηση 1ου και 2ου βαθμού. Γράφαμε τότε: «Να ευχηθούμε να μπορέσουν οι Δήμοι να ξεπεράσουν τις δικές τους οικονομικές και οργανωτικές δυσκολίες και να σταθούν στο πλάι μας, ευδόκιμοι αρωγοί στις προσπάθειές μας, συνεργάτες και φίλοι, κι εμείς δικοί τους, στον ίδιο καλόν αγώνα για την βελτίωση της ζωής του Κοινωνικού Συνόλου μας.» Σήμερα, τέσσερα χρόνια μετά, με τις δεύτερες εκλεγμένες Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές να έχουν αναλάβει δράση, θεωρούμε ότι «έπιασε» εκείνη η Ευχή; Δεν ξέρω, συμπολίτες, δεν μπορώ να το πω μετά βεβαιότητος, που ‘λεγε κι ο Χάρρυ Κλυν. Θα μείνουμε στην ίδια κι απαράλλαχτη Ευχή.
Ευχή «επίκαιρη» να διαπιστωθεί ο ακριβής αριθμός των νεκρών και των αγνοουμένων στο καινούργιο σοβαρό ναυτικό ατύχημα – σταματάει το μυαλό μας όταν ότι κάποιοι «ιθύνοντες» δεν μπορούν να πουν πόσο κάνουν δύο και δύο…
Ευχές πολλές για υγεία και μακροημέρευση στους καλούς ανθρώπους που αγαπούν το καλό τραγούδι, ιδιαίτερα στην ιστορική Βολιώτικη Χορωδία και στα λοιπά χορωδιακά σχήματα του Νομού μας.
Ευχές στους Προσκόπους (και ιδιαίτερα στους Ναυτοπροσκόπους, αγάπες ζωής είναι αυτές…) να συνεχίσουν, ως καλοί καπεταναίοι μέσα στην καταιγίδα των καιρών, να οδηγούν στη σωστή ρότα τα ελληνόπαιδα.
Ευχές στα παιδιά που κολυμπούν στις πισίνες και στις πισίνες τις ίδιες. Τα πρώτα να έχουν μια καλή πορεία στη ζωή τους μέσα απ’ τον αθλητισμό και οι δεύτερες να έχουν τους πόρους ώστε να διατηρούνται ανοιχτές και ζεστές. Είναι σίγουρα περισσότερο χρήσιμες από χίλια εορταστικά λαμπιόνια.
Και σ’ όλα τα παιδιά του κόσμου. Εδώ, εκεί, αλλού. Ιδιαίτερα στη Δάφνη και στη Λάουρα, που ξεκίνησαν μαζί στο Νηπιαγωγείο. ήταν μαζί στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο-Λύκειο και γίνανε φέτος μαζί Μηχανικοί, σε δυο διαφορετικά Πολυτεχνεία - πάντα να είναι αγαπημένες.
Ευχές στους Βασίληδες και στις Βασιλικές.
Και στην στήλη, να αντέξει έναν ακόμη χρόνο. Μπαίνει στον 25ο!!!
Γεια σας.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Τετάρτη 31.12.2014)

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 793 24.12.2014




Καλήν ημέραν Άρχοντες, η στήλη σας εύχεται να περάσετε Καλά Χριστούγεννα, με αγάπη και υγεία πάνω απ’ όλα. Εμείς εδώ, οικογενειακά θα περάσουμε κι αυτές τις γιορτινές ημέρες – με λιακάδες, όπως λένε, χωρίς χιόνια στο καμπαναριό. Και με ένα πολιτικό σκηνικό που ζέχνει ίντριγκα και διαπλοκή, καθώς πορεύεται προς την τρίτη ψηφοφορία για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.
Δευτέρα 22 Δεκεμβρίου 2014, ημέρα σημαντική για την πόλη του Βόλου και την Μαγνησία γενικότερα. Ώρα 12:25 Περιφερειάρχης και Δήμαρχος από κοινού έκοψαν την άσπρη κορδέλα που κρατούσε «κλειστή» τη σήραγγα της Γορίτσας. 12:42 ακριβώς η ένδειξη στους φωτεινούς πίνακες μεταβλητών μηνυμάτων του δρόμου άλλαξε και από «σήραγγα κλειστή» έγραψε για πρώτη φορά «μειώστε ταχύτητα» ενώ ταυτόχρονα άλλαξε η φωτοσήμανση της λωρίδας κυκλοφορίας και από κόκκινο «Χ» μετατράπηκε σε πράσινο βέλος. Ήτοι, περάστε ελεύθερα. Αποτυπώσαμε φωτογραφικά όλη αυτή τη διαδικασία κι ύστερα κάναμε, σαν παιδιά κι εμείς, την πρώτη μας βόλτα μέχρι κάτω, στον κόμβο με τον παραλιακό δρόμο. Όλα καλά. Ο Περιφερειακός Δρόμος είναι στη διάθεσή μας, από την οδό Λαρίσης μέχρι τα Αστέρια. Στο χέρι μας είναι να τον αξιοποιήσουμε πλήρως. Να τον χρησιμοποιήσουμε με φρόνηση και σύνεση, ως ένα πολύτιμο μέσον εξυπηρέτησης στις μετακινήσεις μας.
Ήταν εκεί και κάτοικοι από τις ταλαιπωρημένες οδούς Αλκίππης και Απόλλωνος. Πανευτυχείς, και με το δίκιο τους, ήταν πολλά τα χρόνια που μεσολάβησαν. Τώρα πλέον ολόκληρη η Νέα Δημητριάδα απαλλάχτηκε από το άχθος της βαριάς κυκλοφορίας. Ολόκληρη η πόλη. Και η Τροχαία ήταν εκεί, πάση δυνάμει. Που φρόντισε να απαλειφθεί από τις πληροφοριακές πινακίδες η κατεύθυνση προς «Άλλη Μεριά-Πορταριά» στον κόμβο Αλκίππης (μια κατεύθυνση «μελλοντική», που μάλλον δεν θα προλάβουμε να δούμε όσο ζούμε…) και να λειτουργούν σωστά τα φανάρια στην Αλκίππης και στα Αστέρια.
Άντε λοιπόν, με το καλό. Και χωρίς ατυχήματα, παρακαλώ.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014

κυκλο-φ-οριακα 792 17.12.2014

οδός Δημητριάδος, Χριστούγεννα 2009


Ιστορική ημέρα η σημερινή. Όχι η πρώτη στην μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας, αφού έχει γίνει μέχρι τώρα εννέα (9) φορές Προεδρική Εκλογή και έχουν εκλεγεί έξι (6) Πρόεδροι της Ελληνικής Δημοκρατίας – Μιχαήλ Στασινόπουλος, Κωνσταντίνος Τσάτσος, Κωνσταντίνος Καραμανλής (2 θητείες), Χρήστος Σαρτζετάκης, Κωνσταντίνος Στεφανόπουλος (2 θητείες), Κάρολος Παπούλιας - και ένας προσωρινός, ο Ιωάννης Αλευράς, για είκοσι (20) ημέρες το 1985.
Σήμερα, λοιπόν, η πρώτη ψηφοφορία στην Ελληνική Βουλή για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Μια εκλογή ιδιαίτερα σημαντική, όπως προκύπτει μέσα από την διαμορφωμένη στη χώρα κατάσταση ύστερα από τρία μνημόνια. Θα περιμένουμε το αποτέλεσμα.
Μαζί με όλα αυτά που συμβαίνουν, να και το «πιστωτικό γεγονός». Τι μαθαίνουμε κι εμείς οι πολίτες!! Ό,τι ανοησία έρθει στο μυαλό των διεθνών τοκογλύφων και αξιολογητών της ζωής μας γίνεται «ορολογία» και μας σερβίρεται ως η σοφία των αιώνων – από την ιθαγενή κυρία Σοφία-κανονικός-άνθρωπος-Βούλτεψη. Περίπου, δηλαδή, αυτό που ακούμε είναι ότι η δημοκρατική διαδικασία των γενικών εκλογών μάλλον δεν πρέπει να επιτραπεί, διότι θα οδηγήσει την χώρα στην χρεοκοπία. Τι ακούμε!

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

μοναχικός θρήνος - το ζεϊμπέκικο



Άρθρο του Διονύση Χαριτόπουλου στην εφημερίδα Τα Νέα, 14/9/2002.
1. στον φίλο μου τον Θωμά το οφείλω, που μου το 'στειλε ηλεταχυδρομικώς ένα βράδυ - πάντα βράδυ με θυμάται ο Τόμυ. ύστερα το βρήκα πολλάκις αναρτημένο στο διαδίκτυο. με εκφράζει απολύτως, γι' αυτό και το αναρτώ. όσοι με ξέρουν καλά ξέρουν ότι όταν περίσταση και περιβάλλον είναι κατάλληλα, ως μάγκας, σύμφωνα με το Μείζον Ελληνικό Λεξικό, ένα καλό ζεϊμπέκικο το χορεύω. ένα, άπαξ. χωρίς άλματα και τζιριτζάντζουλες. και οι κυρίες-δεσποινίδες της εκάστοτε παρέας γνωρίζουν καλά την απέχθειά μου για τις γυναικίες ψεύτο-ζεμπεκιές...
2. οι επισημάνσεις με μπλε είναι δικές μου.


Το ζεϊμπέκικο δύσκολα χορεύεται. Δεν έχει βήματα· είναι ιερατικός χορός με εσωτερική ένταση και νόημα που ο χορευτής οφείλει να το γνωρίζει και να το σέβεται.

Είναι η σωματική έκφραση της ήττας. Η απελπισία της ζωής. Το ανεκπλήρωτο όνειρο. Είναι το «δεν τα βγάζω πέρα». Το κακό που βλέπεις να έρχεται. Το παράπονο των ψυχών που δεν προσαρμόστηκαν στην τάξη των άλλων.

Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται ποτέ στην ψύχρα ει μη μόνον ως κούφια επίδειξη. Ο χορευτής πρέπει πρώτα «να γίνει», να φτιάξει κεφάλι με ποτά και όργανα, για να ανέβουν στην επιφάνεια αυτά που τον τρώνε. Η περιγραφή της προετοιμασίας είναι σαφής:
Παίξε, Χρήστο, το μπουζούκι, ρίξε μια γλυκιά πενιά,
σαν γεμίσω το κεφάλι, γύρνα το στη ζεϊμπεκιά.
(Τσέτσης) 
Ο αληθινός άντρας δεν ντρέπεται να φανερώσει τον πόνο ή την αδυναμία του, αγνοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και τον ρηχό καθωσπρεπισμό. Συμπάσχει με τον στίχο ο οποίος εκφράζει σε κάποιον βαθμό την προσωπική του περίπτωση, γι' αυτό επιλέγει το τραγούδι που θα χορέψει και αυτοσχεδιάζει σε πολύ μικρό χώρο ταπεινά και με αξιοπρέπεια. Δεν σαλτάρει ασύστολα δεξιά κι αριστερά· βρίσκεται σε κατάνυξη. Η πιο κατάλληλη στιγμή για να φέρει μια μαύρη βόλτα είναι η στιγμή της μουσικής γέφυρας, εκεί που και ο τραγουδιστής ανασαίνει.
Ο σωστός χορεύει άπαξ.·Δεν μονοπωλεί την πίστα. Το ζεϊμπέκικο είναι σαν το «Πάτερ Ημών». Τα είπες όλα με τη μία.
Τα μεγάλα ζεϊμπέκικα είναι βαριά, θανατερά:
Ίσως αύριο χτυπήσει πικραμένα
του θανάτου η καμπάνα και για μένα.
(Τσιτσάνης)
 *****
Τι πάθος ατελείωτο που είναι το δικό μου,
όλοι να θέλουν τη ζωή κι εγώ το θάνατό μου.
(Βαμβακάρης) 
Το ζεϊμπέκικο δεν σε κάνει μάγκα*, πρέπει να είσαι για να το χορέψεις. Οι τσιχλίμαγκες με το τζελ που πατάνε ομαδικά σταφύλια στην πίστα εκφράζουν ακριβώς το χάος που διευθετεί η εσωτερική αυστηρότητα και το μέτρο του ζεϊμπέκικου.
Το ζεϊμπέκικο δεν χορεύεται σε οικογενειακές εξόδους ή γιορτές στο σπίτι, απάδει προς το πνεύμα. Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν κουτσούβελα που κυκλοφορούν τριγύρω παντελώς αναίσθητα.
Είναι χορός μοναχικός. Όταν το μνήμα χάσκει στα πόδια σου, ο τόπος δεν σηκώνει άλλον. Είναι προσβολή να ενοχλήσει μια ξένη κι απρόσκλητη παρουσία. Γι' αυτό κάποιοι ανίδεοι αριστεροί διανοούμενοι ερμήνευσαν την επιβεβλημένη ερημία του χορού με τα δικά τους φοβικά σύνδρομα. Αποκάλεσαν το ζεϊμπέκικο «εξουσιαστικό χορό», που περιέχει, δήθεν, μια «αόρατη απειλή». Είδαν, φαίνεται, κάποιον σκυλόμαγκα να χορεύει και τρόμαξαν. Όμως, και έναν κυριούλη αν ενοχλήσεις στο βαλσάκι του, κι αυτός θα αντιδράσει.
Το ζεϊμπέκικο δεν είναι γυναικείος χορός. Απαγορεύεται αυστηρώς σε γυναίκα να εκδηλώσει καημούς ενώπιον τρίτων, είναι προσβολή γι' αυτόν που τη συνοδεύει. Αν δεν είναι σε θέση να ανακουφίσει τον πόνο της, αυτό τον μειώνει ως άντρα και δεν μπορεί να το δεχτεί. Και στο μάτι δεν κολλάει.
Μια γυναίκα δεν είναι μάγκας, είναι θηλυκό ή τίποτα. Κι ένας άντρας, πρώτα αρσενικό και μετά όλα τ' άλλα. Αυτό είναι το αρχέτυπο. Κι αν το εποικοδόμημα γέρνει καμιά φορά χαρωπά, η βάση μένει ακλόνητη. Εξαιρούνται οι γυναίκες μεγάλης ηλικίας που μπορεί να έχουν προσωπικά βάσανα: χηρεία ή πένθος για παιδιά. (Κι όμως είδα σπουδαίο ζεϊμπέκικο από δύο γυναίκες, τη Λιλή Ζωγράφου, που αυτοσχεδίαζε έχοντας αγκαλιάσει τον εαυτό της από τους ώμους με τα χέρια χιαστί σαν αρχαία τραγωδός·και μια νεαρή πουτάνα σε ένα καταγώγιο των Τρικάλων, πιο αυτεξούσια απ' όλους τους αρσενικούς εκεί μέσα.)
Η μεγάλη ταραχή είναι οι χωρικοί. Σε πλατείες χωριών, με την ευκαιρία του τοπικού πανηγυριού ή άλλης γιορτής, κάτι καραμπουζουκλήδες ετεροδημότες χορεύουνε ζεϊμπέκικο στο χώμα, προφανώς για να δείξουνε στους συγχωριανούς τους πόσο μάγκες γίνανε στην πόλη. Οι άνθρωποι της υπαίθρου δεν έχουν μπει στο νόημα κι ούτε μπορούν να εννοήσουν. Τα δικά τους ζόρια είναι κυκλικά· έρχονται, περνάνε και ξαναέρχονται σαν τις εποχές του χρόνου. Δεν είναι όλη η ζωή ρημάδι. Γι' αυτό χορεύουν εξώστρεφα, κάνουν φούρλες, σηκώνουν το γόνατο ή όλο το πόδι, κοιτάνε τους γύρω αν τους προσέχουν, χαμογελάνε χορεύοντας. Μιλάνε με τον Θεό των βροχών και του ήλιου, όχι τον σκοτεινό Θεό του χαμόσπιτου και των καταγωγίων.
Δεν γίνεται καν λόγος για το τσίρκο που χορεύει επιδεικτικά, σηκώνει τραπέζια με τα δόντια και ισορροπεί ποτήρια στο κεφάλι του. Ή τη φρικώδη καρικατούρα ζεϊμπέκικου που παρουσιάζουν οι χορευτές στις παλιές ελληνικές ταινίες και προσφάτως στα τηλεοπτικά σόου.
Το ζεϊμπέκικο είναι κλειστός χορός, με οδύνη και εσωτερικότητα. Δεν απευθύνεται στους άλλους. Ο χορευτής δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον. Περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό του, τον οποίο τοποθετεί στο κέντρο του κόσμου. Για πάρτη του καίγεται, για πάρτη του πονάει και δεν επιζητεί οίκτο από τους γύρω. Τα ψαλίδια, τα τινάγματα, οι ισορροπίες στο ένα πόδι είναι για τα πανηγύρια. Το πολύ να χτυπήσει το δάπεδο με το χέρι «ν' ανοίξει η γη να μπει». Και, όσο χορεύει, τόσο μαυρίζει. Πότε μ' ανοιχτά τα μπράτσα μεταρσιώνεται σε αϊτό που επιπίπτει κατά παντός υπεύθυνου για τα πάθη του και πότε σκύβει τσακισμένος σε ικεσία προς τη μοίρα και το θείο.
Τα παλαμάκια που χτυπάνε οι φίλοι ή οι γκόμενες καλύτερα να λείπουν. Ο πόνος του άλλου δεν αποθεώνεται. Το πιο σωστό είναι να περιμένουν τον χορευτή να τελειώσει και να τον κεράσουν. Να πιούνε στην υγειά του·δηλαδή, να του γιάνει ο καημός που τον έκανε να χορέψει.
Ειπώθηκε πως το ζεϊμπέκικο σβήνει. Ο αρχαϊκός χορός της Θράκης που τον μετέφεραν οι ζεϊμπέκηδες στη Μικρά Ασία και τον επανέφεραν στην Ελλάδα οι πρόσφυγες του 1922 έχει ολοκληρώσει τον ιστορικό του κύκλο, δεν έχει θέση σε μια νέα κοινωνία με άλλα αιτήματα και άλλες προτεραιότητες. Μπορεί και να γίνει έτσι. Αν χαθούν η αδικία, ο έρωτας και ο πόνος, αν βρεθεί ένας άλλος τρόπος που οι άντρες θα μπορούν να εκφράζουν τα αισθήματά τους με τόση ομορφιά και ευγένεια, μπορεί να χαθεί και το ζεϊμπέκικο.
Όμως βλέπεις μερικές φορές κάτι παλικάρια να γεμίζουν την πίστα με ήθος και λεβεντιά που σε κάνουν να ελπίζεις όχι απλώς για τον συγκεκριμένο χορό, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο.

* Ο μάγκας είναι άντρας σεμνός, καλοντυμένος και μοναχικός. Δεν είναι επιδεικτικό κουτσαβάκι και αλανιάρης. Όπως αναφέρεται και στο Μείζον Ελληνικό Λεξικό, «μάγκας: έξυπνος και με συμπεριφορά που ταιριάζει σε άντρα».

προς «Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου Α.Ε.» (ανοιχτή επιστολή) 10.12.2014

την Τετάρτη 10.12.2014 υπήρχε στις εφημερίδες ρεπορταζ περί μικρής μείωσης των τιμών των διοδίων, ιδιαίτερα στο Μοσχοχώρι.
ευθύς αμέσως συνέταξα και έστειλα ηλεκτρονικά την ακόλουθη επιστολή



Κύριοι παραχωρησιούχοι,
Δια της παρούσης μου επιθυμώ εκ βάθους καρδίας να σας ευχαριστήσω διότι ανταποκριθήκατε αμέσως και ουσιαστικώς στο αίτημα των πολιτών των Νομών Μαγνησίας και Λαρίσης και ανακοινώσατε την από 1ης Ιανουαρίου 2015 μείωση των τιμών στα διόδια του Μοσχοχωρίου.
Ομολογώ ότι με εκπλήξατε. Δεν περίμενα ΤΟΣΗ μείωση. Για τα μικρά φορτηγά η τιμή από 10,10 ευρώ γίνεται 10,00 ευρώ και για τα μεγάλα φορτηγά από 14,10 ευρώ γίνεται 14,00 ευρώ. Δέκα (10) ολόκληρα λεπτά μείωση, καταπληκτικό!!
Είμαι πλέον απολύτως βέβαιος ότι με αυτή τη μείωση των 10 λεπτών ανά διέλευση όλα μα όλα τα φορτηγά θα σας προτιμήσουν και θα γεμίσουν, από 1ης Ιανουαρίου 2015, τον άδειο ως τώρα αυτοκινητόδρομο που διαχειρίζεστε. Και θα σταματήσουν αμέσως να κυκλοφορούν στην Παλαιά Εθνική Οδό Βόλου-Λάρισας (Ε.Ο αρ. 6) όπου, ως γνωστόν, δημιουργούν μύρια όσα προβλήματα, τα οποία, βεβαίως, εσάς δεν σας απασχολούν.
Υποθέτω ότι το ίδιο με εμένα ενθουσιασμένοι είναι και οι βουλευτές και σύμπαντες οι φορείς των δύο Νομών, που είχαν εντόνως αντιδράσει τότε που έγινε εκείνο το θανατηφόρο τροχαίο έξω απ’ τον Ριζόμυλο, και που περίμεναν πώς και πώς να υπάρξει αυτή η μείωση για να φύγουν τα φορτηγά και οι νταλίκες από τον δρόμο-καρμανιόλα. Περιμένω ν’ ακούσω τις ουρανομήκεις ζητωκραυγές τους.
Να σας έχει ο Θεός καλά, εσάς και τα κέρδη σας.
Με αγανάκτηση
Χαράλαμπος Α. Σκυργιάννης
Συγκοινωνιολόγος Μηχανικός
ΥΓ. Σας ευχαριστώ που δεν κάνατε καμιά παρόμοια γελοία μείωση και στην τιμή για τα Ι.Χ. αυτοκίνητα, που είναι η υψηλότερη σε ολόκληρη την Ελλάδα.
(δημοσιεύτηκε στην βολιώτικη "Θεσσαλία" την Πέμπτη 11.12.2014)